The archive of
Lemko radio

Добрий ден дорог радию слухачы витам вас на слуховиску і запрашам на наступний одтинок Оповіданя Сільскій праздник з книжкы Червений бараг Людмілы Шандаловой Подте ту дівчата най вас кус причешу Товаришка учітелька іщы раз кажде дівчат сконтролювала вырівнала сукенкы поправила рукавы на оплічатах жебы добрі стояли прихласкала волосы Помале ся зачали до школы сходити люде Векшыном приходили самы хлопы облечены в зымушніх ґєрочках з бараніцями стягнутыма аж на уха зо засніженыма боканчами з якых перед дверями дубкаючі стрясали снігы Вызерали єднак як єдна чорна маса Аж тепло якє ся шырило з добрі натопеного кахльовця іх дотисло вшытко познимати і одхалити твари Мызю ґєрок можеме ту вішати вказал вішак Берешкар сусідови Хлопы ся розоблікали потяховали з носом прихласкували ся здушены волосы якы ослободили спід бараниць Вітали ся взаємно подабаючі сі рукы поляпкували ся по плечах іх лядали ся добре місце в лавках Занедолго ся іх насходила полна кляса вшыткы лавкы были обсаджены аж было тісно Ославы могли зачати Допереду выступил пан Мороз старий учітель і долгорічний директор школы У селі вшыткыма триманый за ученого і розумного чловіка на котрого ся могли селяна обернути на кажду пораду облечений у темно рудім азуґу білой кошули на якій ся одбывала темна машля з ясныма смужками тісно завязана під бородов Вызерал важно і прісно Чорны волосы лем на слухах посивіти на коротко підстрижены были гладко зачесаны дозаду Густы бровы ся стрічали над коріньом носа у дрібній зморщіні а ціле чоло было зоране тоніцькыма бороздами Перше ся пообзерал доокола вшыткых клясі єдну брову вытяг догоры наділ окулярі з хрубым рамом одкашлял ся а кєд вшытко стихло приговорил ся глубокым голосом Дорогы выролишаны важены родичі мілы школярі і вшыткы ту притомны Припала мі велика чест довєд называми привитати днес ден якій значыт про нас жытелів нашой державы новый зачаток Діти сиділи в першых лавках Марча ся обзерала ці не збачыт свого няня Был там Сиділ коло облака Усміхнул ся на ню а Марча ся зрадувала Пан директор ся прихварял долго і монотонно Марча ся не могла дочекати покы скінчыт власні його словам ани не розуміла Лем декотры ся єй запамятали на котры притискувал і котры повторял веце раз Слованьскій штат президент Тіко наша влада Марчо поть будеш хварити пошептала єй учытелька над головов Конечні настала єй хвиля зрвала ся Помалы вышла з лавкы і станучы ся до середины посмотрила зеленыма очима перед себе Маленькє чорняве дівча з волосом заплетеным до двох долгых варкочів спущеных допереду і завязаных білыма машлями неісто ся пообзерало Темно синій вінчык з креповых ружічок додавал красу єй фурт червеным личкам якы тепер іщы веце почервеніли Біле облічатко з назбераныма рукавами было запасане до сукенкы з тягнутой на ґумку З такого істого крепового папіря як вінчык Марча ся руками збоків поімала сукенкы была нервозна сукенку дакус покорчіла Заляла ю неприємна горячіст Тілько людей тілько хлопів іщы ниґде не стояла перед таком великом публиком а вшыткы смотрили лем на ню Дакотры ся на ню усміхували дакотры ся накланяли ку собі і медже собом ся потихы дохваряли дакотры важно і концентрувано чекали на перше єй слово Цілым єй тілом переблиснул страх ножкы ся єй підломили аж синя сукенка ся затрясла Учітелька Ю повзбудила шептом но хвар поклонила ся і зачала потихы Днес <unk> марця Але як то дале іде повторила іщы раз Днес <unk> марця знову ся пообзерала по цілій клясі Паралізувана великом тремом знала же не выдаст зо себе веце ани словка Боже як то іде дале Заболіло ю в голові Снажыла ся выдоловати на вчены віршікы ны єй мысель як кібы была закрыта неясным завісом В клясі зашуміло Хлопы на себе посмотрили потім на ню Учітелька попробувала пошептати але Марча уж ніч не чує чарована заганьбена сходит з катедры і назад сідят до першой лавкы Личка горят голова спущена За ньом і шлатерка была старша кінчыла уж во му клясу поклонила ся Вы діточкы як пчолочкы школу навіщляйте пчолы меду вымудрости у школі глядайте Ославы продолжывали за терков вышли танцьовати в синіх сукенках дівчата Учітелька махала руков В загороді качкы плавут каченята крячут заляпкали ім Марча уж веце не вытримала выбігла з кляс і утікала рівно домів аж вонка якю облял студений люфт схолодил єй розспалены личка і тма прикрыла ганьбу ся розплакала Сердечні наголос плакала цілу драгу Дома ся звалила на постіль і притисла твар до заголовка жебы му слизами выповіла свій перший великій жаль Марчо спиш Мама ся зохла над постільом Марча іщы фурт потягувала з носом Змачаний заголовок од слиз перевернула на другій бік Мамо я єм так добрі знала тот стишок таку ганьбу єм вам наробила Ніч з того не роб марчо по часі каждий забуде Іщы не такы ганьбы на світі сут розласкала ю мама по волосках Мамо знате што І так ся мі од стишок нияк не любил Я бы радше заспівала Знам знам та зарань собі вєдно заспіваме Добрі Котру співанку будеш хотіти Тоту вчера вечур під облачком Добрі А тепер дітино ся помоль одченаш і спил уж вельо годин Мама схасила лямпу іщы раз погласкала дівочку і перешла до передньой хыжы Пізно в ночі як ся няньо вернул з корчмы опатерно отворил двері на задній хыжы схылил ся над сплячом дівочков і злегкаю прикрыл сперином Але танцьовали сте барз красні І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска