The archive of
Lemko radio

Добрий вечер витам на слуговиску і запрашам на остатній одтинок автобіоґрафіі Петра Трохановского а Вісла дальше плыне Не памятам юж о чым розмавляли сме Вєм тылько же прил нас незмірне цєпло І ова сердечност не выплывала вцале а принаймні єдиніє з того же моє зглушеніє до семінариюм як пізній выкалькулювалам было ректорови в заложеню барзо на ренкы Але на разє тотым О нічым єщы не відшылем ся з велькій сердечности ксєнда ректора Тах тішыме же плывалем в облоках оплывалем в мыслі І не памятам нічого з тамтой розумови Єдно со запомнет ся не дало то увага ойця Серафіма адресувана до Таты бы не розвязувал пєжыны же ту дяда коля котрого власні познали сме добже палі і навет взрогом зіме Зімно мі напевно не бе Ани хварил єм і аним єй злостіл ся тато на ню Чіліна маме Хлопі не зврацаю увагы на такє дробне безособовы нюансы Кєди вышли сме на улице з заміром звєдзеня Варшавы Был выразні незадовольоный Міл замір в дроце повротний наджутіс трохе трасы і вступі до Влоцлавка ді од кільку лят мішкала тета Анна родзона сєстра тати Хтіл міс вольне ренце свободы от так як тераз кєди вышли сме без жадного баґажу на улице Замішали сме поєхати до Центру на Старе міясто але не доєхали сме Вокол стадийону дісяньолетя одбывал ся выстік колярскій дітьом поколеня выстіґу покою не треба было два разы мовить жебы скорыстали з оказиі і зобачыли в вальце правдівых коляжы Чытали праві лісты стартово Єст єст єст выгуківали коляже з подкольоровых чапечок Роман Хтієй Єст То назвиско памятам бо хоц ослуханы был лем і в інных оно бжмяло щыґульні свойско Ліста стартова была длуга понад сто назвиск Нє дівота же тато меній заінтересуване і по цалоносной подружы зачал колисат ся і джемать Трохановскій Єст Цо Ту єстем тарґнало тато Ктось збоку прихнул Кто мні вола Ктом ту зна питал тато одцкєнтыми уж очами При іменю єщы джемал зареаґувал на назвиско Был такій коляж Трохановскій Яко заводнік віренє навоювал але пізній в добрых єщы лятах польского колярства был тренером кадры народовий Завше мам охоте справді з якого онроду Бо назвиско Ачкольвик кончонце ся на скій далеко далеко не было так ходліве як ковальскій Надажыла ся така оказия кєд на початку осімдесятых лят уж в Креници дорабя лем на цалодобовым паркінґу Паркінґовы зас щеґульні в затлоченых місцях ци курортах то такій чловек котрый може собі поґрывать з найлепшыми гостми а навет гостями То місце єст заєнте зарезервуване на два тигодні Опотж пан на ґрафік А то То так же А не можна бы но можна бы Паркінґови то просты незаможны чловек і хоц бы ні вім кто приєхал ні вим іяком лімузином єсли не умє зем на земє паркінґови невіле може порадіти Трохановского тренера кадры народовой не треба было спровить на зємє Был звыклым пристемпным чловекєм Допукы не довідал ся же начельны паркінґови на дісійше зміня называ ся трохановскій а цо горше єст за барз доціклівы А чому моє зглошеніє было ректорови на ремкы Так ся здажыло так і рочнік трафіл же мало было кандидатув до семінариюм Втеды єдным з вымоків было жебы кандидат мал укончены шестнастє лят так бы моґло одразу участать до Вєчерового Ліцеум Огульноштовцунцого для працуюнцых такто звалі Тен реґулямінови вымук сполнял тылько єден кандидат Другє го придбал Сандула не припущают Ґудця до наступной клясы Але то не было запляноване попросту Сандула так моцно пильнувал позициі свойого предмьоту языка церквевносломяньского же не піддал ся ниґди раді педаґоґічной р Комісиі Еґзамінацийной навет втеди кєди засядали в ній гостінні найвысші достойници За моіх часів еґзаміны концове в каждий клясі здавало ся з трех передмьотів выбраных Перед концьом року так бы уче не мал можливости уставит ся Третім кандидатом бы лем я котры якым дівным трафем не подалем вжытьові си дати уродженя а документы привьоз лем доперо зо собом В часі складаня поданя свядецтва окончыня подставувкі было в актах вроцлавскій будовлянкы і незрячні єй было стамтонт выбірать Звяту ректора то же писала в жытьорисі о учыщаню до технікум будовляного але теж без щыґулов В трудной рекрутацийной ситуациі підписал повідомліня о терміні еґзамінув а тераз по кільку годинах од нашого приязду вейжавшы ся в документы ходіл по канцеляриі повтажал І што мі з тобо делат пєтє Зникнул десь лаґодны усміх з його тважы як бы засемпіл ся злегка Былем занепокойоны К еґзамі ну думаю наде приступит повідял вконцу А потом будет вєдна Еґзамін зас як ся оказало не был вцеле еґзамінем а рачей честем на справност умысловом і інны предиспозициє кандидата Не был еґзамінем бо быти з нім не моґл З чого боєм міли еґзамінувать подконтем выбраного заводу Дайме на то мніє котры лекци реліґіі до того жымскокатолицкій скончыл Як вам писалам на третій клясі Я зрештом уж на самым встемпі выложылам шановному ґрону еґзамінацийному цо і як же до церкви мі єм далеко же вім тыле іли зложыла на учымні мамама Питано мі він з істориі з ґеоґрафіі в тым і краі сталам примапінь одверац очы од колеґіюм і през плецы показувам ґє і цо То мі зостало єщы од Лакомского Чулем перед нім респект хоц перетіж выносіл мі за ты придмьоты Пред нимі перед тым жендем священной чорноты теж респект чулем То навет мало повідяне Не стале м ниґы перед так особливым гронем Вєм Од пізній вім же были в ним ксьондз ректор Ксондз Лінчевскій ксьондз Шавєль были професорові в Цивілю Але я іх з еґзамену не памятам былам як в транся Єдині Петра Демчука научтеля спєву церквевного і языка украіньского видже од втед дісяй сізонцого збоку он ниґы не тіжожыл ку центрум і похшонкуючого Вписал мі ся в тамтен образ бо то он казал мі сось заспівать Питалам несмяло чы тось може быти колендом Співаня коленды в ніколенновым часі видало мі ся незрянчностьом але співаня людовой пьосенкі нізрчностьом о іле вікшом Казал співать і заспівалем том маміном улюбльом коленде людовом неканонічном О тым вім дісяй том пахнонцьом Вєками коленде труднол музычні але пиякнол том з котром мама през цалы божонароджыньовы час ходіла по ізбі по подвужу том котром діся з любостьом приказує каждому наступному поколеню учнів То мами і мойом коленде як пречыста маленького сынка том коленде власні заспівалем і по ній уж мє о ніц не питали Здалем еґзамін бы лем приєнты По двох днях приєхал до семінариюм Олег Высовскій Зателеґрамували по него еґзамін здал рок тому але пш не приєли го власні зо взгляду на вік Тераз кєди приєнто мне приволаной єґо хоц теж был <unk>ляткєм По тигодню долучыл до нас Зенек Семчышын старшы двостолітні уж фацет по середньой школи Было нас пєнцю до клясы хоц так направды четерех бозенек не барз до нас пасувал Выружнял ся єщы тым же псул нам нашом храбьовском як єм называно клясе а то зо взгляду на то же як в жадным інным рочнику зем самы шляхетны назвиска наскій тскій Ніякій там сюкі цюкі люкі нюкі іны значы ся гахлы Але то вшытко дало ся зауважыть розважыть і окрисліть трохи пізній тераз зас былем єще остатнє дві годы статом Пополудню міл одплыну до Влоцлавка Дословні одплынуть Я то вымыслілам вид пристань коло мосту Понятовского і статкі на Вісля те около <unk> кілометрів треба было плынуть цалу ноц але факт атракциі переважыл Як зналязла ся тьотка Анна во Воцлавку пита На тым єпшеленьово нерепатрияцийным терені Ано знаразла ся вышла замож на степах Украіны докраз з родіном вєзлі за украіньского Поляка вышла Лічыла на то же повруці з ним до Польскы Была барз уродзіва дотого пянкні співала Кєди зачали з сєстром Марьом співать над балком в цалым колохозі Кто же вслухал хоц в колгозі з выюткєм вшыткого голосу в ній бракувало Захвитал ся влуєк красом Анны але ні длуго Хтось може інны адоратор гляпнул му обфіці в очы яком спіритусоподобном пас кудом і уж ниґде жадном красом захвицат ся не мог вруців до Польскы з жоном і труйком діці Было то за Хрущова В <unk> року на Єсєні памятам бо зачалам ходіть до <unk> клясы мія ме щестя поєхати з татом до Вроцлавка як называл тато Влоцлавек хоц ніяк не припоминал он Вроцлав в мініятуже То был мій першый выязд з далекого свята втеди то по раз першы виділам теж крульовом польскій жек Потежном Вісла Втеди теж втеди довідалем ся зо щыґулам і о тым як Дзядек Петро вышел в степ і уж не вруціл як сналезлі го з окрайкєм хлеба в Ренкаві Тета оповіданьс тінгло огльондала ся за себе як бы в мішканю был хтось обций Тераз я огльодала м ся подобне мимовольне безвєдні стояц на мості Понятовского Там в доле на воді Лапал властівы курс статак на котрым в малым пункті курозружніла м єщы тата За мном смігали сеткы тисянце авт пензіложытє велького міяста огромного свята Але в нім не было сталем оперты о балюстрады Поденном точыла своє воды Вісла Леґко піньонце ся коло пшычулку в полыскаюце сі наво од праскє бжеґу а ту сродкєм брунатно буре потяжне тяжкє Вісло Ґєсь в Тобе ото фальом пшыфалі зєднане в твоім нурці плыном і воды мойой Лемковины Од віку в правіку од непамяті прадзяда білого Горвата волала сь до себе вшыткєм нашы гучкі потокі жекі збералась і лзы вшыткє і пот вшыстек Словем вшыткє воды со до кроплі з того стоку Карпат но бо тысь як цала природа матка для вшыткого і вшыткых єднака Омывал в Тобі Вісло тваж обжазку сонця поюл в Тобі конец цельт гун словянін Вісло Вісло крульово польскій жек Чему Твоім власні імєм охщіл ктось єдно з найохыднійшых пшез там тисятлеці Акциє Найболеснійшы наш буль нескончены смуток мамы Таты Ярося Муі вшыткых тых Руснаків котрых ту привола лем з памяті Не для того же не старчыло мі власных днів А през то же были то уж в векшости нестеты тылько были вспанялі святлі люде Вцале є тацы чы бодай не тілько тацы якій іх цілі іх рейнфусовци видят обдарте пастухы волохы темпех хлопы молоты Чему твоім власні імєньом Чы тым не уподліл Тебє Вісло єщы барж подвлеґо самого себі Од доброй хвилі лупінка статку зґубіла ся на жераньскым Закрентем Юж міям одесь од балюстрады кєд наґле зробило мі ся якось мыдло Моцно втіснулем ся цалым сродкєм себе в неме желязо на ґжене серпньовым пополудньовым сонцем В очах мі завірувало небо з Віслом зляли ся вєдно А кєди мном тарґнело і за час якій одреаґувалем кєднув почум варкот авт за плецами кєд небо знов стало ся небем зрозумілем В тей ото хвилі дойжаме Чы тылько яко жыонтко з родіны з сакув рушымем пред себе мєжыт ся з жытьом а Вісла плынела далей І на тым кінчыме уж біоґрафію Петра Мурянкы Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска