Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий ден дорогы Радийо Сугачы витам Вас барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступний одтинок оповіданя сільскій праздник з книжкы Червений Берег Людмілы Шандаловой Велика кляса прихылила в тым школьскым року довєдна <unk> школярів Долгы деревяны лавкы зышыруваны в двох рядах за собов поміщают по пять дітей В першым ряді найближе ку учытельці наймолодшы школярі а в дальшых рядах поступні старшы аж по <unk> клясу Стримати тілько дітей на порядку неє легкє учітель часто нараблят з палічков помічницьов Але лем што выйде з клясы уж ся найдут жыване котры біхают аж ся деревяны дилі на землі перегнают а порох ся так кудолит же ніч не видно Перед табульом де зачінат учітельова катедра ся даст легко Зашпонтати бо там сут дылі дакус підняты Не раз там хвалні хлопці порозбивали коліна Марча ся тепер поставила до середины катедры і повторяла сі на учений стишок Гладко высловляла кажде слово деклямувала на голос без найменьшой хыбы як одченаш Несподівано вошла товаришка учытелька застала і вказала єй руков жебы продолжала Потім сі сіла до передньой лавкы і слухала На дакотрых місцях ю оправила наконец малу школярку похвалила Красній марчо кєд так будеш деклямувати буде то добрі Іщы ту ніт никого Де остатні Повід вшыткым дівчатам як придут жебы днес остали долше по школі будеме надцвічувати танец Товаришко учітелько А якы будеме мати сукенкы Марчі од зведавости почервеніли личка Ой яка ты зведава Вшытко ся завчасу дознаш Сукенкы будут шумны будут ся вам любити не бій ся Добре рано До дверьох застал паньків з вышнього кінця через плече малу перешмерену плахточку а з ней выковала голова малой ганькы Приніс єм вам школярку уж ся не ходна дочекати покы дійдеме до школы Засміял ся і розложыл з плечей свою дівочку Хлудкы дрібне дівча школярска іщы лем другой клясы Не была бы сама дішла по глубокым сміху і в тріскучій зимі аж зо самого вішнього кінця села Рана были барз холодны а по сміху ся треба бродоти слабы два кілометры Добре рано по одганічко куфльовцю не є барз зогрітий лем тепер сме затопили але рукы можеш положыти на нього буде ті теплійше Молода учытелька Сі цінила же родіч здалека приносит школярку до школы Декотры діти про велику зиму ани нияк не ходили не мали в чім Не было боканч а не было ани зимных лаг Двері ся началь отваряти непрестанно одразу ся нагорунували до клясы дальшы школярі Марчо а ти пот Підеш тепер ку танці будеш ю дозерати а кібы плакала закльопкаш през стіну а я прийду Добрі товаришко учітелько підскочіла радосно Марча і побігла через малу ходбу до сусідньой невеликой хыжкы де жыла учытелька і зо свойом родином мала малу шестмісячну дітинку дівчатко яке іщы плекала Марча была споляхливом няньком тішыла ся же може дозерати колысати малу таньку і же не мусит сідити в клясі Лем няньо ся будут злостити же ся не вчу але то ніч Я Таньку рада повартую Подумала ся Рада ся і прихваряла града і співала бо спів то была єй найвекша любов Тепер з усмішком смотрила до колыскы Танка ся акурат натягувала ручкы дрібны пясточкы ся міло затрясли отворила малу ґамбочку і гавкла Чорнявы волоскы слабкы лем як мошок спід білого чепічка выходили і крутили ся до непослушных кучериків Ты моя малленько Згынала ся над ньом і усміхала ся Марча Не єс холодна Ні Я тя поколышу жебы ся ті добрі спало Поймала колысочку і помалы колысала А як будеш до брідзька таті заспівам Малатанька сісала пальчік а марча так зачала Ой хмарит ся туманит ся стає дост крапати поспішає стара баба куркы скликувати клокло клокло ціп ціп ціп ціп іщы єдно не захнала тай на другы стала Обернула сь потыкала сь тай на третє впала ой ой ой ой ой ой А співала єй іщы вшелиякы інакшы як ю напали По обіді кєд ся вшыткы школяры розышли домів в школі остали лем тоты котрых учытелька вчіла малых танчык было іх десят Ноцте ту дівчата Марчо ганчо зуско Вы собі станете допереду за вами остатні будут приходжати а потім ся поімате за рукы а будете до карічкы танцьовати Такым кроком раз два три раз два три а співаме В захороді качкы плавут каченята крячут в богы дівкы замуж ідут а богачы плачут А мі мама ужы вырабяли білоопліча і нашкробили похвалила ся Іля засадова Добрі Ілько потім побесідуєме а тепер знову В загороді качкы плавут Марча встала рано барз скоро Звечера не могла заспати цілу ніч ся неспокійно перевалювала з бока на бік Над раном ся єй снили вшеліякы сни але пробудила ся на єден страшний якій ся і повторял раз за даякый час Снило ся єй же через облак до хыжы скочіл сивий волк з великыма лабами а з вышкіреныма жолтыма зубами тай хотіл іх вшыткых пожерти Але потім прибігли няньо і волка выхнали Пробудила ся іщы за тмы і такой утікала сон розповісти мамі Мама єй зробила місце у своій постели і притулила ю ку собі Ой то был лем сон дітино Мушу няньови повісти жебы ті не бесідували перед спаньом страшны приповідкы іщы попробуй уснути Але Марча уж веце не заспала Чекала покы ся розвиднит в голові ся єй думкы переганяли перескакували єдна через другу Кричали на себе різняли ся дармо ся мордувала зо вшыткых сил не могла іх поімати ани дати до шору По часі ся кус заспокоіла і усвідоміла ся же днес є тот великій ден же днес мают в школі праздник Як то буде Лем жебы мі єм ся не помилила Стишок сі опаковала а сердечко міцно кльопкало Спомянула си як і няньо вчера повідали Лем ся ніч небі марчо стан собі красні до середины і помалых гвар Маж уж сім років уж єс велика дівочка Я буду в лавці на Тя смотрити Вам ся то повідат няньо але кєд я ся так бою Нафышти взіла барз мало лем два раз закусила до хліба з маслом і выпила може децо молока Не годна ся была дочекати коли ю мама уж пустит до школы Вшытко мала красні порыхтуване синю сукенку з крепового папіря з того істого папіря і красні зроблений вінчік на голову біле оплічатко Но ід дітино най ті Господь Бог поможе перехрестила на чыло і выправила мама марчу аж ку дверьом Долго за ньом потім позерала з облака покы не зышла долов двором аж кукапурці І нагнеска то уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу наступний одтинок о тыжден в пятницю чытала Моніка Тылявска