Архів
лемківского радия

Добрый вечер дорогы радийо слухачы витам Вас барз сердечні на слуговиску і запрашам Зас до книжкы Польско Рускій Бескід леґенды і оповісти Анджея Подоцкого А внеска мам для Вас оповіданя під наголовком Окрутна мілост Траґедия розеграла ся в Зренціє коло Кросна віле лят тому але люде о ній запевне єщы памятают бо віршем в <unk> в Вродках зостала свого часу през Яна Остага Зриманова описана Римованкы овом друкєм выдано в місце Кракові і на одпустах ораз ярмарках по пять грошы спшедавано Пето праві кажды хто уміл чытать мог єм собі купить А сама же Мала ся так Закохал ся хлопак в дівчыні сомяла на імя Ґеновефа і она взаємно му была далі собі слово і іх мілост ку веселю зміжала Ґєня велю хлопцям ся подобала і ці помимо вшытко хотяж визелі же єй серце уж зає надаль залецалі ся до ней разу єдного Бо о вєлю здажынях децидує припадок споткал єй Ядонци Роверем Войтек со працувал в едвоже у паньства Клобассуф од слова до слова і взял єм на прияздка тым своім нецодженным єщы вувчас вехікулем Пан нє і овшем бо дотыхчас тілько на фуже єзділа сподобала ся та ескапада і Войтек теж мій был і по паньску мувіл пахнял водом кольоньском папіросы в сребрней паперосніци тримал Панна Ґєня юж заранчона слышалем заранчона Але завше одренчыт ся можна Пан Войтек заранчат ся з панном Ґєньом очывісти ані мыслял але скоштовать дівченця Чем бы ніє Панна вшак жадаюч му вшытко ци міла найлепшого Інды на то міла погляд і зо своім попшеднім наймілейшым зеренчыны зырвала З розпачы смыслы хыба пострадавшы взял штылет І впадувшы до єй дому задал єй кілька смертельных цьосув Свядкєм того здаженя была єй мудша сєстра котра зараз побігла по родіцу Ранну забрану до шпіталя ґє вкрутце змарла а єй мордерце поліция всаділа до криміналу до Кросна Признал ся до вшыткого Сонд дал віяры же мілост і здрада Ґєні розум му на час якій одебрали вказал го тылько на <unk> лят вязіня А Войтек Но цуж як бы панна ні хтяла то бы он на сіле єм втеди на роверні брал потем Было уж тылько з куркі ґінь межу Матыльда не кохала свойого менжа бо не да ся погодіть огня з водом Мія заледве пятнадст лят ґди выдано єм замож он мал юж праві <unk> лят і оженил ся по раз чварты Малженство было під каждым взглядом недобране але найбардій ражонцьом выдавала ся та ріжниця віку дільонця малжонку Каждый вік ма своє уподобаня Ґы она танчыла он понуро спогльодал сподилба і мал єй за зле тепльонсе Ґє она в ґроні Рувісніку вспівала он брал до ренкі ружанец і одмавлял патєжеже Ґде она выіжджала конно на спацер он авантуровал ся же коні без потребы заізджа Ґде она трафіла своє влосы і барвіла ліця он носіл на обєк колтун ниґди не зачесаны З часом стал ся о ньом так заздросный же перестал ужонзать на замку Бале запрашат сосядув Зызвалят єй на конннне переіздкі а уж не дай Бог бы якій молоды меншызна появил ся в єй оточыню Не відомо як дошло до того же закохал ся в Матыл з взаємностьом єден з дальшых кревных єй менжа Каєтан цалк вызуты з родового маєтку попелняй функциє жондци в добрах Шымбарскых Был од ней старшый о дісять лят але то пшені віє зважывшы на векєй менжа Початково спотыкали ся не буджот ничыіх поєжынь а лепшетіж кєдись мусяло звуціть точыю з уваґе Відомост та дошла до єй менжа котрый увезіл єм в комнаті і не позволил єй опущать поджадным позора З хеєтанем также ґвалтовні ся обшед одправляч го з посады Минуло кілька тыгодні і выдавало ся же емоциі уж опадли і справа притіхла Разу єдного до комнаты Матыльды вшедл єй мож і зажандал од ней доводу улеглости і выполніня малженьской повінности Матыльда уж вчесній приготувала ся на таку евентуальніст і міла при собі містерій цурдієв Кєд ден зближыл ся до ней замішаюч на силе выеґзеквувать своє право удержыла ґо тым штылетем впер в само серце Кєди вырвала штылец з його персі крев триснула з раны брузон з стяны комнаты і посадка Тей крві кора всянкла в стіны Не дало ся змить так глбоко всьонкла в тинк І подій дінь єст там видочна Цо стало ся з Матыльдом Леґенда Мільчы Подобне як і о каєтаніє Нагнеска ушытко Дякую Вам барз сердечні за увагу Чытала Моніка Тилявска