Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий вечер Дорогы слухачы витам вас барз сердечні на слуговиску і запрашам до книжкы леґенды Лемковского Бескіду авторства Анджея Потоцкого Як панове побілі ся о хлопа давній бывало Хлопа можна было достать в спадку дать в застав можна ґо было купис бонь теж спшедать мож набыло бо хлопі были ґлепатскріпті Чили при писаній до конкретного кавалка зємі Хлоп сам мог найвыжей умже люб єжели му ся удало учет до інного пана решта не залежала од нього Пошло о кмітя Миколая Баляра котрий правдоповідявшы ничому не был винен В <unk> року вроцанка мала кільку властів а на каждого як ся оказує припадало по кільку кміці Якось чест мала Малґожата Вдова по Міколаю Чест мал также Дзержыслав сын Теґож Міколая з І малженства і врешті чест ніяком Дорота Вдова по Ольбрахці Дзержыслав выдержавіл свойом чест Лукышові солтисові Дзічному з Вороцанкі выстемпуючому теж яко нобілес а дорота свою чест заставіла у сєстры Катажыны в Рубльовскій Лукашові з рахунку выникало же кміць Миколай Баляр єст його Того самого зданя была врубльовска Первей обоє пошли по справедливост до сонду Ґроцкого в Саноку але видать жадний зо строн вырок не уконтентовал а уж напевно не укаше Скоро нападал на двор свойой адверсаркі выромбал врота выромбал джві до палацу потем джві до ізбы і наконец вальнул ся кєром Катажыны в голове аж єм крев заляла Вшеляко не была цо рана смертельна Врубльовска а в засаді єй мож Миколай хотяж скарґы внюсу доґроду справедливости шукал теж на власну Рамка Бож вкрутце допад Лукаша кєди тен был на своім ґрунті пообіл го і словам плюґа выміс без честів І знов справа трафіла до гроду А панове надаль взаємчынили собі ружны прикрості Як бы так полічыть тистраты споводуваны заяздами і час звартуваны на доязды до Санока і складанє протестациі в грозе то бы зато можна было кільку хлопув купіть Але панове запарли ся на Миколая Баляра котрого нещестє полегало на тым же міял халупе запевне ґдіс посродку в сі Єму самому певні было зупелні обоєнтне кому бе служыл Бо як видать варты были його властітеле єден другого і певні найхентній обу бы іх послал до Діябла Шляхецкій опришак Зиґмунд Лазіньскій был шляхціцем посесийонатом бо вім посядал вєсь Сєняве Коло Рыманова Онже для окопу поймал і упровадил мєщаніна краковского Валерияна Монтелюпєґо фльорентиньчыка котрый был осядил в Польщы Здажыня мало місце в <unk> року Монтелюпі мал коло Сандомєжа Фольварк в Пірсіцах там же засаділ ся на нього Лазіньскій Чому акурат Єго умысліл собі порвать трудно дісяй ожец Дост же з бандом своіх опришку в зебраных в ґурах Бєщаду напад ноцом на двур монтереґо його самого поймал очы му звязал на конь всадів а по уєханю кільку міль вжуців дочеканьой кареты Зыначы Напад был здавна укартуваны і добре приготуваны а затем приготуваны з премедитацийом потрвеций три добы подружы о Прышкови доєхали до Сєнявы Ту Лазніцкій замкнул свойого вязіня в Льоху Північным Ветвоже Ґрозів му тору турамі і смертьом ґруп навет казал му собі выкопать в льоху і одґражал ся же жы в цем ґо погжебє і слід тен лісту до своіх браці Домініка і Кароля ораз купця Краковского Фожыньеґо натыхмяст з жаданьом окупу Невисле Зажычыл был собі лазіньскій за звольніє порваного <unk> тисят злотых з чого <unk> тисяці в ґотувця решта в выробах зо серебра Высокіст окупу як ся выдає в полні одповідала позициі материяльной Монте Любіо Кєди Монтелюпі выслал женалісты з просьбом о окуп Лазіньскій запевне в обаві бы мє прубувано його вязіня одбім укріп порваного Вывюзл ґо до мощанця і там тримал под стражом в дому місцевого попа Монтелюбому собі тылько відомым способом удало ся переконать Попа запевне заповідьом солідной Наґороды бы дало знать о увєзіню ґо през Лазіньского до Ґроду Саноцкєґо цо тенже потаємні учыніл Под старості Саноцкій взявшы зо собом кількунасту збройных шляхты і паголку впаду знінацка до Мощанця і одбюл вісня Монтелю піпшы сяґл свойому порывачові замыста в Зємі Саноцкій мешкал його зінць Дамян Баліньскій і то єму власні злеціл кровавый одвет В рок по порваню баліньскій з громадом Збройный челяді нападал на двор лазіньского в Сєняві Шляхтіт Опришык зостал пойманый і згодні з правом повинен быти одставляный до соноцкого ґроду і по процесі одданы в рыка Але же в овым часі справедливости не била збыт рухліва і лазньскій без вотпіня присловйовым ся нем бісы выкренціл баліньскій постановіл сам вымєжыть мукара пойманого з мунта лазіньского выпроваджено на дворскє подвужа привязано до джерева і розстреляно як опришка І на тым гнеска кінчыме Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска