The archive of
Lemko radio

Добрий вечер Витам барз сердечні на слуговиску і днеска запрашам на кус поезиі котрой в нашых слуговисках мало зато тым барже горячо Прошу а будут то вершы Веля Русенкы зо збірника Русенко выбране выданого річницю Народжыня і <unk> річницю смерти а выдана тота книжка остала при Стоваришыня Лемків в <unk> році а єй головным редактором є Петро Трохановскій А тепер уж запрашам на поезию учытеля Лемковины Лемковина каменисты путы і потокы рывучы березовы дебры і лісы дремучы кычеры высокы поляны зелены пропастны розтокы зрубы пороснены а школы маленькы хыжы деревяны Діточкы Босанькы люде Застараны Темно в хыжы Смутно смотрят і коне на стінах Колопеца бранчат мухы гусы куры в сінях Кус дерева за стодолом на купі чатина Біда смотрит через выгляд Ото Лемковина Я родил ся твоім сыном Доля моя бідна Та люблю тя Лемковино моя мати рідна І хоц земля наша бідна доля не завидна Не забудут моі очы тихых гірскых ночы ани серце не забуде Покаль жыти буде Бо цим годен позабыти нашу гірску красу і смеречкы і поляны де ся уці пасут і черениці і яфыры ягоды малины Вера Боже не забуду ниґда Лемковины Шумят лісы Грают пісні Гей за давны вікы а яличкы ся кланяют смерекам столітнім Хмары плынут понад горы тихоніко як гусы понад Горы понад Лісы і Карпатской Руси Одячола Ужгорода през гуменне Пряшів плынут ґунам милых марк звіздочком од нашых ідут дале ґущавници през татряньскы турні През шляхтову Білу воду гет аж ґу остурне А ліс шумит пісню співат і слухают хымары О воли о прошлой славі і о часах старых Там в Ростоці видно село далеко перед нами малы хыжкы стару школу і під бляхом корчму Сонце сіло за кычеру і вітер уж стихат ліс спокійний пред вечером і легко оддихат роса падат місяц зышол тишы на на селі лем з далека тутых граня циґаньской капелі я вас люблю як і своіх циґане Романе Васы голодных і обдертых і споневераных Не мате свойой отчызны ниґде не признаны Лем любите нашы горы бідуєте з нами І бідны сте вы глудакы без землі без роду Як я люблю ваше граня і вашу свободу Што в нас было В нас Была здавна своя страна Здіда прадіда власний край і своя земля заорана Зелены горы Лісы і боры чудний край Быстры потокы і потічкы поляны лукы серед гір узкы долины понад річкы а в лісах борах зеленых горах всякій звір Тиш были села докола а в селах полно хыж в дакотрых селах была школа церков каплиця і склеп крамниця корчма тиш і жыли в селах хлопы жены нарід наш сельскій жыл хлопці дівчата премилены хлопы і паны были циґане хоц хто был Лем земля была небогата Для вшыткых рекул хліба ніт треба рам было дорабляти зменшыти горе іти за море в чужый світ В краю остали няньо стары І же нас дітьми в тяжкій час А мы робили як сомары косты боліли Рукы нам мыліли най то фраз А кєд мы грошы заробили Зас сме вернули в Старий Край За пару років ся змінило і в рідным селі свят повеселіл як то має Але недолго гарді было бо настал страшний час світова Война розгоріла і нас в темниці на шыбениці брали зас Не дайме ся Не выдусили нас всіх каты і не выссали нам кров Як были нашы Карпаты так будут во вік віков на нашій земли святій жыєме тисяч літ і хто може сказати же рускых Лемків ніт Мы своє маме як і другы своі звычаі і бесіду і своі гунькы своі чугы своі співанкы свою біду Своі кычеры і розтокы і свою бриндзю і свіі сыр жбыры париі і потокы і кєселицю і свій чыр Руснакы мы з діда прадіда будеме аж до смерти Дорога нам руска біда Не даме єй выдерти Не зіле нас Мадяре ни Німці Австриякы Нес гризут целибатаре ни і інчы гайдамакы Культура наша не богата бо сме в неволи ся родили а тепер нашого брата новы панове присіли Але ми ся не дайме лем тримайме ся разом най згода медже нами буде того доказом на Лемковині На Лемковині в Старым Краю шумят смерекы і ялиці побідну пісню о них грают од Ужгорода до Щавниці і гремит Хор Карпатскых гор в далеку дале гет плыне В Карпатах днес народ воскрес і право його не загыне Молучий Хор Карпатскых гор Най вітер несе во всі страны най приде час най уж і в нас здоптана правда встане На Лемковині і в Талергофі невинна кров прокльлята Най в нашых серцях на все остане памятка вічна і свята І на днеска то уж вшытко моі дорогы слухачы Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска