Архів
лемківского радия

Добрый вечер запрашам на слуговиско і днес Mатоноковой з книжкы вкраджены дзвоны повісти з Остурні сня оповіданя під наголовком Цукрьовий Хмурник В єднім сері під татрами глыбоко во горах в Малій деревяніці жыла моя бабка котра мі повіла тоту приповідку з минулости Бывала за потічком як красна невіста Дім был полний людей але праві пішли на поле підгрібати ґрулі Невіста наварила гаушок помастила іх з праженом солонинком квасного молока набрала до двояка чаю зіля зыварила про діда на жалук акурат хотіла чай поцукрыти кєд у дверях ся поставил хлопис з коякого гора Ніч не повіл лем сіл собі рівно за стіл Двері ся товды не замыкали так до хыжы міг выйти хто лем хотіл Жыли ту добры люди каждий каждого в селі знал помагали кому треба было но того парібка ґаздыня не познала Вы несте од нас Вас якойка не познам Пришли сте з далека Хочете дашто купити То недобрі сте пришли бо мы ніч не продаваме мы худобны люде Але паробок ніч не повідат лем сидит собі тихо хмурит ся ани слово не прорече ани не іде гет Но кєд ся вам не хоче бесідувати та то ниг там вам даш доісти галушкы зо солонинком і квасным молочком Набрала гаушок молока наляла але хлоп ніч не каже не іст не пєм перед себе позерат Йой такій чудний гост думат ґаздыня і заливат чай Іщы кус поцукрую го Набрала цукер і давать до чаю хоц был дорогый але дідо любили пити солодкый чай Гост собі тиж взял цукер і зачал олизувати го На існі му смакувал бо вшыток цукер виіл Нічно остало в полотняным мішку Він може ани не знал же цукер дорогый Давали го лем до дідового чаю і дітям Дорослы ани не знали як смакує Кіт гост поіл вшыток цукер повтырал уста засміял ся і повійдат Добрі єс ня погостила ґаздыньо тым найліпшым штось дома мала вшыток цукер єм ті поіл А знам же є дорогый Ніч єс не повіла дожычіла єсм і го Была то од Тебе велика нехырувана доброта любило ся мі у вас Але уж мі треба іти гет Зато же смі дала то што в домі маш найліпше од днеска будеш мати вшыткого достаток І кід ваше село постигне неурода Твоі поля богато зародят Кіт прийде заплава до села твій дім обыйде Кіть буде сухо на твоіх гуках буде пашы дост а кіт ся великій оген розгорит при твоім домі ся заставит скропит го дощ котрий ся спустит з неба Одтепер твій жывот буде солодший як тот цукар што єм ті поіл А тепер уж досправды мушу іти Чуджінец вышол перед дим Нечекано з неба спустила ся велика сива хмара і закрыла го Так то был хмурник ани не можу тому вірити але цукрю неє был то хмурник Признай ся є вушо же сти сама то цукер поіла Придерали ся сусідове не вірили же то был хмурник Але вшытко што обіцял вшытко ся сполнило Кєд дощ уроду людям побыл єй зостала не рушена а кєд вода вшытко брала єй поля обишла З Америкы тета писала талярі поставили собі найкрасший дім в селі Каждий ден был солодкый як хмурник предповідал Отец тому не вірил казал же то вшытко мают зато же іх поля суть на добрім місті а же теті дал зо свого маєтку на дорогый листок до Америкы а она тепер то вернула Же вшытко што мают є з мозолів іх власных рук а не од хмурника Але я знам своє одповідала невіста Він нам все помагат гранит нашу уроду а я му зато дякую На облачык в сему вечур мысятко з цукрьом поставлю рано цукєр уж там неє Уж мі вірите Я додавам же тот цукер нашоі бабкі сме все поіли мых діти Але не смієме то выздрадити най собі вірит на цукрьового хмурника І нагнеска то уж вшытко мойой дорогы Дякую Вам барз сердечні за увагу і желам милого вечера Добраніч чытала Моніка Тилявска