Архів
лемківского радия

Витам вас сердечні дорохы слухаче і запрашам на слуховиско а в ним леґенды лемковского Бескіду Анджея Потоцкого Не чынь другому цо тобі неміле Першый напад на двор в хумнісках был в <unk> року другій три лята пізній Для чого акурат зл льос сприсінґ ся пшевко Козловскым За якє пше вины зостали так сродзе укарані Ано быть може зато же пару місяців чесній нападал Станіслав Козловскій на двор Станіслава Пшедвоєвского в ґрабовници і його паголкові засєклі тамтого на смерть Двор в гумнісках опатшене был втале призвоітє і давал в разі напасті безпечне схроніє Вшеляко перебіглым способым могло быт без вякшого труду взяти От выстарчыло огньом браме выпаліть і димем обронцю в Задлабіть Бескідници то лотыровскє хультайство збуєцкє жеміосло мілі до перфекциі опановане і відєли добже якым способом найскутечній засадскій на дроде робіть або творы добивать чы плебана подис Пето і ту в хумніньсках не напоткали найвянкшы опур Цоправда Станіслав Миколай Козловскій честнік саноцкій пан на хумліньсках Нєбоцку і яблонце броніл ся за цєкль але цуж муґу вобец так лічной приваґі здялать Цінш коранны падал без знаку жытя і втеди опур домовникув шыбко ся заламал Приступівшы до пльондруваня дому не зналезлі достатечных коштовности якы ся тако сподівали прето взяли паню Аннны з Рытра Козловском маткы немаль засєченого кєди та по доброці ґє укрыты сут скарбы ні хтяла вызнать з єлізній сукні і сромотні обнаженом як яком дзєвке служебном жак в ямі з пєклі цуж бідна міла почуть терпон так сроце Вызнала сховкі ґєа были а ці спльондрували є документні і незадоволені з лупу єщы пєкли кажон собі вказать дальшы скрыткы Цуж кєди дальшых не было а оні віры тему датных цілі Одпокутувала пшеменка смерть Станіслава Пшедвоєвского межа Саромеі на ґурскій з Ґрабовніци до котрой през хытрост свою найвєнцей она ся причыніла Кєди уж пльондруванє ся скончыло забрали ся по ніктужы з Буйові до єдзеня і піця бо комора пана Станіслава была добре заопатшену інні хлуцьом своім фольґунц дівком служебным чест почали одбєрать Осторожності при тым з Буєцкій занєдбалі вшыст мусіли ґвалтовні утєкать кєди сонсідскє посілкы до Обороны Двору надешли Ратувано предшыткым пана Станіслава кєд оказало ся же жыв єщы В ниякій час потем впадал в енты справедливости єден з Бескідників і тортурами примушены вызнал своє лотроства а вс люд ніх і те напаст на двор в Хумнісках Вшест то довєдзяно ся понадто і взамежаю з буйові Бескідніци посполу столхаямі здрадецконапаст Ясліска Дукле і Санок якоты място найбарді ім ненавистне ґє велю іх камарату в ґардло кату дало Щеґульне то остатнє снєна виділі і умысліли собі підчас нападу огєнь положыт і пустіть място з димем жебы не зостал по нім навет камінь на каміню По тым вызнаню вшенде в тамтых мястах страже подвойоно Пойманого Бескідника злочынце як наказувало уж честне право коле му ламано і по одінцю му члонку повішено Три лята пізній сроґій пломінь бунту в козацкій обєл украіньскы кресы і покоє те принюсли ся з часом і до Зємі Самоцкій ді збунтувані хлопі за броні хвиціли і протівко своім паном ся обруціли На першый огінь пошол двор в хумнісках Хлопскє поспульство подвозол ниякого Костя і Івана Лукатніка доконало нападу і спльондрувало ґо до сына же тылько голыстя не зостали В тым часі Анна і Станіслав Козловсци перебывали в днєбоцку Претопруч страд материяльных жадных ін понеслі Але до двору в гумнісках юж никт не вруціли Моровы Жыды На стоку Моґілы те і над рымановым здройом при люботавскым гостінцю Стала пшет тысту ляты карчма то ю арендувал Жыд Айбель Заіжджали до ней подружні жебы коньом дец почыть самому перед дальшом дроґом ніцо ся посілит і трохы розвеселіть Околичні кмітя теж в ній присядивали найчастій в неділях хотяж были і таци для них каждый дінь і пора была добра як гожалка в елбі зашумяла Стало ся єдного разу же котрий з подружных ничого не свідомы вшывлю зо собом зза Бескіду морове повітря Приноцувал в канчмі і на другій ден поєхал дале Пєвей никт ся не зорієнтувал то пукі зачали хорова тіці Аібля Пєнцьороба гору вмял уж подрознятых і дольжейший роботы здатных потем його баба теж злегла в тій хоробі а на концу і он загорувал На тын час так ся зложыло на карчм нападнізбує і разом з лупами взяли на себе заразе Скутком чыго недлуго потем вшысци як єден мож помарли Але цо скорша розвлекли оно заразы по інных всях бо з буямі то на айбля на падлі правде повидзявшы блікме ся ту тейсі з нашого Бескіду І длуго по напасті Айбель і цала його родіна помарли Така то была страшна зараза По тым здаженю до карчм вшез другє рата нікто зо страху не загльодал Подружні помні то ту ся діяло оміяль єм здалека як дябел свєнцону воды Разу єдного поля так якій з обцого краю ядонцы чловек кєд бюлжа з пьорунами на гостінцу ґо зо стала вид опущену хаты постановіл в ній перечекать навалнице Вшел там і наткнул ся на сєдем людскых шкєлетів о чым шыроко розповідал По якым часі яци см запевне добр люде з Климкувкі пожебали ты шкєлеты туж обок карчмы Бо то претіж были Жыді невірні і похувак хжестіяньскій посвєнценой землі ім ся не належал З часом приблядла память о траґедиі Карчме взял в пахт іный жыд і знов заполніла ся гостми Як за добрых давных часів одбывали ся тухулянкі піятикі і біятикі аж того з дня карчма сплонела Пьорун в ньом стреліл жебы Вєнтий в тым місцу не доходіло до образы Боскій В часі остатньой войны свє пошыряно ніоподаль карчміска любатовском дроґе натрафіоно в земі на людскє шкєлеты Знак то же в каждій леґенді Бодай костечкы правды мож налезть І нагнеска то уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска