Архів
лемківского радия

Добрий вечер Витам барз сердечні на слуховиску і запрашам до книжкы Русенко выбране котра остала выдана <unk> річницю народжыня і <unk> річницю смерти Івана Русенкы редактором книжкы є Петро Трохановскій а остала она ведена през Стоваришыня Лемків Іниска кус поезиі а докладні єден верш з повыселенчой літературы під наголовком Боднаровяне Писал в книжках пан Зілинскій давно звали го Кобаса же люд з села Боднарівкы Інча раса Ліпша раса Поднарівка опарівка то потомкы запорожців гварил доцент пан Зілинскій твердили і єґомості Говорили такы чуда Євен Клюфас Цолта Ускій і твердили же то люде украіньскы а не рускы Дуже з нашых повірило Тыт І правда быти може хыба то уж так далеко з Боднарівкы в Запорожжы Могли прити Запорожці аж за Выслок Підкарпаты з украіньскых Чорноземіл в нашы гуры бідувати Я не вірю в тото нияк і здає ся же мам рацию кєд єм родил ся Руснаком не перейду в інчу нацию Бо мы люде старой дати не учены миру снакы Запорожці нами гордят же мы глупы і простакы Бодна рівка то відомо село зорганізуване мало єдніст мыр І згоду Не так як коростянчане уж на весну в своім часі всі як єден выіхали і зимяков ани збіжа врагам в Поли не лишали Хыба троха озымени бо лишыти ся мусіло А поза тым вшытко взяли марной річы не лишыли Навет такы стары ґраты што лем дома заваджали за фурманку до вокзалю вшытко тотна выпродали Выпродали што ся дало жерды лагы кола плоты вільхы вербы коло рікы перевели все на злоты Бо нарід то єднолитий вшыткы разом ся тримали хто сам собі рады не дал тому другы помагали Вшытко звезли до Коросна господарскы всі знаряды і домову обстановку навет пушкы з мармуляды Лишено лем пусты хыжы пусты шопы голы стіны най соі трошка пообідуют як ту придут веражы сыны І церковны річы взяли ризы кресты фаны дзвоны іконостас казалницю те трапот і всі іконы І вшыткы церковны книгы і метрыкы тіж забрали А тых врахів што там придут уж наперед всіх прокляли За ту кривду што дознали од бандитів і мордерців за убивство за рабункы каждий чує помсту в серци На великден вшыткы были в місті кросні на вокзалі і ту вшытко своє добро на пляцу порозміщали каждий Буду сой зрыхтувал з дощок скринок і соломы ціле село в єдній купці А не кісно уж никому Бо то знате Давно в селі пляцу за все мало было а ту гнеска На піл морґу ціле село ся змістило вшыткы згідны хоц і тісно Хоц хто кому стал на ноху Нихто зато ся не гніват ани некле Боі чого В будах спали сідили іли і пацерх варили В будах гостів принимали В будах діти ся родили Коло каждой буде кухня што на ній варили істи Коло кухні стіл і лавкы жебы было на чым сісти Збоку буды была стайня і корова в ній стояла в стайни мала писк і рогы холостом на дворі магала Бо пляцу барз мало было На купі ся вшытко дусит козы кролі ангоровы пескід куры качкы гусы За дня нарід шол до міста Дознати ся што нового ци продати іщы дашто Ци купити недорого А діти зас шли на вокзаль на колею позерати або далі на фрайплянду єдно другє діганяти Дахто іхал і до села значыт аж на боднарівку посмотрити ся на хыжы провірити в лісі Силкы в Польскій в ріках на Липчанці і на гірці за Шарихом Ци не зімал ся дезаят Або якє Інче лихо Бабы зас варили істы Каждий Божый ден зыміякы Ци там ґрулі ци комперы ци бандуркы всі єднакы А дівчата лахы прали жебы ушы ся не зывели Бо бы товды біда была і в борт чысках і в кошели Малы діти все чесали мыли ім волосы мылом жебы ся ім што не зывало і жебы ім пєнкні было А хлопці зас в карты грали понимали што робити часто пили самогонку жебы ся роззвеселити напившы ся поспівали тай смотрят за дівчатами Але што то нас обходит най то буде медже нами А дівчата потихідкы пошептали медже себе зышли ся де в єдно місце і одправляли молебен Старшы шли даколи в село іщы троха посмотрити шли дакотры паробчакы навет ішли малы діти позерати на церковцю на березник над потоком на Камянці на кычеру там де жыли тілько рокы на студенку што під дубом на городы коло хаты але слезы ім не дали долше на то позерати Бо каждий з нас в серци чує любов до рідного краю до тых рядок до той землі што в ній предкы почывают і до села До рідного де мы свій вік прожывали до тых лісів дебрів зрубів до борілок ягід малин Аж Єдного дня Раніцко рух ся зробил Пакувати Наказ пришол од начальства не поможе траслухати З боднарівкы люде здатны і роботу всяку знают Ци столярку ци малярку во вшыткым сой раду дают Тай в погрузці до ваґонів потрафили в очым гнію нахрузити і до блыток і великы тяжкы скрыні гарашу говарит начальство Вот так нада Вот так нужны На ґоррозіли все дасты роцна за работу взялись дружна У нас в Совітскым Союзе трудовой Народ в пацьоті Вы Хорошувы ребята вы у нас ся найдете Як уж всіли ся в вагонах і з барахлом і здобытком прорівнали акуратно і ствердили же єст вшытко і ґатово Дали знати машыніст дал два сиґналы і вшыткы боднаровяне скрос на схід выіхали Одтепер уж бодна рівка перестала істнувати Бо уж ніт там нашых людів лем остали пусты хаты поднарівку розмістили в Станіславі Коломиі на Глубокій і Грабычу в Хороденці в Отыни в Череплиці в Росогачы в Цвякові і во Снятині і мриі іх ся сполнили вшыткы сут на Украіні посвячам Будна рівянам тоту скромну історию жебы ся ім одвдячыти чым мя стати і як вмію присвячам ім вшыткым разом Бо мя за все шанували а і тым што против мене кріпко запротестували І на тым гнеска уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска