Archiwum
łemkowskiego radia

Голос Ватры Выданя посвячене Лемківскій Ватрі і Культурній діяльности Лемків <unk> липця <unk> рік сонця проміню і в Зливі великій Ніт То не была навет Зылива то была Лемковина Одозвала ся до народа заговорила до нашых сердец барз бідных з поневераных і зарыдала гіркыма слезами так як матері плачут Коли судба одорве дорогы жытя од сімейства несподіваны На Александра Шыплей Боял єм ся хмары Коли был єм маленькым іщы хлопцьом Коли мал єм іщы барз дуже часу на думкы свобідны птахы Пасучы коровы клал єм ся серед трав над ліневом шпоротавом і смотріл на хмары Знал єм уж товды русенковы хмары што од Дячева уж города з вісточком од нашых пленут Білы Спокійны мирны коханых маре глузы Але тых реальны з дітинства єм ся все боя Здавало ся мі што впадут на мя Присядут як астряп обмотают як періном задусят одвертал єм ся товды лицьом до землі і старал о них забыти жебы зас за хвилю піднести очы ґу небу і смотріти на хмары Кажда достоіст свойом велькістю зневалят маленькє невічны істніня як мі жытя єдного чловека Аж в гурті в розуміючым і пануючым ся соспільстві немічна чловеча єдиниця може почути ся корысном частином великой досконалости Коли над Третьом Лемківском Ватром небо затягнуло ся хмарами так чорныма же аж страшныма Коли надишла злива велика так велика што аж не зрозуміла в карпатскым климаті проявила ся досконаліст розуміючого ся честного і великого в своій маленькости ватряного братства Богыня нашых предків Лада носила душу просторами коли смотріло ся на розсміяны молоды лиця Тота веселіст на фоні Чорного неба была так автентична переконуюча што росла і росла в чловеку віра Же Лемківска Ватра є трафленом імпрезом просло переконаня же тоты молоды Лемкы вчера іщы розстрачены в судженій штоденности носят собі великы серця же як мали мы надію В слові з першого голосу ватры одбодачают ся І ту раз іщы так як во спомненій нашій Першій ґазеті звернеме ся до вас Наймолодшы молоды і сивенькы лемківскы душы Прийдте А може Мудрійше повісти буде Не оддийдте Бо в хвили коли берете до рук голос ватры вы уж пришли Отже не оддийдте як сплыли з першым дощом на попередній ватрі слабшы на щестя нечыслены З нас в сонця промінях і в Зливі великій вірны останти Лемківскій Ватрі і одуріли нашы доли Може Лемковина раз іщы заплаче А може Може повірит в нас і розсміє ся веселым воскресным сонцьом З листів о ватрі Ішол лем на ватру бо м ся сподівал там найти своіх культуральных люди А там ем споткал Оваляных в болоті як свині Вы выберайте на вату ліпший час жебы не ляло і в голосі ватры не пиште того русофільского ы бо оно не наше Шкода же м стратил грошы таку ватру як найшыбше забити Петро Релак Хронжыну Шановний пане Петре Не маючы силы діяня на тото жебы не ляло з редакторского обовязку одповіме лем односно писом одже по лемківскы забыти то запомніть а забити то забить Не забивайте ватры лятня дощ не підяют карі смерти Вспоминам моцно ватры на котрых мілам щесті ся зналез і о выкруткы спотканя з вами Лемками То якось одробіном дівне але власні є там в ґурах І помідзы вами чула м ся трохом барй собомскій Цодєнности Уліц і Пенду Мам надію же єщы нієдна ватра ся одбеде і беме могли дужей і пелній порозмавлять Запевне прочытала ся артикул аґаты Блей в політице написане о текрочный ватшы Был бым рад ґде быс захіл мі написать со мысліш на його темат якос ні барз мі оказує Так як бы пані редактор сама не виділа чого шукала і чого мамит Мірослав Корольок Конш Мій друг з Зындрановы Федор Ґоч зробил мі милу несподіванку Прислал голос ватры котрий мене потішыл То як бы перша квітка на пропаленій Карпатскій землі після долгой морозной зимы предвіщат весну котрой Лемкы дост долго ждали Вам дорогы краяне велика чест і признательніст же сте запалили ватру в серци народа а обовязком каждого Лемка шмарити кус дров абы голос ватры было чути і было видно далеко аби оген ниґда не погас Міцно тисну вашы рукы і жычу велького успіха в благородній роботі на славу і чест нашого племе Петро М Когутов Сучасна лемківска творчіст Олена Дуць зачарувана Пізно уж Білы птахы лишают землю Вірніст наша пра Пілнічным вітром близше пригорний засмученіст далеку передно кроків босых в лозинах затисний пальці на переленці То серце ночы так радіє вшымене бідны люде бідны люда Не знают питучых вышын Перед порогам зберают за старань Бідны люде не звітуют ся по што бідны люде подібны до птахів Володислав Грабаль Молитва Каменюж жывий колиси ты матір моя Моіх брадів порох то пабоса што крачат яругами світа іскрысты очы моладой жены Застули в твоім лиці Ходи нам на шым чужы непромыняючий З горы позераш на нашы почынаня Ани єдерны війны не уймут ты клясы Поєднай ся зо мне лиш на своім тілі тепле місце і слід мойого пальця Стефанія Трохановска ціль Іду Іщы не знам докаль жену іщы не знам по што тоты ябка што в сусіда ся золотят То моіх мары тыж што ся они злечут і смуткы і непокоі Іду бо вартат На выграні є зо слиском але добром картом Ідеме на Лемківску Ватру із нашой подорожы по Польщы Александра Шыплей Авто птахом летіло Я не могла повірити же по долгых должелезых роках нарешт приіду в Карпат Одвиджу тоты місця де минуло моє дітинство Наглі рівнина почала тратити свій гладкій часами скучний вид Навет повітря стало спішше грудьом легше было дыгати лем очы заливали ся слезами постійно І жебы видіти чудо передомном мусілам протирати іх руками неєден але пару раз Хотіло ся мі сміяти хотіло ся мі плакати попередо мном як бані нашой церковці в ізбах раптом піднесли ся величезны горы На Поляні Медже селами Ганчола Высова в сторону села Рібкы на так званім біваковім полю были устроєны шатра і великій плят збоку был уж наполнений автами і автобусами Видно же люде зізджали ся на тото великє свято ден наперед Там почували і веселили ся І нам тіж треба было приігати в пятницю ден наперед жебы направду ничого не пропустити жебы повыселити ся так як Лемкы выселят ся жебы святочний дух Лемківской Ватры в полноті одчути пережыти і повезти зо собом до Америкы нашым людям в подарунок Коло першой годины пополудни амфітеатр заполнил ся люде сідили дехто міг Наступило урочысте одкрытя фестівалю І ту я подумал Дійсно ватра є великом культурном подійом нашого народу в народній Польщы Одновил ся Дух Народний любов до предків сво іх істориі співанок і бесіды Ясны проміня сонця огрівали нас але пташкы як бы занепокоєны пролітали з дерева на дерево і здавало ся мі же готіли підповісти што погода мат ся змінити Они як бы желали попросити нас штобы наше настроіня не змінило ся хоц бы дожджал як з відра жебы сме ся тішыли тым што сме разом під одкрытым небом рідных карпат Нетерпеливо очыкували сме на найінтереснійший спектакль устроіня лемківской ватры Серед прекрасных серед прекрасных карпатскых краєвидів Збоку подальше од амфітеатру было уложене сухе дерев што было схоже на гору Велесотня толпа люди окружыла ватру як бы очыкуючы проявліня як бы очыкуючы появліня ся чогоси надзвычайного Чогоси прекрасного для цілого нашого народа Як бы дахто мал повідомити люди што настали такы часы коли люде сут братами границ ниґде нема Тілько мир і братерство володіє світом А просты люде трудолюбилы честны будуют хаты на земли вітцю своіх якых принимают щыро і середечно братів як зо згоду так і з загоду Підчас урочыстости всім нам відомий колектив Лемковина перешол через цілу сцену Высоко над головами молодых артистів На заднику виділи видніли слова Івана Русенка якы все іщы будят нашы серця і розумы сігати за красшым высшым за універсальном правдом Мы бідны уж з діда прадіда то духом будме богаты І чести не дайме здоптати а віры не зломит нам біды Та коли ватра огньом засияла і почала огрівати люди Коли проміня жычливости почали сякати в людскых серцях небо потемніло зервала ся страшна буря Горомы гриміли блискавиці різали на кускы надійне небо карпатскє Ой крико было на серцю Не моглам не зрівнати тоту бурю з нападом на Руску землю фашыстской Німеччыны Не могла м не подумати о тім што ся стало з нашым народом огненных роках і зараз повіі як сину падал дощ Ніт то не была навет злива то была Лемковина Вірна дочка Руси Она одозвала ся до народа заговорила до нашых сердец Барз бідны спомяла рану і зарыдала гіркыма слезами Так як матері плачут коли судба одорле дорогы жытя од семейства несподіван Перший раз за долгы рокы маса Лемків зышла ся під синім небом Лемковины під тым самым небом де діды і прадіды нашы одвіку покірно повторяли отче Співали співанкы про любов до руского народа гемерали за єдніст з рідным народом і за справедливіст в світі славяньскым Як в Лемко Парку на нашым фестівалю Програма Ватр <unk> тіж была посвячена перемозі над німецкым фашызмом Мудры сут нашы передовы люде ґде бы они не жыли То было невыпадковым же програма Ватры <unk> почала ся стрічом з Лемками добровольцями руской арміі і войска польского з партизантами лемківскыма борцями з фашызмом в остатній чудовищі війні <unk> рік то <unk> літня перемогы над гітлерівскым фашызмом над найгіршым ворогом нашого народу Гості фестівалю мали змогу брати участ в конкурсі істориі в ґеоґрафіі і культуры нашого народу Навет конкурс Дівиця Лемковины одбыл ся удачно Даючы лемківскым красуням можливіст вказати красу і талант перед парібками В неділю плянували ся вручыня кандидату на Лемк року <unk> конкурс пісні конкурс рецитациі і урочыстий выступ ансамблю Лемковина Під музику оркєстры Там де лем мала одбыти ся танцувальна забава Поляна была єдна велька молока але то не перешкаджало молодежы гуляти любувати ся природом В ночы раптом за Збуря зас горо зас блисковицю Надраном дощ перешол Деневда лем сліды остали І хоц сонце іщы ховало ся за прогодячыма хмарами проміня його украшали нашы горы небывалом красом Зелень на деревах то злотом то срібром свіркало помалы і хмары почали розходити ся на шырокым небі они тратили ся зникали і выглянуло сонце тепле Ясне заясніла радіст в повітрю Яку радіст одчувало моє серце Радувала ся ціла Лемковина Виділам дуже люди Дониткы перемоченых Ходили босо з ногалками закоченыма по коліна Пішли сме зо сестром Емілийом до потічка ся умыти Ой красні там было Вода чыста зимна з ревным смаком Дуже моє серце вдячне было Лемковині і заговорило Ґуні Мамцьо моя рідна Не мат на світі од Тебе ліпшой милійшой сердечнійший гірскє повітря то твоє диганя гірска вода то слезы твоі Красний выгляд твоіх квітків то є твоє лице журчаня річок і шум лісів То бесіда твоя Нарешті моє серце ся успокоіло і однеска готова м погодити ся зо свойом судьбом і нич на земли ниякы богатства ниякы скарбы не мают значыня перед лицьом нашой взаімной любовы і вірности Соєдинити ся з тобом навікы кохана Лемковину буде найкрасшом кульмінацийом присутности мойой на земли Емілия нарвала гірского квітя для мене в подарунок Барз вдячна м была і за то бо То не могло остати ся ліпшым моменті мого жытя Тот красний букєтик квіточків Лемковины ниґде не звяне бо ножу го в серци і там він остане до остатніх днів мойого жытя Авто рушыло в пілнічным Напрямі а вельосотня толпа милой всім нам лемківской молодежы продолжала святкувати ватру І здає ся мі нихто з нас хто мал нагоду побивати на ватрі не перестане святкувати єй Бо ватра тоє жытя нашого народу але