Архів
лемківского радия

Добрий вечер Дорогы слухачы витам вас барз сердечні на слуговиску і запрашам В тот студений і хоц іщы осінній то зимовый вечер на леґенды лемковского Бескіду Анджея Потуцкого Невірна жона Повинностом рыцарском было ставать в обороні ойчызны на вызвані круля Выдажыня о котрым хце Вам оповіде взяло ся за часу в пануваня Болеслава Смялого Того цо біскупа Краковского станіслава зо Щыпанова казал мє чем засєц Кєди круль тен проваділ войны з Русьом всюд його рыце зналяз ся руж пан оджыконьского замку Не того цо звонґу камєньцем але інного по котрым не мал уж шляду Доперо ся оженіл але крулевскій розказ был правен треба было молодом жонкы зоставіть привзять зброє і ся на коня Круль одзыскал утрацу невчесній гроды Червеньскій і осаділ на тронє Кіовскій приязного му ксєнця Ізаслава Пан Оджыконьскій не вруціл з Русь разом з крулем зостал там дужей бы в разі потребы вспомуц ксєнця Кійовского Было бум вчас вызвычаю же вспомаґы ся взаємвладсти на час якій єден другєму выпожычали чест свойого войска На замок од Жыконьскій дотарла як же зводніча вість якобы не вруціл разом з крулем бо там упатшыл был собі яко Здзєвкы повабнул русінкы і з ньом ніц не ся забавя По якымсь часі пришла колейна фальшыва відомост же подобно згінул в потичце Жона не чекаюч на остатечне выясніня ситуациі взяла собі ґага котрий уж давній смаліл до ней голевкі по року уродзіла ім ся цурка Минул колейны рок і ноцом до вруд замку застукал його властітель Цо доперо тераз поврацал з Русі Вартовніци і овшем без труду розпознали в прибышу свойого пана крате в брамі Вяздовый Подніслі і ани словем не упше ділі же на замку паношыт ся уж інны пан Тен спєш на комынати з жоном ся привітат і в свойой ложніци застає жоніного ґахаха Яко же был без оранжа при собі тамтен ґо повалил і при помоци зауфаных в ґєрмку в дольоху замкового вжуців Ех там здихас глодух Кєди о цалым здаженю довідала ся стара мамка цо ґо была кєдись выкарміла потаємні до льоху зачала му носіть єдзеніє Як віле лят мінело му в тым візєню діс трудно доцец Посівал Нє ци ле певні зо старости то зесци ж о нім запомняли бо мысли же там щезл марне Тылько та мамка Відзяла же жыє бо єсму поклинь носіла Певного разу в джвях віодонцых дольоху засґжытал в замку ключ джві ся отвари і станела в ніх ова мамка з незнаном му молодом вцеле ладном панном Ознайміла же врешті може одзыскат вольност бо його жона змарла До льоху вжуцоно млозєньца Вышел з него обыдарты выґлодзоны зарозсієнты посівялы бляды цят В світлици на катафальку лежала його шлюбна Ова панєнка оказала ся єй цурком Єй ойтец Увґах за причыном котры го тиле лят спенділ в льоху по смерті невірной жоны пана Оджыконьского чым прянде чмихнул на дікє поля до Чернцув слушно обавляют ся земсты Але претіж та євечка нічому не была винна Зо взгляду на ньом власні справіл же є погжеб як ся належы і приґарнул дзєвечкы сєрота І задбал о ньом як бы о свойом власну цуркы жебы набрала одповідній оглады выслал ю на двор крулевскій а потім выдал замонж за мужного пана котре му в посагу подарувал замок оджыконьскій а на котрым тоту укрывать зазнал вінцей смутку ніж радости Правдівє шляхетне то был чловек Рыцеш то кольвік розпустне Ружні были в перешлости рыце Єдні славом воєнном до гісториі пришли інні ніґодзівє ся в ней записали і правды повідявшы На мяно рыцежа не заслужыли бо цюры обозовий гонору міли нішоні Також было і Спелком котрый невідомо якым способом зналязул ся в компаніі Яснє Вельможного Ґладыша пана на Каштелю Шымбарскым Война розпранжа обычає бо на теренах вроґа дозволена была вшелекы родаю перемоц Млозєньци ктры доперо цо узыскали рыцерскє пасы не тілько пописували ся бравуром підчас атаку але также барзо ченсто перевозіли одветом на місцевой людности ініциюч рабунґы і ґвалты Пелка щеґульні уподобал собі знівалянє нієвязд і жец бы можна выспециялізовал ся в тым міцным процедеже На теренах ворога никт не міл му за зле такого постемпуваня хотяж велю рыце такого захованя не похваляло ани клю вряч обужали ся на т барбажыньскій обычай Ґде скончыла ся война і рыцеже врацали додому подорозе уж на териториюм Жечпосполітей теж до ружных інциденту вдоходіло Вшеляко найчастій дотичыли они мєщан і Кмєці бо в тых припадках шляхта могла лічыть на безкарніст Розпустіл ся шляхетні уродзоны пелка як дзядовскій піч і вшелякє засады моральне міял за ніц Пан Ґладиш затримал при собі свою компаніє і през віле тигодні на замку в Шымбарку учытувалі Пелка разу єдного споткал ніоподаль замку молодом слічно дівчыны тилеже посліднього бокмєцього стану Кєди та оказала ся пшецівна його зальотом порвал єм і вєзіл на замку і знєвалял ведле свойой генці Братця дівчыны занепокоєні єй наґлым загіненцьом почали єй шукать І ґди доведелі ся же єст невольона през пелкы на шымбарскым замку постановили розсправит ся з ним Предостали ся ноцом на замок і вешли до комнаты ґє в ложу враз з іх сєстром спал пелка Пжебілі ґо на выльот його власным мєчем за нім здонжыл ся обудіть Забрали свою состры і през никого не зауважені опустіли замок В недлугій час потем Замкові зауважыли рыцежа в зброі подобного до пелкі як стал при окні в єжы і впатрывал ся в ноцным рокы Ґли заволали ґо по іміню зява зникала Потем іщы вільокротні рыцеш зява был видзяный при тым самым окні ніц тілько выпатрывал офей пєнкний хлопкі быть може в надіі же єднак выбачы му його неґодівост і увольні його душе од огня пєкєльного І на тым гнеска кінчыме дякую Вам барз сердечні за увагу Чытала Моніка Тылявска