Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слуховиско #162 - 6 VІI 2015 М. Абковіч Караімскы леґенды ч. 4
Ep. 162

Слуховиско #162 - 6 VІI 2015 М. Абковіч Караімскы леґенды ч. 4

•

Episode description

Слуховиско #162 - 6 VІI 2015 М. Абковіч Караімскы леґенды ч. 4

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja przedstawia kolejną część karaimskich legend autorstwa Marijoli Abkowicz: opowieść o młodym chanie, który przed wyprawą wojenną żegna żonę, obiecuje szybki powrót, a potem wypowiada wobec niej zakaz związany z przejściem przez wodę. Po powrocie chan uznaje, że przez złamanie jego słów małżeństwo zostało zerwane, więc dwór szuka rozwiązania, aż doradcy zwracają się do karaimskiego mędrca i uzdrowiciela Hakima Isaka. Isak tłumaczy, że zakazana woda dawno odpłynęła, dlatego żona nie okazała nieposłuszeństwa i para może dalej żyć razem.

Automatic transcript

Добрый вечер Моі дорогы витам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступну част караімскых леґенд котрых авторком є пані Марийоля Абкович Хакім Ісак Здарило ся то давно давно тему в Бах чы Сараю Молодый ган з роду Ґіреюв рушал на выправы в степ Жеґнал ся зо свойом укохану молодом жону котра одпровазала ґо поза мури палацу Ашта Бжеґі Жечкі Чырык Си то значыт згніла вода переплываючый у брам сераів Звычай забранял кобітом товаришыня межом поджас воєнных выправ Молода жона Гана увішена усьодла укоханого менжа пана і владцы цаловала його коляна Молоды Ган подексцитуваны чекаючом го выправом в оточыню вельможув і службы обсервувал вырушаючом конніце і єдночасні старал ся успокоіт свойом укохану жону Обіцивал шыбкій поврот і боґате дары тканіны злото і дорогоценне каменя Остатній раз спойжал в очы малжонткы патшонце на нь пшелу зыс за заслоны і наґле в його серцу закєлкувала заздрост і обава о вірност укоханий Сєдонц высоко в Сьодле на мостку лончом бжеґі Чырыкси жекул до заплаканой кобіты Клине ся на Боґа вшехмоґонцеґого мілосєрного єсліпше стомпіш за том воден ім повруце Хан вказал ранком на вартко плынуций поток нехай сєдем талаку в розділі нас Не бежем і жоном Ґди так звучы ся Татар до свойой жоны хоц бы в приплыві дніву і навет без святку розвуд стає ся фактем Несвятом вагы выповідяных слув молодыхан смаґнул коня батем і поґальопобал на чоло свій арміі Минуло кілька місяцив Длуго ні было вісти од Владцы Укохана жона самотна в палацовых комнатах спензала дні на плачу і модлітвах о щестливы поврот найдрожшого межа Врешті посланец принюс увіст же ото хан з великыми здобычами вкрутце повруці і надовут того присыла презенты своім двораком вільможом і найукоханьшей з жон Дворскій церемоніял вымагал бы на повітані Хана вєхал до міста Оршак Єґо васалій двожан серед них был Кале Аґаси довудце замку справуючы пєче над ганьскым тронем і турубанем а заразом ксонже Караімуф крузы замішківали поблизком твірде Джуфуткале Візджаюч на крымскє зємє хан замініл воєнны струі шышак і скужаны пантеж на парадны шаты і турбан В такым строю приводноц войском зближал ся до брам свой століцы Двожанє родіна і жоны очыкували увруд ханьскєґо палацу з оддалі добє дзвенкі тромб і бембну слыхать было зближаючых ся тентент і ржыніє коні Заджев отачаючых палац указал ся хан на свим пишным румаку Стенскійона жона врешті уйжала менжа Не помна на кобіцу скромност і достоєньство ханьскій малжонкы побігла му на спотканя Не зважаюч на ніц прикручыла жечкы і заляна лзамі радости падла до менжовскых колян Щестливы же вельомісячна розломка до Біґла Кресу Ган обюл сердечні жоны притуліл уцалувал і Спойжал на жечкы і мостек В тым самым моменті вспомнял о свых власных словах котре выповідял туж перед одяздом Цуж зробила немондра запомняла ся о мій волі і о мой кльонтві О ствурцо О я не щестны не єстес уж мойом жоном ані я твим мыжем Молода жона заламала рце і навпул земдльона осунела ся на землі укопит румака В палацу запанувал смуток і приґнбіня Звытянство і богате здобыче никого ні тішыли Ган ходіл понуры і непристепны вшытцы мендры ци длу го мысли як помуц свому одважному і молодому владцы Нефортунні выповідяне слова зруйнували пришлост і щестя малужонку Згодні з завартым в коранє правем поновны слюб зо свіжо розвідзяном жоном был бы можливый тілько вловчас ґде послюбіла бы она іннеґо меншызна по чым ся з ним розвіодла Допіро втеди могла бы поновні вступіт в звязок з першым менжем Так станові право Натон єднак не позваляла дума і достоєньство владцы Малжонка Гана не могла так по просту послюбіть інного навет єс малженство то мало бы быти єдині формальностю Владця роздарты медже наказами реліґіі а мілостьом до укоханий зналят ся в ситуациі безвийстя Мендрци і дорадци пригльондали ксєнґі і кодексы в пошуківаню правного розвязаня Безскутечні Вучас Скале Аксы згодні з вельовіковом традицийом уважаны за оборонця ганьского трону засуґерувал Дворскым Вєльможом ораз владци котре му вірні служыл звуценя ся до славного караімского лекажа уздровителя і мендрця Хакіма Ісака і завіжені єґо мондрому осондові Та пропозиция споткала ся з узнаньом вшыткых старый Ісак зарво всюд Караімув як і Татару втішыл ся славом доброго і розсондного чловека Выслано гонця і Хакім Ізак станул перед облічем хана В обецности цалого двору Хан звруціл ся до Хакіма і почал выкладат му свій малженьскій проблем Менджец перервал свим владци в пол слова Достойны пане оповід смі цале зайстя од самого початку запровадзь міні на місце ді вшытко ся зачало мушы познать околичности здерженя бы муґу правідово оценіти ситуацию жебы сміло до хана Хакім Ісак Хан в товаристві Мендер зас ствердзы ораз двожан опустіл палац і удал ся в кєрунку жечкі По дроце Хакім Ізяк затримал ся коло Кшака тамаришку і учол Ґалонзка Крочунц обок владци зачал юн струґать а дюры падали на дорогы Дошли до мостка Хан затримал ся і зачал щыґулово оповідать як то вшытко было Хакім не пшырывал струґаня бюры спадали тераз на мостек потем похылил ся над водом шыбкі нурджекі порвал вюркі і уносіл зо собом вдаль Ґлин закончыл свою оповіст Караім Ісак одозвал ся в те слова Пане вырушаюч на выправы ціж не остреклес своій достойной малжонкі словами єжелі пристомпіш за те воде Звруць уваґе муй владцо як шыбко переплыва вода под твоіми стопами і уносів дальте кавалечкы древна Та вода през котром заборонілай переходіт свій жоні уж давно дотарла до можа Ґыбы ся заказал єй перейс чез ден мост ситуация была бы інна Попатж ту в Юри лежу нерухомо вловчас зламала бы твой заказ Скоро єднак забороніла ся єй перейстя през воды котра уж давно єст в Чарным можу то не зламала твого заказу Не спляміла ся непослушаньствем ані пред Боґєм ані перед тобом о наш умілуваны владцо Може ты він надаль разом жыть щестю і мілости І нагнеска то уж вшытко моі дорогы слухачы дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска