The archive of
Lemko radio

Добрий ден Витам барз сердечні на слуховиску і гнеска запрашам на поезию Знам же поезиі барз мало на нашых слуховисках Але на поезию треба мати ден на поезию треба мати настрій і поезия є отілько Тяжка жы Треба єй одповідньо розуміти жебы мож было ся вчути не ходит лем о прочытаня вершів Але ототож бы Войте на хвилю і почути тото што чул автор котрий писал внеска хтіла бы м запрезентувати м не мішаны немішану поезию лем єдну конкретну авторку знате єй Добрі Не лем од стороны поетицкой Думам же барже од стороны науковой пані професор Олена Дуць Файфер котра тіж пише І буде то з циклю по обуронах слова по обох сторонах думкы запрашам барз сердечні Зас я зас оны Так як В дзеркалі дві стороны ничыі З простору вырваны Маестро грат на штырі рукы Дотых шкла холодніє на твари Я ци они Мосты зорваны Ходме далі грядущым То не так звізды падали а люде ішли і заставали дале фурт дале Бо соніж без пальці і без страху З плотів брали дранкы жебы іх зас одшмарити і пришли В чысте поле буряном заросле і памят нашли І синдром Болю То не так рекли смутрячы на падаючы звізды Вісиш надо мном як чорний птах заклятым высловом Ніч Як ден звільна іщы не змучена допче сліды наосліп Піше піти треба Іщы дідня жебы проснути ся там одкаль сме пришли уж тото і тамто мам за собом в снігу білым попеліє простір мама ідут і я Іщы раз як колисы Не знам де Звідати ся Як то має быти Жебы было ліпше Автобіоґрафія Шізофренія Цлем Я надвоє моє твоє Чыі імена в нас вписаны Де моя земля А де та тота што м я родила Кілько поколінь іщы мына підомном надо мном сохнут травы Ци то лем туха Ци надіє Впілперек то інакше як вздолж міра часу вывернена на рубы Гробок за горбком просто в сонце німе лиця ниячыют в слідах чужых А тепер запрашам на коротку перерву пак вернеме іщы до поезиі пані професор Олены Дуць Файфер Але в другій части хотіла бы м ію прочытати по польскы послухайме як звучыт лемківска поезия лемківскы думкы переводжены на польскій язык а тепер запрашам на хвилю музикы за дні прадавных наш ґужыня з волі і свя Дзятогой нашых до конця дни до закончыня ти слеця Аж выдале с нас як офярест кого зльонт розжута посюд народов свята гості за вездан Сонсе важаю насы рувнує он до поґан поспульства обляк везнань Не запомнелі сме о тобі не зламали сме приказань як давній зносіме святыня посеред зеленых друг в нашым жытю Не было і не го Боґа Песлядувана Церкєв наша заксиструй рамєны назначого натірнєм стоі на роздрозу зыця без моца без мо ботна Чому нас допустіле Запомняле правды наше гобы пшотку ты за дні прада в нихельоным Бескіду лемкого виня За вчеснє знув ютро повізал же за вчеснє Завчеснє дошли сме до бжеґу в познаня По цо Замкненты длонє єщы шукаю поставины дармовы ворота ніц не значом За ними свят кронжы іначей каменным колем на босо чы в бутах в цім зникаме бо завчесні пришли сме то че го ту Не уміме діліть мярками ізотоповых плянув стає ся в єсінь сонця бжозом і ружом З другій строны обранч точы по камінях на дородже єщы не выґаслых од тамтого пятна Кєдис комусь уж ся сніла та дрога безконца скаміняла за нами под нами пшед нами Міще ся в першым женді справ незалатвьоных і втіж містіт ся там муше хоц не надає ся ані в єдну ані в другом строны присунуть справы Не дає бо то так як ґдибы хтось зоставіл пустом дзюра в камінным ґрунті ниґды не заґойону в чыімсь сумліню Мікрофоны вжещом о жытю в выкшывоным фонічным ідолю А доля выпиха сломяне страшыдла пустом тихом в іконічным одбітю Немого страху Маленькій чловечек ідоля і іконом в мыслях важы каждым крокєм в мнійшым ся стаюн В тых снах зявля ся он Ні завше так і сам єщы пита Так цівне Цо ся стало же сонечні кіне квітнул в тым року і іде далей Не чекаюч Першым єсенным лісткєм ся стає Вятрам єсоне і зніка в пшестшені без місца ґді ся будса Затриманы В двоні дотык ронґ Цо щестя дать не потрафіл рані тяглым чеканьом на ціплу турист фатаморґану І снем В кроплі дна од бідым Для чого єщы не пристал ся сніть Ґди там уж нема страху і звірцядла в очах І сумєню пошукує дінь дня і ноци ноц Зґубіць не встане навет в лябіринті В дродзе на Ґольґота он завше зыстаня на нібы діці На нібы дінны Віхер на нібы бєсенны зімя на нібы ся точы рок леці на нібы по року Дякую Вам сердечні за увагу Нагнеска то уж вшытко Бесідувала для вас монікат Лавска