Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий вечер Вытам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступний одтинок автобіоґрафіі Петра Трохановского А Вісла Дальше плыне Бывал ченсто владыка всерід самых Лемків Претіж цалых дісянь лят зажондал діецезійом вроцлавско Щеціньском одведал наше парафіє на выґнаню при оказиі одпусту і не тылько Завше знайдувал цепле слово покшыпєня видял цо сєді в нашых душах ниґди не омєшкал вспомніць о тым чым обділіла нас недавна гістория Єдночасні утверджал в нас силы духа розпендал хмуры приволивал надіє Лемкові барз кохали владыкы мілі го за сво Пеявило ся то нераз в зупелні прозаічных постатях Памятам одпуст в зімней воді на Дніповзєнціна бартнянє пію етер Владыка очывісти нім не ченстую Але за пахатеру трудно укрыть А Єго Ексцеленция тылько усміхне ся субтельне погоднє Вєпшеж же для Лемків гостіна без етеру то жадна гостіна вінци зажартує і захенці не тиле до піця то до єдзеня Сам ниґды не ужыє бо є тылько рослінны млечны потравы навет рыб не ткне Ксенжа гостє доґаджаю собі а владыка тілько Білы Сер Яжыне при Консі Памятам Віле памятам але претіж перед нами єщы тиле лят дісяньсолеті Тле друк на котрых напевно споткаме ся і в моім писаню Єслі позволи добри бук єслі одваже ся дорослым жытєм ходіть по його крлестві ма ся розуміть тым зупелні зємскым Втеди в своій резиденциі при улици Св Миколая во Вруцлаві в скромным мешканку ченстовал мні владыка улюбльоным хыба незастопным біялым серем Зась а поправды вчесній в канцелярі положыл на шырокым столе гербатнікі Він хцеш істі до семінариюм Хце учыти ся на ксєндза але не вім ді Я вім і повім ці вшытко але чы раділес ся то свойой децизиі з родіцами А належало бы хоц бы през шацунок Так Ваше преосвященство На вельканот запевне поєдіш додому порозмавляй і пришідзь На одходным міям він часу і розґарнінця ніж на пшыходным зложыл лем длонє под благославіньство благословите преосвященнійший владыко уцалова лем владычом Ренкы зас Полічек і зас Ренкы як належы Слава Ісусу Христу слава навікы Пожаданя завше єст якым концем і то слава Ісусу Христу хоц сміле мяккє выдавало мі ся а вшытко выдавало ся уж такє просте І цо я тераз повім Татові Претіж єщы так недавно мовили сме о новым дому в котрым не плакали бы стяны Я зо своіх подрынчників вынайдувалем розвязаня власні такє жебы стяны не плакали Правда уйкоцлята тему писали о поврот до Білцаревей але то поданя не удало ся уйкові треба было будувать дом Но Мужыні дом бодай бы будинек такій як інні маю люде Тато узєнти Русін постановіл І запаліл ся до того Запомнял юж о выкрованю мні на ксєндза Уроділо му ся для зупелні годзіве не осондайце мні повіт лем претіж годне візиє для жытя без уґаняня ся за ксєнжом ляском за вірными Бынєшли на музикы а до церкви без оповіданя людям же єхать до Америкы за хлебем опущат край чытай доходово парафіє то жех в облічу людскых святости Бо в Америци кобіты так як свіє мают по дванастє цицек і тылеж дірозу нараз І цуж з того же заробіш дуляры а іле іх треба жебы выховат тиле діті Ту в краю уроді ті ся єдно Часом двоє на три лята І так трудно выховать Модліш ся жебы рачей оно щестливє умарло ніж міл бы здехнуть крова котра тєбі кармі Ей ей зейдзьте земн з крайности зайдзте земнє Маляковскій і Бронєвскій зо своім гопы до пшоду Зейдз земнє Коцюбиньскій котрий в писаню Старом маткы до Лясу вывозіл жебы єй там звєжовє подєдлі жебы не треба было выдатків на погжеб поносить Претіж годівост і годност то праві як оса і роса А так просто уж вшытко ся выдавало Не оповім переві о тым цалым выдаженю з псальмами не оповім бо тато вцале о них не віцял І біды бы м в дому наробіл Бієды кшычаний і бітий і до того єщы правдівей безпиняжний По татому жебы хцял в Зьонці і показать свойом ксочкы партийном а претіж німял оплацоний сам видя лем ані єдной складкы За тыле лят Тераз бы она та червона ксінжечка котру му втіснелі кєд ходіл на вызваня те <unk> кілометрів до Любіна тераз може бы ся она і придала но але то складкій Цо Може єстесте здівені же о такій важній справі Вам не оповідам Здавало мі ся же не варто рушать ґувна бо бесмердяло Але м ся пшемуґл жебы не мыслилі же ся іно бєліть хце а по правді не ма ся з через ані черніть ани червеніть Втеди могло то быти в <unk> ци <unk> року кєди тато ледво жывы мусял пуйсть Нє втехат воздобил ся на ровер по раз ілесяты до Любіна не здержыл і повідал А вручтем єст повротом до Явожна І выєл з заполы мериндє значы ся по польскому канапкы тому єм мама зрыхтували і додал Тылько однесє твалек хлеба дзєцьом бо ся ім за нім цкні А такє то вшытко просте ся выдавало Як же я повім татусьові о мамусіных псальмах Цо пові тато же през то модленє запацькала мама моє і єґодованє А як же ся іначей вытлумачы же так з ничого ніц раптом захяло мі ся ксінжуваня же так ні з тоніс овеко захцяло мі ся жыґат ся на то чым однедавна ся захвицалем Приєхалам додому і повіда лем тылько мамусі о тых нашых псальмах І так як мыслялем балі ся мамуся жебы м не мувіл о тым татові Але былі барз за тым жебы м пошедл за своім За тым нашым велькым воланьєм Ід Петрусь повіде ліма ід там де єс ся загнал Што буде най буде Лем ід і пошедлем в маміным велькім тенскніню і в татовій збуйницкій крві пошедлем бо віця лем же мамусіне псальмы постарчом і за татовом червоно неоплацоном ксьонжечкы пришед лем до Владыкі і повідам Так ваше пресвященство позволили поблагославіли мі родіце моі Так мыслялем він сядай і піш піш ту бо як вім не маш варунку вписати того в інтернаті і підсунул мі карткы і дал пюро і зачал диктовать І памятам як сміяли сме ся бо в Велькым пшеєнцю писал лем то треба і то не треба Бо Владыка в мінчасі оповідал мі як разом з дісійшым ректорем Православного Семінариюм духовного ойцем Серафіном Єлесняковичем хоц лідоньского семінаріюм Владыка уж такій был же ани хвилі не мог не мувіт А я претіж іщы втеди не відялем цо з того мувіоного треба записать а цо тыко выслухать А жытьорисом хыба порадіш собі сам Я ся займу свойом роботом а ти біж І написалем Ірз подабала ся владице в моім жытьорисє концова мотивация і мі самому ся подобала Не видялем єщы втеды же не писалем того сам же помогли мі писать маміны Давидове псальмы І на тым гнеска кінчыме Дякую барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска