The archive of
Lemko radio

Добрий вечер дорогы радию слухачы витам вас на слуговиску і хнеска для одміны запрашам на кус поезиі а зазераме л до Е книжкы по обох сторонах Думкы Олены Дуць Файфер Затриманий в першым слові співаного епосу взріл же час то не його спротив то лем інакше треба было ставляти смілу діаґнозу місцю і просторовы діяня Вернути все мож Лем як рушыти в одповідню страну і іти уж без того болю Вечерны тишы вечерны тишы можут быти неспокойом в долинах смеркаючых мрій окружают мацітьку одвічні роснучу туху до щестя синьо крылого в Чорнобривою в хушлях мягко в поклоні кладучых мотивы забытя Вечерны тишы стают ся полністю вшпилену в малий пейзаж диханя за щестьом Вірніст підносят што впала не бачні підходала штоденных ходин верждают як дарунок мягкіст і осолоду тихо несучий вечерны тишы родят ся всамітны неполошеных приперхань Мій світ То не чуже слово То кавальчык простору в абсолюті Молитва за помершы душы якы іщы тлют в земли Зелене світло будучым вікам вкоріненым в аргетипний образ жытя Як уж стану в тым місци де сонце в другу страну ся котит черкіт думок стримат ся золоту обруч што стискат плескіт кырвы Здоймус очы найтырват ден без насильства В сонній яві ся сполнят Як бы од все Покус Покус іщы чуєме як сніг холодит і промін гріє Фалат землі і тіло на ній сітліле Од немочы борост выораных покус іщы Дзвонит дзвонок на час і діганят крок по кроку Скорше пильнійша І покус уж знаме же треба змінити тото Што знаме покус граниты то нароком вшмарити слово в надявніст чыісой чутливости Мокре рано стратити на траві здоптаній тяжкым зарастаньом прочытати заклятя записане на лици котре перестало істніти Бо ден стає ся товды коли неє уж одвороту і неє звідань про тырваня Нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска