Архів
лемківского радия

Добрый вечер Видам барз сердечні на слуховиску В тамтым тижни мали сме остатній одтинок новелі Петра Поляньского Чудний гробовый дух то не остатня іщы з новель бо мам в пляні прочытати вшыткы його Карпатскы новелі чым веце іх чытам тым барже захоплюют ся стильом а особливо подабают мі ся тоты такы елементы як бы романтичны любовны м то вказує як выглядала Лемківска Любов в тамтых часах як єй описували коли си хтоси повіл же бракує в лемківскій літературы літературі такых власні романсів но і поляньского можеме такы описы Найти котры власні в котрых м однайдуєме Ету лемківску душу Е тоту характеристичну думку тот характеристичний м як бы народний такій стиль а рівночасно власні тоту любов Але добрі мы не гнеска прополяньского м бо кусі ся собі зробиме од него перервы а запрашам на На леґенды лемковского Бескіду Анджея Потоцкого котрого здраджу уж кусі ся в тій хвили будеме гостити занедолго в Рускій Бурсі в Ґорлицях але про тото будеме Вас напевно інформувати скорше Так же гнаска леґенды і з розділу гісториє понеконд правдіве запрашам Вяроломні Татажы Веле разы пустошыли Подкарпатя заґоны татарскє За каждым разом паліли дощентні всє брали вясир яйцуф рабували дворы костьолы і церкви заґаняли стада крув але предеткым коні Повядано же там де Татар столпа през вельо лят навет трава не хце роснуть Інымі слови кілька поколень мусяло одбудовивать то о ній потрафіли в кілька дні знищыть Жеч Посполіта не потрафіла скутечні бороніть своіх обывателі пшет тым поганьцами крузы в невеликых одялах на шыбкых коніках взєрали ся в єй границе Доперо по тем ґде врацали оле на своє степы Обладувані зрабоваными лупами і ґнаными пєшоєньцами неєднокротні допадали іх польскы постіґі і одбєрали ясир Кєди тым разом Татажы подешли под осаде цистерсу котра дала почонток мясту Колачыця Уроділі мешканци угодіт ся з наєд самі і през то недопустіт до зміщыня домост Вшак было відомым же і так не сон в стане скутечні обороніть ся він поцо кусіт сльос Татажы і овшем теж склонні были ся доґадат бо в часі облянжаня завшых той з них зостал ранны а навет забіты Уразоно затым же мешканци осады зложом Татаром окуп в натуже оддаєн вшытком біжутеліє з злота і сребра ораз бурштыну аж до того додадзон чтыри найуродівше дівіце і выправиом учты Татажы задоволівшы ся тым позоставлял усаде в спокою і никому жадной кривды не учынял Мешканци осады дотримали варунків умови хотяж розпач была велька кєди пришло дівчан та тым псубратом поґаньскым давать Але претіж і так ні уникнали бы они неволі наконец выправино учте Столы угінали ся од ядла і ґарднцу з венґєрскым вінем Кєди татажы подідли собі і наконец упійли ся далей же ґвалты зачали чыніть невяздом цо ім услуґівали Втеди то менжові єй ойцові взяншы в ґард цо хто мал подренком а найвенцей колку з плоту жуціли ся на те піяно галаст рей дай же іх окладат ґзє попадне Не тілько урятували од поганьбєня своє жоны і цуркі але также тычтери прижене ім найуродівше дівіце з іх ронк вырывали і цалы окуп котры зложыли до ніх вруців Выбілі поганьцу вцо до єдного так же жаден ся не урятувал бы спроваді помоц і цо найважнійше земсте Скоро мешканци Осады так дільні колуками владали кєди тынієтци Бенедиктині постановіли зло заложыть ту място назвали є Колачыца упамятняюч в ден спосіб діяльніст давных мешканців Дякую Вам сердечні за увагу Нагнеска то уж вшытко бесідувала для вас Моніка Тлавска