Архів
лемківского радия

Добрийден дорогы радию слухаче Витам вас на слуговиску і запрашам на остатній одтинок оповіданя в бункрі Людмілы Шандаловой з книжкы Червений Берег Мыжю по смо дякій запах звискала марча склонила ся над зелений мох І я мам ох кілько іх ту росте Мыш обігал по лісі і клал хрыбы на єдну копу Якій чарваняк шувний а вшыткы здравы іля нам наварит Марча поімала за рохы фартушок і клала єден за другым до фартуха як до опалкы А добрі ся наіме бо єм барз холоден Ільо десь з тым міхом Чекай дораз єм там Іля одхорнула конар з молодой ліскы і передерала ся ку ним Уж мала назбераны нецілы два міхы хрибів Был час на хрибы а хрибам ся барз дарило Земля была добрі перемокнута Хрибів росло тілько жебы іх міг косити вернули ся вшыткы кубункрам уж пятий тыждень сут знову в лісі На Юрковій волі остала марчына мама баба істрына Мамо чом мы ідеме назад до ліса вы оставате Звідувала ся Марча як ся дізнала же ідут до бункрів Дітино мы уж стары Як нас будут бомбардувати най ся діє воля Божа Кєть помреме то помреме А вы іщы молоды няньо вас возьме до бунків жебы ся вам ніч не стало А доколи там будеме Недолго Марчо недолго Руси бы ту уж каждий час мали быти дораз нас освободят А так знова взяли ся до зайдкы каждий што мал Не было того вельо Марча ся взяла теплу хуньку штремфлі обліча теплу хустку Забалили ім хліба масты і сушеных сливок Вернули ся назад на Чорну Гору А тепер суд у лісі і знова чекают на даякы добры справы Лем митро раз за тыждень сходит з ліса до ґазды медвідя жебы приніс хліба а даколи к минковой поливкы Раз як ся вертал з Юрковой Волі до Бункрів обступили го в полю трьома Німці Гальт гальт Дубіст партизан Наставили на нього самопалы Генде гох Ні ні я не партизан Шмарил цаністру з ідлом на землю а рухы піднял догоры Розтряс ся на цілым тілі і в хорячці роздумувал як ім высвітлити што є Не су своім істы Мы сме цівілі в лісі сме в бункрох Не знал ці му розумлят ціні але напало го же коло серця в кышены на ґероку мат фотку свойой уж небогой жены і малого сына Вынял з трясучыма руками фотку і подал ім Моя жена і хлопец там суд вказал на ліс Істи істи ім несу Моя фамелія Руками наподобне уіджыня Смотрили на нього потім сі медже собою передавали фотку штось ка швандирікали а наконец му фотку вернули Зо самопалом му назначыли же може іти Перший бункер ім завалило был плано зашалюваний і під тягаром намокнутой землі не вытримал Іщы добрі же встигли з нього выбіхнути Родина што была пониже них уж евакуувала до Смілна Огабыла бункер о вельоліпше зроблений міцнійший Там перешли Мал збоку і зверху шалюваня здочок під берегом выглубена яма і з дручків поставлений бункер был невеликій Ледва там вшыткы могли сідити Спали єден през другого Рано на другій ден вышли ку заваленому бункру жебы спід наверешеной глины і дручків вытягали што зістало свій бідний маєток а главні скромны за собы ідла Но подзьте поможете мі тепер хрыбы чістити Іля взяла костурку та сіла ся перед бункер Марча з мыжом выберали хрыбы сміхів Іщы раз іх переберали розламували ці не сут хробачны Нарізали дві відра зложыли охен Холем ся зогрієме миж оглядал сухы конарі дерево было мокре тяжко ся розхорювало а до верху ішол хустий дым За нецілу годину чули гукот летател Над лісом закружыли і спустили стрільбу куля за кульом выбухувала коло бункрів Хасте оген Мытро розгартал дерева Спозорували нас вшыткых нас побє до бункрів крыйте ся Хрибы выляли на оген Не покоштували ани єден Были рады же пережыли В спіднім бункрі кулі ранили двох людей Няню Я піду з митром напишу до уйка Гаврілы Іля была пересвідчена же евакуувати мусят Усмету девят <unk> тыжден є зима не маме што істи Добрі Ідте най вам Бог поможе скоро ся навернути будеме порыхтуваны Отец знал же уж черпают з послідніх сил не мыты холодны заушавены выхуднуты босы де остала людска достойност Діти перестрашены каждий ден чекаючі конец войны сут як здичавены Вшыткы і дорослы глубоко позначены неконечным чеканьом сподівают ся уж лем на мале чудо З Чорной Горы на Брезівку было коло <unk> кілометрів Іля з метром ішли на Пішо през Цернину през Ортутову Вечур были в Брезівці а на другій ден ся вернули а з нима і надія Уйко Гавріла якій уж на березівці был евакууваний запрях своі коні і пришол по них з возом Евакуували ден перед Михалом <unk> новембра І нагнеска то уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска