Архів
лемківского радия

Добрий вечер витам барз сердечні на слуговиску і зас запрашам на леґенды лемковского Бескіду Анджея Потоцкого Діяблі Камінь над всьом Фолюш на стромо опадаюнцым в доліны жекі клопотніци з току Ґуры Косма лежы по розжутаных кілька ґлазу на людску мя о огромных Без вотпліня сам діябел мусял іх хыба там перенес І єст в тым ствердженю щера правда бо жеч мяла ся мній віней так Діяблом є в смак было кєди люде цраз венцей костьолу вбудовали і правдівому Боґу чест оддавали запевняют собі тым самым збавінє душы Чыніли пшето дяблы вєле забіґув абы одвісти люді од побожности Кєди ці Єднак ничым не давали ся скусіть ани омаміть втеди розсєржы зонє поводзеням і мали ся найружнійшых безеценств зпекла роде Мешканцы всі Цєклін положеной нео подаль Фалюша постановили збудувать костюл Діяблы зразу пригльондали ся тій працы з недовіжаньом але кєди здало собі справы же знув повстанє свыня і зналезінє ґжешнійка котрого душе можна бы забрати до пєкла бенді сораз труднійше постановіло не допустіть до єй укончыня Зназли пшето на Маґуже Вондковскій огромны ґлаз найвякшы якій был в цалым Бескідзя і постановіли вспільні уніс го в ґура а потем барзо высока спустіть на будуване вцекліня костюл Ґлаз был так огромны же ґде бы фактичні спаду на костюл шляд бы наймнійший по нім не позостал Хыба тілько ґлумбока лястолокці дзюра в земі Яко заміжыли так теж забрали ся охочо до роботы В кількунасту ледві ґлаз унєсли з земі і несли згодні з заміжньом в кєрунку цикліна Тяжкє было окрудне Прито пару разы подорозы спочывали Світац уж почынало а оні єщы навет до фалюша ґлазу не донесли І кєди по раз колейны выдзвінали ґо высоко в ґура нараз услышели пяні коґута Втеди пєкє лемоци іх опустіли і нісоны ґлаз выпал ім з косма тых діабельскых шпонув Спадают на збоче Косме розбіл ся на кілька мнійшых але претіж і так огромных камєні В ден ото спосіб костюл вцикліня зостал уратованы од заґлады Люде кєды зобачыли в лесі ґлазы котрых там вчені не было одразу домыслили ся скони ся там взяли бо были на них шляды чарть пазурув З часом поназывали є по своєму бо кажде сос ім припоминал а то бабе Яґе Єндзе Діяблімур Треба вам шак же видеть же помідзы тыма каменями мешкали кєдись з буйци бо єст там кілька вцене оказалых яскінь котры давали ім схроніє Але з буйцы то теж діябельскє насіня прето хвалили собі то устронє до котрого люде барзо жадко і то з вельком обавом заґльодали Корнуты Єст такє на Маґуже Вондковскій місце котре звал Скальным лясом В тым же лесі потыжна стяна скальна ошена зостала мянем корнуту Назва тама волоскє походжыня і означала роґі Єст в ній споразярно правды бо стяна повстала за причыном роґатых бєсув котры певного разу будут в злості так за трансума ґуром же аж осунело ся в дул єдно з єй збочы І втеди власні вылязли на віжте огромне камінє і поробіли ся ружне єскінє помідзы ними А бенці тых дзюр в зімі Вінцей ніж <unk> В побіжуска званий пєньсом єст вейстя до найвякшой єскіні цо єм призвалі Мрочно котра ма праві <unk> метрів в другості Єст в ній кілька саль чли такых камєнных комур в котрых давным і часы з Буйніци мешкали Найстрашнійше з них называл ся так як тескалы Корнут Бо по правде барзо роґата чыли не покорна то была душа Корнут міл дві выружняючы госпосеред інных цехы Был нелюдско одважны і діябльо спритны Єґо банда сяла пострах не тілько по нашій строні Бескіду але также по тамтей втеды венґєрскій Скарбы о огромне згромаджіли з буйци корнута з тых выправ рабунковых Тримали є в скшынях в єдній з саль мрочной Яскіні Дой салі можна было придостат ся тыко през студнє чли такій вонскій отвор котры проваділ в дул до мнійшой комнаты Сребра і злота камінь шляхетных коралі правдівых і матери з злотом унітком перетыканых было там то ні мяра Можна бы за то вшытко навет цалы Краку вкупіть Кєди врешті староста Бєцкій зорґанізувал облавы на банды корнута і в падлі в Єґоранце вшысци збує нестет скарбув жадных не знали зьоно а сам герщ хотяж на менкі окрутне взянти місця іх укрытя не видал занім гарцовні ци пана старости вешли до мрочной Яскіні єден з із буів здонжыл ону стутнє одповіднім камінєм закліновать і ґреготем для неє по знакій одповідньо замасковать Никому з шукаючых ані нам мысли не пришло же там по сподем може єщы цось быть В ниякій час по тым бенці тему зо <unk> лят в ін єдний зо значні мнійшых яскінь мал своє леже збуй сыпко котрий сам цилі в поєдинкы збуювал Окрутна то была бестія без ціня літости в душы Сіль не думат подів і міл як повідали зачарувану шабль з ґловньом высаном брилянтами Упіл на венґєрскым гостінцу со шедл до Пшеланчы Бескідскій до Бєча Кого попадло Чыта боґатого чы бідного походил з скмєці з поблизкой Менціны Служонц на жміґроцкым замку Устадніцкій там научыл ся помістшовску шабльом владать Тектуром мял украду был спред алта в міґроцкім костєле дісяла яко вотум при фіґуже Маткі Боскій Сипкопшескій калят збуювал і в Яскіні на корнутах перемішківал Там теж в якымсь каменным заломі ховал своі скарбы Врешти хтось выпатшыл його крыівкы і скушоны Высоком наґродом дал знать на замок до Бєча Выслано перетів сыпце оддял Смоляків бо ці в лесі знаком ся орієнтували Но цо оточыли його яскінє і кєд ден ранкєм вышел на зевнотч котрый зо смоляків єдным тєнцьом шаблі ґлове мускарку здюл От і так скончыл свой авантурнічый жывот з Буйсибко Поґжебали ґо одразу там коло тей Єскіні Тілько ґлове взяли до біча бы на рынку оказать людові же выправа закончыла ся сукцесом Цуж з того кєди скарбув згромадженых вшыстке теж ниґы не зналезіно Запевне в тій секретній скрытце споджываю поодіздзєнь подобні як і те згромаджене през коронута І на тым гнеска кінчыме Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска