The archive of
Lemko radio

Добрий вечер Витам барз сердечні на слуховиску внеска для одміны кус поезиі запрашам Александер Духнович Я Русин Я Русин был єсм і буду Я родил ся Русином честний мій рід не забуду Остану його сыном Русин был мій отец мати руская вся родина Русины сестры і братя і шырока дружына Ясвіт узріл під Бескідом Перший рускій воздух ссал і кормил ся рускым хлібом Русинме колысал Молодіст Посмотрий мій сыне пшеничку на поли Як прекрасно квытне дозріват поволи Коло сокій біжыт выгору як прут просто горі ґлаву держыт і плават радостну Де вітрыкы задуват він на тоту страну легонько ся клає На літі Направу Але як пристане пшеничка на поли колос Голаву зохне І уж є поволи бо уже ся валит зерном наполнений дармо ся не хвалит Осна остане смиреный долов главу спустут Вітер гыл не здалит Грубий корін пустит Сміло ся поставит так Молодий двигат головку порожню А старий похылят Од розума важлю Так молодий хлопец за вітрами спішыт а премудрий старит Хвалом ся не тішыт Послідня моя піснь Ой дітята соколяты змагайте ся на крылята бо я уж высоко устарий уж мі крыла Поламали Скубли врагли зо всіх з того Выставляли мя нас сором розбивали як колокол но я остал старий сокол Был соколом для родины співал пісні соковины учыл так і Вас співати По сокол літати З мыслию о горной жызны жыйте благо для отчызны а чужыны ся старешта О ма не принесе щестя Іван Кызак пісні о отечестві люб діти о свою рідну краіну люб єй так як отця матір родину буд вірна єй аж до темного гыробу так радісну як і смутну добу котры звізды неба натя сияли Коли тя отец і мати колысал то же сонце тоты звізды сияют там де твоі предкове спочывают Тота земля родит ти хліб насушний В зимі в бурі даст притулок защытний в Теплий ярі Прямилий спіль пташачий зелены лісы лумы Світок пахнячий Мож іти вандрувати край світа цілый світ для Мачоха сердита туска назад Тя принесе хоци вмерти Отачество люб діти до смерт Волча правда Волк і ягня до потока пришли воду пити Горяч была требало ім жажду утолити Выбрал місце волк повысше а баранок низше Не выберал лем собі стал Де м было близше Прошто мі колотиш воду выркнул волк хмуравы Баранок был тихым голосом одту восковы Як бы я міг колотити пан воду тповіл Кєд Яне повысже теба понизшыстой Іщы смієш прелікати бы для на нич гідна волк заверчал потім роздыр і зіл Ягня бідны волча правда і люди Не рід коли биває Хто сильнійший хто зубатший тот і правду має Граць і Юрко Гриц і Юрко доєдного ґазды ся поіднали через цілый рік на ґаздовы овци повзір давали Як бы томі так гварит гриц Людкова завиділи кєд бы тоты вшыткы звізды моі ягынята были Кєд бы небо гварит Юрко Моє пасвиско было ґазды як яна в цілым світі такого бы не было ґаздом бы м был і бы м сой пас своі ягнята тучны ба не пас твоі ягнята на то не сут валушны вера бым пас вера не пас Так ся перегваряли на остаток снесе літа аж до вбиткы ся яли Ґаздаяк виділ же слугы все ся лем надерают выповіл ім же на і собі інчу службу глядают А тепер запрашам на коротку перерву а пак вернеме іщы з поезийом чорночка сурньочка чорны цурньочка чорночка яктаракта польсопора чорночка як высопорам Поберем ся поберем ся на неділю поберем ся поберем ся на неділью помрім ся недільом недлю неділю маю поманадю на адилю помрім ся над недлю неділю маю помана поберем ся поберем ся на весни поберем ся поберем ся на весни побрем ся на весниля весни на весни а заквітну чересли через поберем ся на весниля весни на Весни а заквітну чересли через Дешты мене дештыме еден Дешты мене дештыва непова еден Дашдмене поведеш пова нешпове деш коли хатине маєш нема єй Дешт мене поведеш пова неш поведеш коли хатины маєш нема Поведут Яповен од дячого согою повельотя повен од дячого сгою повель од пятчуйов чужы Явчожыю поти свою збудую повель од пятчужы Йовчожыю покы свою з будуютю буди хатиз буду Хатизлово годы хату з буде хатилова годы буде гатизловой можую неведы не реґа буде гатидломо атжую не реды ня чужагата чужа гатака а чужагата чужатака а чужагатая така якы чужата як ты другали каяли Хоц новая зноває то але богорчы хосновая хоцноває толе горчы Хоц новає Феворчыт Тоєвор ци той ворчыт Аси вона не мочыт на Могочыт Хоц новая тоєворчыт Оєвор ци той ворчын А сыж вона намочыт на Могочыт Якол дудра Лемковино Ты Лемковину рідна краіно Я Тебе люблю як рідну матір Без тебе жытя смутне каждого Хто хліб за морьом мусит глядати Ты Лемковино зелена краіно твоі річечкы Твоі потокы Як они шумляди як черкотят я не забуду за долгы рокы На Лемковині в горах Карпатах там я першы раз позріл на очы Там я першый раз чул зозуляньку як закувала Вяр на убочы Там медже горами на Лемковині там плыне быстро річенька Ропа Там в деревяній низкій хатині я ся народил у Лемка хлопа там мя пестила і притуляла моя наймельша рідненка маты грудмы кормила та тілувала і заплакати не хтіла дати Як я уж підріс зачал ходити ниґде без мене не выходила і де лем ішла сяди зо собом за ручку мена за все водила Ци то до церкви ци то до склепу ци то вчас весны квітя зберати або на лучку вчас сіно косів Як ішла сухє сіно грабаты Не хочу собі припоминати тоты розкішны літам Не хтят з памяти выйти як рыба на суфу з воды В дорослых часах доля не дала жыти назавсебрідным з дочку З дому выпхала і в світ пірвала як вітер сплота суху сорочку Недобрий голод Недобрий холод Танч най ліпша од них і туга Хто Де ся робил та мого все тягне волка до ліса ґазду до плуга Наглядка то уж вшытко дякую сердечні за увагу Бесідувала для вас Моніка Тлавска