Архів
лемківского радия

Добрий вечер витам барз сердечні на слуговиску і запрашам на оповіданя Ерікы Матоноковой з книжкы вкраджены дзвони повісти з Остурніско повіданя під наголовком Чорне куря запрашам В нашым мальованім селі была свадьба богата то корчмар выдавал дівку а найбогатший ґазда женил сына Перебігували ся хто богатше і ліпше приготовит свадьбу своій мілій дітині Люди лем позерали што вшытко могли видіти на столах печены дикы качкы глузкы диціна колачі медовина Каждий што хотіл вшыткы ся наі до сыта Шкода же не мож ся наісти до резервы Я бы ся наял і на рік до переду Потім бы м дома не мусил істи Такы добороты Я іщы такы стравы ани не виділ Так гынкали люди што были позываны Іли і пили гостині не было кінця Молоды танцьовали і співали лем єден гост высокый і красний нев і не пил лем ся хмурил вшыткы уж на нього зазерали чекали што буде дале штобы тото лем хотіл істи або пити кєд тілько доброт ани на небеснім столі не може быти Гост Ніч лем чало корчыт і очами блискат Ей не є то добрий чоловік Очі злостны блискают ся нещастя іш і на нас прикличе треба каждому гостьови улагодити І тому Выхли дале корчмаря і вшыткому розповіли Корчмарю Твій гост ніч не єсть і не пє Лем ся хмурит і гніват то не буде обычайний гост але хмурник Клядбу на нас прикличе ідзь за ним што бы рачів поісти штобы го розвеселило яка пятика або музыка бо зле скінчіме Нихто го не познат ку никому ся не озыват а днес хмары над нами плавают То хмурник зышол ту улаготь му маш з чого Корчмар пришол ку хмурниковий проситця Дорогій гостю чом не іж Не пєш і не танцуєш Ці тобі нашы стравы свадябне непо смаку Ці там откы приходиш дашто інче варите І палене інше пєте А дівча до танця ті найдеме лем повід своє желаня сполниме ти вшытко лем не смуть Гост ся по Підбаюси усміхнул же домашній пан го так обскакує і повіл Я бы хотіл жебы на столі было упечене куря котре мат вшытко піря чорне Абы мій ґайдош заграл на ґайді А тиж жебы ня выкрутила танечниця панна з жолтым волосом як сонячны лучі з очами чорнійшыма як ніч Як мі тото сполните добрі походите Як ні Не забудете на мене тиш Заблискал тмавыма очами аж іскры з них літали Ґаздні достали приказ такой найти куря чорне як ніч ґайды з ґайдошом втікали хледати аж до другого села І дівча Красну рыхтарьову дівку Ясенку найкрасшу дівку на цілій околиці што єй ворожылом называли з волосом як найяснійше сонце і з очами як найчорнійша ніч привели Неодолга на столі было чорне куря печене до злата Ку ньому принесли червене вино перливе што привезли од Мадярів Было одложене хлибоко в пілниці про найвызначнійшых гостів Ґайды заграли веселый танец і шварного гостя уж просило до танця найкрасше дівча вшыткых сел в горах рихтарьова Ясенка котру отец дозерал як око в голові Але што мал Рыхтар робити Знал же хмурник знат приготовити помсту а же його Ясенку познать Додумал ся кєд гость повідал же другой такой ніт котра бы мала волося златы як сонце а очі чорны як ніч Такой в тых горах неє лем Ясенка Як ся хмурник вытанцьовал скраснул Ясенков поіл куря котре перед тым як ходали на пекач обдерли з чорного піря а як вшытко запил черваным вином як кров встал і повіл Виджу же сте Вы горале Народ погостинний і же чуджінця знате собі учтити так як вымі сполнили вшытко сполню і ява Однес будете мати богату уроду будете щастны Будут ся вам родити красны і здравы діти хлопці будут шварны а дівчата як і Ясенка Ваш рот ся буде розмножувати аж заполнит вшытку землю до Колататер Будете щастны бо будете жыти в найкрасшых горах і найзеленійшых луках з найчыстійшыма ріками і водами У вашых серцях буде квитнути любов і учтивост до краю в котрым жыєте і ниґда не будете хотіти з нього одыйти Ту на разку землі спустила ся велика сива хмара в котрій ся хмурник вернул назад під небеса Ясенка ішій долго хледала такого красавця як был тот хмурник але не нашла го Выдала ся за шварного парібка повела му вельо здравых дітей Дівчатка были вшыткы красны як она а хлопці ся подабали на шварного гостя хмурника што пришол на свадьбу жебы спознал якы погостинны сут люди під Татрами І нахнеска то уж вшытко Дякую вам барз красні за увагу Останте здравы чытала Моніка Тылявска