The archive of
Lemko radio

Добрий вечер витам в понедільковым слуховиску і днеска зазерам до антолоґіі Ци то лем туга ци надія і хтіла бы м мам представити оповіданя Павла Коробчака під наголовком Річ о білым царю в вандрівнику Самий Посередині глубокой чорной челюсты де переваляют ся в роздераючій тишыні безсмірны терпліня вшыткого што жыє в ошалілым безголосным верявку стіхаючым болячы мязы коло твари сідил Смотрил хвилю в чорну глуб пахнячого напитку котрий спокійно фалювал в Білісі філіжанці Звільна кус як бы неприсутний шыроко отвореныма очами пізрил десиза выгляд кавярні за котрым Дойч заснувал гмляном хмарком видно круг улиці Розорваны стехна за масакруваных тіл заквытли червеністю вина Смиріды розкладаючого ся стерва доводила до винютів Солодко смакувал Піднюс вільным рухом філіжанку і помале попіл горячого на пару Стерпіл без морганя повіком кєд кріп смарила ховязык Тепло розляло ся звільна по ґултнику і выполнило жолудок перешываючы розкішю спрагнений ужывкы організм Непевні высунул голову над край скалистого уровиска З трудом ґылтнул слину смотрячы в студену ніч пропасти шыдерчо одверненой до него задом Раптом осылизла чорна пустка з холосным лясканьом зімала гой і потягла в ґаляретувату пустку Отворили ся двері до теплого поміщыня задуо ледувате повітря наносячы піряний туман снігу одвернул ся в тамту страну В дверях стояла Она румяны од морозу лиця блискаючы усміхом очы білічкі дрібны як вдітяте зубы і щестя о вырізблене на твари То была она Іх очы пильно ся нашли Смотрил на ню з камінном тварю і шыроко розхыленыма як бы здивленыма або непритомныма очами тяжка махінерия травилячого процесу выросла в цілий світ і молола го на експерименты котрых не мож уж было одріжнити од самой махінериі Орґанізм в його голубы ні котра не дальше як за верхньом скорком гмерают гниют і зас ся на стерві до жытя роблят штораз то новы формы істнуваня Смотрил на тото плыдко дыгаючы раз заразом втіхаючы до уст і выдыгаючы тоту густу масу Сам ньом был На єй лице вкрал ся вид непевности і усміх зачал захымерати в єй очах Спостеріг тото скоро усміхнул ся лагідні та лем як ся му здало дост непорадні і непереконуючы Видно было же ся вспокоіла Промінний вид любови вернул на єй твары Судячы по ним уж давно забыла про своі вантпливости сперед хвильочкы Ясніла як звізда як сонце на небі бо дівча красніє кєд позерат в очы свойой любови кєд ся в цілости оддає свому мужчыні кєд в своім черевні носит на народжене дзецко Зробила ґу ньому перший крок Смотрил на ню як ідучы в його страну оддаляла ся безперестанку од него а він од ней і медже нима вырастат даль Она є найвекшом близкістю інчого Особливі же дівчате веце іщы дівча є дальом самом Уж ся не спалю під тым валалом што з горы мече горячы силь з зеленых ночы зашуміло Постоял іщы попри знебеснілым синявом землі краю пропасти смотрил пред себе в безсмірну білу рівнинуче люсты впертий плечами о спокійній Червены толсты тільска гір на виднокругу Співал безспівну пісню молитвы поганскому Богу вельости велькости велесови Отупляючий вітер пестливі тягнул чорнявий видопад долгых волосів перевязаных ременьом на челі Леняна кошеля выпущена на такы же ногалкы стягнена была в поясі мотузком Слово про славу славян Докінчыл каву Стал од столика і огорнул шкляныма очами кыпячий хаос змерку за выглядом Засыпле сніг подумал засыпле поріг го выводит на західню страну Станул в піл крока на порозі Станул Вітер зморозил скамяніле лице лечу подумал дал крок на улицю і пішол Вкрыл ся мороком Вандрівців ниґда свитаня не двигат Они в дорозі ходячы не стают і не падают хыпаль в гору лем І нагнеска то уж вшытко Дякую вшыткым барз сердечні за увагу і інформую же в пятницю Од пятниці будучой буде зміна значыт слуговиско Перенас симе на годину перше значыт ци слуговиско і в понедількы і в пятниці буде о тій самій годині значыт ого дні семій вечером Дякую чытала Моніка Тилявска