Archiwum
łemkowskiego radia

Теодор Кузяк Ружана ци Томко Было то барз давно Так давно Жаны Я старий не памятам Або як же мам памятати як мене товды щы ниґде не было Є мі ані о тым не знал бо втовды парібчыл собі в Америці робил в шапі фабрыці і зараблял дулярі Як ся хвалил дуляря і Кфадер чвертденно Лем товды дуляры были дорогы же го Яґєм Юж загадал было то барз давно бо іщы перед І світовом Войном Товды В нас на Лемківщыні Де іщы не было Лемків лем самы руснакы в декотрых селах одбывали ся великы ярмакы І то нераз більше як в містах на котры приізджали або приходили купці і гандлярез далеко аж з Мадярів бо так звали товды Угорщыну і част Словациі Як мі оповідал уйко Петро то тот ярмак одбывал ся в Незнайовій або в Ждыни Мі ся здає же скорше в Ждыни Бо як бы в Незнайовій То Мосько не мусіл бы іти з коровом до Ґорлиц през Маґуру Бо то ходит о гандляра Мозька То был гандлер Жыд Але Де мешкал Не знам Вірил в ріжны чары і забобоны Так то пришол Мосько на ярмак жебы дашто купити а потім тото дашто з зыском продати Аже Мосько не належал до богатых хто смотрил за дачым туньшым пішол медже худобу А было єй дуже коні коровы гарды дійны тювны і тузды рогаты волы армелисты і сейкы сивы з рогами долгыма як трембіты Но мозька так є што с Не было стати Аж дізрил там корову худу червену котра хыбаль не была ани тювна ани дійны Стояли при ній хлопы з женом і єй власникы Ботько повіл гварді Дай Боже щестя і звідал ся То ваша коровина Но певно же наша богачыя бы была одповіл не барзы гречні ґазда То до проданя ци сте може купили Ніт не купили До проданя од рук ґазда Токілько хочете за тоту скоруй косты А кілько бы с дал звідал ґаздаль кілько Дам пят риньскых Йой жебы тя холера взяла скричала ґаздыня За пятку то і сой козу купити Гаде єден Но ле ґаздынь не проклинайте бо то гріх Я можу Вам обіцювати і треньскы а выси можете цінити двадцет риньскых Але проклинати не треба бо то гріх великій Баба як бы вкус заганьблена говарит Та дай гоц з <unk> Што За пятнадцет то я можу купити корову што ма не лем скору і косты але і мясо по дост долгым торзі і битю ся по долонях Масько купил корову за <unk> рыньскых А же На другій ден мал быти ярвак в Ґорлицях то Музько был певний же там худоба кус дорож і за тоту корову озбе <unk> резкых кіт то ся оплатит По заплачыню Мосько звідал Ґаздыню як ся корова называт Ружана одповіла Ґаздыня По ярмаку Мосько привязал Ружану до плота а сам пішол до ждыньской Корч мы дашто перекусити Коли зіл селедця і дві булкы выпил піл деца оковиткы вышол з корочмы уж вечеріло Мосько одвязал корову од плота і попровадил дорогом што вела до Ждыні до Ґорлиц Ішол помалу попасал ружану в придорожных ровах жебы рано не была голодна Задумал гнес іщы дійти до ропиці Руской А там переночує в віоска засераніцко встане і поладий до конец Так ідучы помалы дішол за Ґладышів а потім през Маґуру дорога провадила лісом Мыско был з плячый дак же він потрафіл дремати і іти Хыба прото знали якісы бетяре з Ґладышова або з Вірхні бо трьох пішло за Моськом в ліс Мосько ішол і дримал Не почул же тоты бетяры одселили мотуз коровы із рогів пак заложыли єдному Споміж себе на карх а корову погнали назад до села Лем раз Мосько почул О Боже ратуй мою грішну душу Спочатку подумал же ся мубем так здає же корова чомсы пристанула Но позружана пот повіл Мосько і сіпнул за мотуз Але ружана не рушыла ся з місця лем зас хтоси бесідувал О Боже дбал мя грішного і помилуй Мосько перестрашыл ся на добрі уж ся і дримати не хтіло Што єст Хто там В темности дізрил же заміст коровы тримат на мотузія когоси дост духого трава Моськове волося дубом стало А ты хто Де моя корова Є то я был том коровом За моі гріхы зістал єм зачаруваний Так же вєденден єм коровом Вночы чловеком Його Боже То страшна кара быти коровом котру без ничого можут дати до шляхтуза різні Ну што мі тепер з тобом робити вварит Жыд пуст мя Як з мене тото проклятя зыйде то я ти вынагороджу Но добрі уж добрі лем жебы с мі вернул мою страту Верну верну не бій ся Мосько одсилил бетярови мотуз скаргу скрутил го і сховал до кышені халата А як тобі на імя нещестнику звідал ся Мосько Є татомко Но то ід з Богом Томку Дайти Боже жебы с більше не был коровом Пізном ночом дішол Мосько до Йосковой Корч в Европеці Рускій де переночувал але о своій пригоді яка го спіткала на Маґурі Не повіл никому В Ґорлицях на Ярмак Моско пришол дост пізно зато же заспал бо і пізно спати пішол Походил по торговици попризерал ся як ґанде літа Лем раз смотрит а його ружана єст там медже інчым худобом котру закупило гуртом якысий богатый гандляр жыт собі Ружана медже том худобом і спокійні румеґат Підишол до ней погладил єй по худым хырбеті потім нахылил ся і шепнул єй до уха Як виджу зас замінил єс ся в корову Але я тя томку уж гнескы не куплю ча єм су A<unk> на запосто цорны од собый захопила од собы і го Прездент Богой пазад Дай президенты президент Богоє базары Дай прездент Ей презданого ци Теодор Кузяк Сафат в раю жыл і был в єдным бюрі бюраліста і бюрократа Сафат Кліщ великій формаліста якій през цілый час борол ся зо злом Но мале злодійка смерт передчасно выбрала сафата з забюрка хоц уж праві <unk> років як сафат кліщ трудил ся для добра другых Але напевно іщы дачы бы ся прислужыл Він в часі свого урядуваня написал понад пултора тисяча скарг і доносів і плявів кононімів Двало нераз же і на свій кошт тот анонім высылал Купа люди ся Зобрало на похороні а ківко было вінців і букєтів лем участникы той смутной процесиі Чом сы Не были смутны як бы ся скрыті підсміхували шептали єден до другого Но Нарешт його чорты віяли Декотры просто з цмонтеря пішли до корчмы о пити сафатову смерт Ледво тоты участникы похорону вспіли выпити по пиві і по три погарекы чысто як заладкыщ Хоц мал скєруваня в якым стояло чорно на білым за злы учынкы приділеный до пекла Влетіл до райской Почекані одразу осро до секретаркы Мариі Махы Далины Гей дівусь Повідж святому Петрови же безправно ображений сафат кліщ просит о авдиєнцию Коли Петрови о тым донесла то аж ся му на лысі о голові рештово ся зіжыла То Кліщ з нервіл гукнул ґылутаючы дві таблеткы Еленіів вышмарте го жебы мі туло ним не смерділо Петро тремтячом руком выкрутил номер телефону Гало Тоты святый Ілія Пророк каж запрігати в свою огнисту колесницю воз з двох ангелів і завез тото проклятого савата Кліща просто до пекла Оддай свавоч чортам і не забуд взяти поквітуваня Як верещал Як ся одгражал сафат Заперал ногами нич не помогло Плугы а не гели вхопили гоіш марили на огнисту коли сницю а пак довезли в пекло Чорты деликатно взяли сафата Кліщан на вилы шмарили в котел з горячом смолом під номер інвентаризацийный <unk> сафат сплюнул з смолом і заверещал Під лякы чекайте ви з чым я попамятате Но і ту в пеклі зачал сафат піщ комбінувати думал як бы то чортам докучыти Выгылял голову з котла жебы видіти што ся діє але за такє кажде выгыліня сафат доставал по голові выламе од дежурного чорта Взял він і выгорец в котрій Хоц мал лем решту зубів мал щербину през котру обсервувал што ся довкола робит По якійсым часі Не знам якым способом на столі люцифера появило ся писмо Одстафата Кліща такого змісту Володарю пекла Вас тот безпорядок доведе до руіны жадна програма занят ся не провадит під котрами палят коли ім ся захце обслуговый персонель грає в газардны гры очко бокера попри тым вульгарні ся одзывают Коли єм просил вчера о книжку з скарг то мі повіли фиґу Не буде секретом же в пеклі шырит ся корупция Смію донести же в котр <unk> ламане през <unk> ґє Преляли змого три відра смолы внаслідок того температура в менах пала до плюс градусів што незгідне з реґуляміном нарушат то технолоґію пекельной нормы і статут То сафат кліщы в нас серст на Люцифері ся зіжыла о дорогів поконт хвоста Аг То святий Петро мі тотус в виню підшмарил врай го сукін сына Того дня чорты дискретно перешмарили сафата Кліща през райскій парк Тато вопіюще беззаконніє чытал внецкаргу Петро достаречену через сафата де тот писал чым то святы ся не занимают Заміст корыстной роботы тоси бранкают на гушли а при райскій брамі не пильнуют Коли єм першый раз голошыл до раю ани мя нихто не зауважыл ани бесны дівыці то през плід чортам языкы вказуют дату моральніст О Боже тот за стул Петром аж затрясну а в пекло го зараз Так то през Пару років перемітували кліщом з раю в пекло а з пекла в рай За тот час з причыны сафата з раю зробило ся пекло А в пекли жытя чорт ім так обридло же мало не подуріл Наконец рай з пеклом порозуміли ся дішли до згоды спільныма силами доставили сафаты Хріщы на землю А вы добры люде пильнуйте ся на земли бо сафат кліщ зас єст серед вас