Archiwum
łemkowskiego radia

Голос Ватры Выданя посвячене Лемківскій Ватрі і культурній діяльности Лемків <unk> липца <unk> рік Піду за твоім теплом так то уж третя Лемківска Ватра Як збычас стрилил злетіли дны Одплакала осін білом за дуявом перекотила ся Сарматска зима Переквитла Яр Зозуленка куканя стратила серед сивых буків і а стрябом шыроко крылым літат понад Лемковином А то уж літо напевно літо Позозуленка знає свій час Лем же не она не зозуленька вызначат тепер меджысонця Вродила ся друга што кукат што кличе яка рідным тепло сповіщат же скінчыл ся для нас старий І зачал Новый Рік То Лемківска ватра Збереме ся третій раз З жальом попращаме місце Першой і Другой Ватры Прекрасне святе місце де вродили ся нашы Надіі З жальом і радістю одночасно бо лишаме го лем прото же хоц як гостинне не може нас уж помістити А то значыт же іщы нас дакус остало Стрітиме ся в Ганчовій Гардым і Старым лемківскым селі Судячы з заанґажуваня Ганчівлян думаме же буде то місце не меньше гостинне і віриме же буде оно зас закісне Віриме же збере ся нас дуже барз дуже Віриме же приміром попередніх років будеме ся бавити полным жытьом тішыти полном радістю споминати тото што ся годит споминати з полном пошаном і вчыти ся з полном увагом Так вчыти тіж а може передовшыткым жебы нас біда не вчыла Ідут дны Ідут дни не озерают ся Жыєме в великым світі котрий рядит ся вызначеныма правами Як не будеме цінити силого сильнійшы нас задавлятяме вам всім котры прийдете на ватру Боже Вам заплат лемківскы матері вітцьове силанькы котры Высылате своі діточкы і останете самы в порожній хыжы Самітніст Ваша оберне ся в веселіст так То уж третя Лемківска Ватра наступна можливіст для взрастаючых деревцят пустити коріня серця глубоко в рідну землю так глубоко жебы пращаючы ся з ватром могло повісти серце де бы м ся не нашол в шырокым чужым світі прикличеш мі ватро іду за твоім теплом З листів о ватрі А шту в Казадеро над самым пацифіком нашол м я ваш чудовий голос ватры котрий мя дуже зворушыл Ґратулюю Вам друзі такого гардого выданя і барз красні дякую же і мене спомнули сте незлым тихым словом Треба направды велькій мілости до свойой зємі і свойого люду жебы зорґанізувать таком вспанялом ватры Така постава може будіти найщырше узнаня подів і симпатию Завше мі ся выдавало же Полякам не треба уділяти лекций патріотизму Але не сподіва лем ся же на ватше буде святкєм так взрушаючо глбокій мілости Лемків Дзємі Ойчыстой Ватра скончыла ся три дні тому Але я втіж не моглам увольніт ся од учутя взрушыня кєд о ній мысль Надолго западла мі она в серце і свідомост Было то для якне і взрушаюце містеріум створене для люді і през люді кры укохали свойом земльом своє ґуры і струмиті свойом традицию культуры і віры ктры тішыли ся же могли быть разом през три дні на своій земі в своіх ґурах Фраґмент лісту пана Маркушевского За вашу творчіст Нашій Лемківщыні хоцу Вам сердечні подякувати за тот Прекрасный Хор Лемковина за зорґанізуваня ватры в горах для нашых молодых Мій сын поіхал з товаришом і вернули дуже задоволены Привезли на граня лемківскых співанок і приспівок Слухам того співу і з радости плачу Та жыє наша Лемківщына красна молода они ся вірити не хце Хлопці не можут нахвалити ся той ватры Яка то красота як гарно зорґанізувана гадают же жаль ім было одтамаль вертати Завдякы Вам дорогы орґанізаторе Могли познати нашы діти лемківскій обычай нашу культуру зато Вам жычу най вам Бог сотворит многая і благая літа Антоніна Полиняк з тобно Поезия Мєчеслав Мончка Каждий вірш єст прубом вольности А вольност справда ся в віршу Віршы можна выпендіть серц розстрелят траґем умыслу в приязных Поезия зостане так долго як чловек в ґурах Бо кажда ґура єст вельком прубом вольности А она покорніє в ґурах Ґуры можна выпендіть з серц розстреляных страхым правда зостане так долго як чловек лем Анна Тылавска ліпчас смій церкви моя хоц така близка Отварают тя як гарешт Переступлям твій поріг трісне нас в половині певно плачеш Іконостасик зопхнений в кут на горі два три раменны кресты Тиснут ся мі слезы але не ліют ся не поліют ся бо были бы то комені Тадеуш Анджей Ольшаньскій Клімкуфка Зґасул ліхташ ослонянты злото кратон джедо розпрашала святло на доми і поля туж под Ґряздами Латарня на Пшеланчы понад Двойґєм Долін ані іх не лончы ани не розділя Уж тілько єдна свіца плонін од клімыкувком Відат єм здалека над ґенстнючым рокє Церкєв Повсі Лемковскій Уж тілько єдна свєца плоню над клімкувком Видат ся з далекы над ґанстнуючым років Церкви в Повсі Лемковскій Вят тут илько чосам приклямкню на хвилю модлітвы за них вшыткых і за нас вшыткых Олена Дуць туга і Надія Понизший допис є фраґментом реферату Вартости універсальне культуры Лемків в дзеркалі іх поезий чытаного на науковій сесиі Одділу Славянознавства Польской Академіі Наукы в Кракові Привезены на обчы ім землі одвічны люде гір привыкнены до теплых малых хыж взріли велику рівнину грубы стіны домів вымрукуваны подвірця понімецкых солідных але уж опустошеных ґаздівок Розпука была тым більша же цілево розмітувано по пару родин до ріжных сіл жебы розділити сільску спільноту Лемків і вымішати іх з осідленыма уж там Поляками Траґедия цілого народу была і є невымірна Выгнали го з того кавальчыка землі котрий был його вітчызном одділили од коренів і цілковито розділили Выдавало бы ся же в тот спосіб Лемкы зовсім выгынут засимілюване з народом польскым Єднак люд тот замітно выріс в своі найсвятійшы правды жебы можна му было іх выдерти забрал іх зо собом на выгнаня Взял в серцях рідне горы взял свій гонір простого чловека своє рідне слово свою віру Забрали тіж Лемкы гіркє почутя кривды і великого жалю до тых котры незвідуючы ся никого о право скорыстали з окрутной перелахы міцнійшых над слабшыма Зрозуміла є же змінят ся тематика творчости Родит ся поезия о выселіню о незавиненій кривді пезиятугы жалю і безсильности Іщы в часі транспорту повстає знана баляда о выселіню нажыво створена в ріжных версиях през ріжны села родят ся вершыт тухы за горами З выселіньом Лемків звыкла краіна котра мала в собі тілько красы і богатства Змінили ся горы Забракло ґаздівской рукы і приятелів Припоминают собі і прошлы часы і ждут З Пято Горы Снуют о справедливости під синім небом під ясным єдным для всіх небом ждут Ідут як тот Крест лемківскій символ долі роздертого народу роздерты на сім стран світа з криком вітру в стрямбах понад <unk> літа уж ждеш Петро Мурянка Лемківскій Крест Розділено два жытя котры зроснены были в ціліст В мотивах тематичных літературы В мотивах тематичных літературы лемківской місця описів стану ту і тераз заняли спомины минулого вершы Стают ся песимістичны смутны назначены Тавром Болячым Лемківскым Здавало бы ся земля ся не змінила горы остали мож вернути Знищену єднак краіну знищену вітчызну Так оптимістичний перше Іван Русенко болячо чує тоту неможливіст повороту Мати отчызна недалеко зараз за соном як за плотом Лем мя не пустят без пашпорту Загородили браму дротом Іван Русенко моя отчызна Так тяжко одвернути історию Жебы істнувати треба жыти і творити треба быти міцным Силу народу творят вартости універсальны понадчасовы Тоты вартости треба переказувати і наново творити жебы родили они нового свідомого чловека Чловеком тым не є уж давний Лемко простий честний щырий росне выгнанет з пятном внутреннього роздертя котрого кормит ся одвічныма правдами як світ як святіст гороненыма през вітцю Вчыт любови до того чого він сам уж не знале незнаючы чує любит і іде за свойом тугом небом болотом роками милями діганям за Вами правдом Як сокіл воды на каменях з серцьом як дзюба отвореным не нагоджу справы Петро Мурянка Де выходит Бо то лем спомин єднак найдорожшы Найсвятійшы котрых не вільно стратити Не вымерайте спомины А коли часом одыде в далекій світ в чуже жытя вертат як блудний сын і кає ся За свою зневіру за здраду До слова земного припаду слезыкаяня пролію за свою знавіру за здраду до слова земного припаду і слезы каяня пролію Іванжелем блудний сын і іде так зо своім лемківскым Я твореным през вікы неможливым до выдертя вертат до землі вітців де глядат своіх коренів чытат тоты сліды приплеканы матірю Затримує ся при знищеных церквах при заросненых придорожных крестах і слезим выдер старій церковці в Туляні в порохно деревяного колніры і лемківскій фуртці вклонил єм ся глубоко Стефановскій і Слези і родит ся наново зо свойом простом щыром душом котра тужыт до свого слова вільного слова до свойой віры вільной віры готовый іти До Дубів з дубовом голуском Джы Звыклий щырий малий Такій є Лемко одзеркалений в теперішній нашій літературі Выріс він з народу з його долі Такым родит ся під переоблемківскых творців Творят го вартости надчасовы і незнищальны вартости котры лучат в ціліст два лемківскы світы давный і теперішній і позваляют ставляти дім вічности попрез розятрены годины чути біль непевного як прегороду з неба і сонця І знати же Бог цірує душы вымучены роздорожами Міфы віків перекличати над паутинніст планных правд жытя калейдоскопу і вірніст перед іконом нести на простертий долоны Дім ставлят Олена Дуцька лейтоскоп горі