Słowa, tożsamość, emocje
Archiwum
łemkowskiego radia
O kulturze, ludziach i miejscach Łemkowyny.
Podkasty, rozmowy, wspomnienia, muzyka.
Odc. 149
Слуховиско #149 - 4 V 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 45
Opis odcinka
Слуховиско #149 - 4 V 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 45
Streszczenie po polsku (automatyczne)
Audycja jest kolejnym odcinkiem autobiograficznej opowieści Petra Trochanowskiego „A Wisła dalej płynie”; narrator wspomina pierwsze spotkanie z biskupem po nabożeństwie, rozmowę o rodzinie, pochodzeniu, życiu we Wrocławiu i pragnieniu zostania duchownym. W dalszej części wraca do późniejszych spotkań z biskupem, którego opisuje z podziwem jako człowieka religijnego, prostego i bliskiego cerkwi, oraz do znaczenia jego opowieści o losie Łemków dla własnego poczucia przynależności.
Automatyczna transkrypcja
Добрий вечер Вытам барз сердечні на слуговиску і запрашам на наступный одтинок автобіоґрафіі Петра Трохановского а Вісла дальше плыне А втеди по службі в найсмільшых выображынях не могла мше видіти же споткам нє така радост такій гонор Хотяж з почотку Не мам на разі ніц для Тє зачал пробощ по набоженстві Посмутня лем омаль не заплакалем але жек лем слово Єго Ексцеленциі Сам цє приймє прийцю то до канцеляриі біскупа І ютро до єпискупа Выйомкалем з вражыня Так ютро і слухайту і ом не учыт як мам ся заховат так так повтажаме Вєш Вєм Тілько жебы шпришеду жебы мі не завюл як бы м ся чул вобец владыкі Прийду Слава Ісусу Христу Врацалем на сє радзком недостреґ свята вокол себе повтажалем під носем фразы наукі Ксєнта Зборовского складалем длоні до пришлого біскупєго благославєньства ґада лем Выбач мі духу владыкі за такє порувнаня як циґан до Чапкі Но правда вы напевно о тым циґановым ґаданю ніц невієте І я Вам цалой істориі оповідал не бенде бо то дужо коле то выяснє Укладал собі циґан сценариюш пришлой диспуты з ксєнцем і жебы му то добре вышло жебы не заваліл справы тренувал діалоґ зврац ся до чапкы котрум первей взял на вбіты до зємі Кіі Подходіл до чапкы і мувіл Нех бе похвальоный Єсус Христус На вікі вікув одповідал циґан зедходіл і врацал в поле І знув подходіл і ґадал до чапкі так длуго аж не розважыл вшыткых вариянтів пришлой диспуты Я встемпны сценариюш мам готови Тілько же слова Кілька заледве слов якы малам ютро выповіді были так неповшетне же аж мыслялам неприсваяльне Як то Неприсваяльне Претіж ото повтажам є складань длоні на длоні Вєм вшытко знаме З такым деж переконаньом стану назаютр перед джвями біскупі канцеляріі запукалам І нім на проше здожылам приступить пруґ нім здолам выповідець слава Ісусу Христу Владыка уж был при мні Одповідал слава на вікы юж цалувал мні в чоло юж провазил мі зарамє в ґломб канцелярі юж мувіл Усьонць Доправды не позоставало ніц інного як усясть Усяд лем він так нормальні як бым до нонашка Петра Чепера встомпіл з том тылько ружницом же нонашко не цалувал мі в чоло ани не запрашал до сяданя Не здолжы лем позазнаным закодованым од діцінства поздорнєм Слава Ісусу Христу выповіді ничого з наукы Кєндза Зборовского не можон тіж о складаню дулоні по благославєньство не мілем теж часу розмыслять над тым цо учынілем гарачий чо не учынілем Сєдзялем ото Владыка зас стружком свойого мілого мкіго ґлусу муюл о моій вчорайшій сповіді уношон легко чарны вонсы над субтельным усміхем Ул мє свойом особовостю Осмєліл в єдній хвилі і кєди зачал засыпывать питанями Не была мцеле ни з ґулом спред хвилі а быстрым резолютным хлопцем До Міхалова до церкви ходіле ся повідаш О тоты тверды Лемко Такій як няньой і мама Ваше преосвященство І власне о тате о маме выпитувать зачал з якій місцовости походзом Ічытам ді тераз мешкаме дужо нашых і цо мі пригнало до школы аж до Вроцлавія і як мі ся вєде І власне цо здецидувало же наґле запрагну лем зостать іхомостєм Одповідалем оповідалем як было як єст як мысле І щыре же може ніде лекєрувало мном праґніє і гомосцюваня бо не мі щестя выховыват ся при церкві Білам до ней далеко і хоцілем до ней жадко а він знам єй дверховне як по тым першым гошкым досвядченю в заткнянтю ся з новым святом затыскнілем барз до свойого свята нашого свята І же вконцу хоц сам здецидувам ся на семінариюм духовне то претіж не было то зупелні такє наґле же цогле яжыла ся весь іскєрка скшесана давно тему престате То же не пошед лем одразу до семінарийом было настепством свідомости же то тым маженя же то не до зреалізуваня же хоц то єст свят близкій барзо близкій то єднак при тым і далекій не осягали Осянґальны осінґальны Я теж кєд бым такым хлопцем як ты а выстарчыло жебы выросла мі брода і навет на біскупа мі выбрано Врацам дісяй мыслямі до споткань з біскупом пізній митрополітом През десяткы лят было іх тыле же не злічыть Был капланом і чловекєм реліґійны закоханы в церкви до найґлшый ґлембі порываюци каснодія цудовны целебрант а поза святыньом найпростшы в своій просто весолы певен жытя Безпосередні Памятам пришыдлем кєдис до його седібы уж при уліты Св Миколая Дзвіґнул там ріж з руін еванґелицком святыні і пристосувал на церквив можна повіді дословні дзвігнул бо при адміністрацийным кєровництві не встиділ ся носі дзворку з цементем Втеди уж умілем здонжыть под благославеньство хоц в однесіню до владыкі Василия треба ся было за вшыстым спішыть Здонжыл лем він нім казал мі узюсть Але не потрафілем жаден способ упросить бы не кроіл мі хлеба не робіл хербаты Ваше преосвященство претіж укроє собі сам Тебі за ґрубо укроіл і додає певен погоды Єц єц прийде я до Тебє ты мі укроіш Памятам Оні цале пултора року по мойой першой візиті в канцеляріі Владыкі уж зо свядецтвом укончыня першой клясы Православного Семінариюм Духовного Одвіді лем як вшыткы ся семінажысті кляштор свого Онуфраґо в Яблучний Былем канонархом в хужень запомяного научытеля Петра Деманчука і вылапале мніє в крылосє підчас сказаня Очы владыкі І перед незліченом тіжбом народу поплынула оповіст о малым хлопцю котрый запракнул зостать іх омостєм але не видял од чого зачонь сте дроґы Але тотым Бозенітом мойой радости мойого захвиту была оповіст його ексцеленциі о моім народі о його долі і недолі о опоцевіяри Лемкув Была то доправды В початку трудных лят <unk> мєдзнародова нобілітация Нашого Я Претіж слухала владыкі така ціжба народу Почулем <unk>столітні втеди же опруч закоханя котре в собі носілем прибыло мі цос вецей І ґдибы є то святе місце може і кричал бым Так єстем лемкєм І нагнеска то уж вшытко Барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тилявска ых