Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий вечер Витам по святочній перерві на слуговиску і запрашам на наступний одтинок автобіоґрафіі Петра Трохановского а Вісла дальше плыне Помаленькы зближаме ся уж до кінця аНЕСКА Одтинок Розділ під наголовком Пане директоже запрашам Кєде міла ся ку концьові моя поставувка Кєди юж доховала м ся в лосуф на запалкы Цо Здіві вас Но так Претіж нібисконт мат ся видіть же лакомскій позвалял носі такє страшне длуґє влосы допіро в <unk> остатній клясі Кєди выберало ся до свята а він выпадало выгльодать так як інні учньове Як свят Дуґій і шырокій През шест лят ходіло ся наґляце же было комскєму а властівє В заложыню нам вшы не конспірувало ся в двіх влосах Но він кєди уж кончы ме поставувка хто смі залатвіл Юж Вам не повім чыто Яросьо чы укач выказ школ середніх в нашым вроцлавскым воєвудстві Хотяж выбур был велькій моя увага скупіла ся єдиніє на дву школах обидву во Вроцлаві технікум ґеодезийным пшы свободний і технікум будовляным пшы Давіда Єднак уж помідз ними не могла м нияк выбрать Правда же найвякшом мойом мілостьом зо старшых клят подставувкі была ґеоґрафія а ґеодезия з ньом мі ся кояжыла А втеж тато зачал мажыть о будові нового дому зафасцинувале м ся він з проєктуваньом І повім Вам же тзік позостал мі на завше часом навет придавал ся Правда єти лем ні людям придавал ся бо опруч фасцинациі лізну лем трошечкы фаговости До будовлянкы єднак пошедлем Власні там Бо кєди не моглам выбрати з помідзы дву шкул і кєд написалем поданя до обыдву і кєд повіда лем собі З котрой одповідь надейде вчесній там пуйде і кєд дочекала м ся тей одповіді была она власні з технікум будовляного Признам трохен склі лем за ввіздом з ґеодизийного але враз з уплываючыма днями відомост не надходіла і не надходіла цораз бардій уставляла м ся духово на проєктуванє дому На околичност перебываня в далекім світі мідже обцым народом з велькым пєтизмем приготовла мє мама Найбезпечнійшом опоком перед тенскнотом перед злым людскым спойжыньом мали быть модлітвы Очывісти те поставове отче наш богородице Діво зналем од Маленькєґого но але они были мі на ді повшетні На обороны перед слабостями власными як і вшелькыми страхами ноци чы бєсом полудньовым треба было специяльных модлітв Не пустіла мі він мама до свята нім не подиктувала мі псальмуф Помило ім я Боже і жывий во помощы Вышнього Щеґульні тен другій мал хроність мє пшед Чыд вшыткым міл на вшытко помагать Пісалем те псальмы по маме диктандо барзо старанє немаль каліґрафувалем руф нютко окром ґлюдко як на Боже слово пристало рускій букваві по руску писат умім на друго пшеттем за нім в школе зачал лем учыт ся руского значы ся попаньствовому росийскєґо Раз же як тато так і мама не запомніли о тым жебы м был і по свойому писменны повтуры теж іле шторази причыта лем нашу книжку то Лемковском Бібліє як єм діс кєдис хтось назвал А ґруба была понад <unk> строн мяла Были там оповіданя і драмы гунянкі Он теж видал єм в Америци в <unk> року Вєршы і байкы Русенкы істория біоґрамы Корифеушы нашого карпатского роду Были теж артикулы з політикі і комуністичной економіі але те прочыталем тыко поразу Бо хотяж Сталінен з портрету захвицалем ся од маленькости якось до мні не примавляли Пісаны были зрештом труднійшым языкєм як бы мній нашым не так як вспаняле хунянкове оповіданя же хоц бы си іле разы чытал завше мусяле сміять ся альбо плакать не можож о той приокоромной мілости яком переполньоны были віршы Русенкы Єго Лемковина котром Ярось по веселях рецитувал єґо сатиричны байкы при котрых можна было достать урваня бжуха В концу єго вертеп в Карпатах і патріотичны і весолы і такій близкій Свуй як татове оповісті спшедпєцика Зрештом то з ксожкі і то з оповісти нераз навет ся сходіло Бо ден наш свят хотяж был для нас такій велькій предє так направды велькій не был Іле рази вздуж і вшеш амроз го за жытя пшетл никт тего не злічы О видіте приволує його імя а винівіт ся навет кто то был Хотяж з нашых знал го з оповісти кажды А мама памятали го з відзеня Высокого хлудого хоц як убраного в леце босого Приходіл довсі найчыстій з оказиі свят од пустув залатвіял собі упробоща і увуйта попрез прибійце в своій велькій ксєндзе пєчонтек позволенє на сеанс і кєди люде зебрали ся уж в окрисльоным місцу под Голым Небем Жадна війска саля не помістіла бы візуф бо кєди приходіл до всі АМроз ани єдна душа тій оказиі не припустіла Ставал на каменю як на опоце і ґлосіл казанє Зачынал ґо мож набы жец клясичні од пшыкына ся і од звроту Моі парафіянє з окрисленьом канонічной в народі конфесиі Православні хшестіяне а зас в віршуваной формі поучал вытыкал людскє пшывары громів Заховало ся дзякі молодым інтеліґентам етноґрафам аматорам кілька казань амроза А єдно з них увєчніл в своім вертепє сам Русенко Імаль в цалости сатиричне з упожадкуваньом фамілийной хєрархіі з припомніньом кобітом жоном іх місцап шыґарнках обовязку родня діці а не лятаня по карчмах З выткєнцьом дівчатом поґоні за новом модом лякєркі клямеркі пудеркі потпінкі болерыкі пледы береты шаликі кораликі вышыванкы скробанкы трр ей дівчента Зімя свєм та не бес носіла за жытя такє побудливе Не ощенділ гчывісті і хлопцув не ощенділ цалой сполечности а ім бліжей міял ся кукоінцьові ставал ся поважнійший указывал непорозумліня сфары біятикі і ґжемял Юж недалекій час Біда беде біла вас як фраз Вєщы был Превідял Прості міли ґо за нешкодливого ґлуптака інтеліґенция знала його цены таємници жытя ромбек котрей одсуніла аж віле лят по його смерті Был найвспаняльшым курєрем жывом почтом щеґульні інтенсывні ділаючом в натхньоны час до <unk> лят лят републи Вцале не з дівацтва збєрал в своій велькій ксєндзе в зорі пєчонток Позволяня на казанє Без того претексту його візиты на плебанях были бы подейжаны Кєди змару замерзл на баніцкым віршку тій страшной зімы з <unk> на <unk> року Хєно му на тым місцу поставить спомник Повстал навет Комітет його Будовы Але час был не по тему І нагнеска то уж вшытко Барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тилявска