Архів
лемківского радия

Добрий вечер Витам Вас барз сердечні на слуховиску і запрашам очывидно на наступный одтинок Мурянковой біоґрафіі а Вісла дальше плыне Аґнеска розділ під наголовком Два буты і пробощ Взіли мі тато з мамом на веселе до Поґожеліск Уж вам не повім чыє то было веселе напевно не было то веселе ладка в Ліґуриі Параскій Єй роду не запамятала моя память Вєм же о ніх не повинен Ем мовить в навязє тым барзі поза навязом Потрактуют ся вінше того навязу Не одвожы лем Не буде ґо за тым і замыкал І не соньсте мні же мысль за чентом так дурновато розвіям То не єст вцар настемствем мойого нєвык штолценя але того же доправды не выжутіш з себе вшыткого со в Тобі сєді Хоц веселе на котрым былем теж было <unk> О чым оповім Вам Кєди оповім то мам до оповідзыня вчесній хоц было пізній О Латку і Парасце не оповідалі Зачали аж втеди ґди гыр пошедл по вшыткых біл царевянах же ладик параскы з Украіны спровал значыт ся з далекій Украіны жебы было зрозуміле Бо таблизка котра на мапі была теж Украіном для нас не была жадном Украіном тых галичыном Го чує Не сердсі ся Украінолюби Вцеле не мысля так як мысліте же мысля Притіж самі віте як то было І я вім теж бо од діцка научыли мні то вєдеть же то была і сконі Руска Земля Длятого теж она в нас і ве таком была Він не сердьте ся за то єст чы было ніґдись ве А тлумаче то вшыткым вам котры прочытате може кєдись моє писанє тлумаче як бысте Ґреґогорны были для того жебы сте не помилили Украіны з Украіном Бо то є вшытко єдно Бо з Украіны до Галичыны кєди прубували нас вруціть з ней додому єгало ся кровами три місянце аж ім спомєнзераці крев цекла же треба єй было овіять шматами І пізній як Параска то вшытко значы ся ґє там вшытко Але пооповідала потіху Ладкові і як ладек потіху пооповідал Ваньові коледзе То пізній уж вшысци по ціху відєли сме як то было в тей далекій Украіні Мєй венцей як то было Бо аж дісяй віме праві вшытко Вєм я з першой ренкі бо од кільку лят брат мій далекій нестор з барз далекого донбасу сля міпше дуґел лісты з вписаными в нє вспомнінями завартыми в кількунасту ґрубых зышытах цо є в скрытости лзамі заполнял през кілька десят лят До того значыт ся параскійного часу то ми сме праві ніцні виділи не сме мыслили так для прикладу же Дзядек Петро умерл нормальне на смерть Бо то кєди писали до нас лісты найчастій стриком Кола і тета Марина часом теж стрико Мытро то тілько такє хоц якє ґлупоты писали а поза тым літнє писали Тылько же ім гарашо Ой як мні на сміх зберал Нє єсте го харашо але збєрам є страшне Аж мі выбачте ви параско і ладку же мє при вашым описаню так на сміх збєра выбачте Бо вєце Як вам глбоко в очы патриме як Вас шукалем кєди у Вас былем Но він писал стрико Миколай бо он ся з татового роду Найлепей ту в Біл цереві лучыл писал а было то уж дужо пізній тылько же акуратні то на сміх мі збєра же купил собі диванове буты Але не вид чы бе в них добре Ходіло ся чы ґоні буду ґрызли Е Такє коніны описує повідала якось так мама Претіж никт не купує єдного нове кобута Ані навет не спридаєм по єдным Е бо ты ґазет ниґди не чыташ Недавно в них писали же выбрали Брежнєва і Косиґіна Два буты Так же не штука уміть было писать але уміть то чытать Він ніц Альбо мало виділи сме бо єщы цалк вшытнем навет на ґазеты хоцбы ду срача не было Не виділи сме ніц Допукы Ладек не спроваділ параскі з далекій Украіны Але не де вам о тым оповідал Бовяте юж же Дзядек вцале на смерт не умер памятате як выходіл в степ і одшедл Не відєлі сте Параско для чого пришыд лем до Вас втеды значы ся цалк недавно кєди мі зеле пул віку цале пятдесят лят По правді ту ні так до вас шед лем як замазло мі ся пуйсь до канцеляриі парафіяльной в Поґожелісках і справді в ксєнгах метрикальных чыя там єстем І кєди уж пришедлем здавало мі ся же хыба мні нема Бо ніяк до ней достат ся не моглам Аж по якым свычеканю може за десят минут за Ґоспосьом зявил ся в сєнях джевях Цеґльо століци ойтец Пробощ і повідал Так слухам хя лем мы значы ся Ґдіс на початку вжесня <unk> р хщілім є в Вашым костєле І хтіл бы м єс ту єстем значы ся Єслі ту фиґурує выбрать метрыкы Пан вейде Вшедлем І бы лем вшытко было і я і моі родіце Теодор і Александра іх шестні родіце были навет то стало чарне на біялым вызнає православне родіцуф А моє На тобрикі не было Выходіло на тото же єсли мєщом в костєле римскокатолицкым то зрозуміле кто я Ксондз Пробощ видял мі ся выразні невыразне Хіба сам не видял якє боґатство в ксєнґах посяда Пісал як бы твожыл А претіж тылько приписувал выписывал І непотребна была пану метрыка вчесній Якось ся обешло Аже запитам від обрончка Так Мам шлюб церкви увіжлі на слово зрештом в тим перед шлюбом попросилам обіжмуванє в церкви Тераз Хтіл мем похвалит ся жытьом Было мі цепло бо здало мі ся же видже з себе в Пеленках як тримам нє на ренку нонашка тата Сандра і на зміны нонашко Гриц з горбка Бо то у нас шест другій а другій А іначей собі не моглам выобразіть жебы мні хцілі не у нас хоц у нас не хшцілі Хтім щеже як в церкви Хця лем кєд видім же не ма охоты слухать повідеть му же послід вельо інных моіх хцінь хя лем же заміжалем за змєжйоном головом Лемка прийсть вчесній по метрыкы бы пысть на куль Втеди былем абсолютні переконаны жебы там встомпізметрыка єст потребна Хтіл лем пуйсть до той кузні выкристалізуваного мысленя вывєт з першой найбардій автентичний ренкі цо о нас мыслилі і мысльол Але не повідя лем бо он слухац уж не мал охоты А дужо страціл Бо визял бы вчесній од вас якє анцикрискєм мыслі по ґлові мі ходіли вчас молодости мойой Так мне втеди взяло в то свіжом пітдесяткы Але се повіда лем як тен з концей цо з нашыми в лесі робіл кєд на сімі слоніна он сухый хлеб Оні жарли а я ся патшал як іх в дупє міялем А як бы мі были далі то бым зят Пошедлем до того костюлка з прускым мурам в котрым мніх шцілі плакалам А пізній власні пошед лем ґє бы індій До Латка До Параскій Попатшыт в очы Чы абы то правда была цо о ніх оповідали же праве дорастали як ім ся розізд пришло І она пошла поєхала Пошла на далеку Украіны а он два лята до ниякій польскій Приізджал ладак до столу Луйкового Владимірового чулем ґо на нім слышалем спєвал бавіл ся і чекал на Параскы І спроваділ єй з той тюрмы народу спроваділ І хялем видіть бардз хця лем по тым спотканю з клегом хця лем видіть мілост пришедлем Слава Ісусу Христу повім Слава навікы одповідала скульона устолу з ляском у левой ноґі Кім же я для ней бы лем Молодымдісятсолетнім хлопцем Нє то для ладка Хоц бы лем піскле кєди он при луйковым столе карты співал але мусі Мні запамятал як зпод теґо столу мне тато вытігнели А може Може мі вцали одтеды не памятал Може на муй смутек знал мє тылько так як нієден не зна І зупелні натуральні узнал же выпада му высягнут скыненсу в фляшкы По раз первшы был лем зладкєм над столем Але ку тему треба пожыть Втеди як взяли мє тато з мамом на то веселе свят был пиякны Не треба было мыслять тылько патреть як Федорчак і Штевка і Настя і інны боґінкі фуркайом кольоровыми басанунками Веселе было юж я Вам не повім чыє то было веселе Але памятам заіхали сме предтем до Лукача со звал ся так як і мы Блізком родіном уж нам праві не был то вім хоц звал ся так само Мам є был близкій хоц ніяк не породіє Близкій был Бо з недалека слышала як пшестжень вшехні Моґонцом просіл о ратунок Там на четвертях Втеды кєди уж Параска выіхала на далеком Украіны втеди кєди ходіли цінє попод зелярком польскым путом жебы і решта для очыщыня пшеници з Конколю выєхала втеди цінє засновиґали попод укачовы окна і пришли і попросили у него ґжечні барзо жебы ім дал ден мундур увайскій цоґо подзішынем на собі значы ся на коню носіл Уж повтуре бо своє давно одслужыл А он ім ґжечнє по уланьску одповідял Же не да І кєди попросили ґо раз єще позостала з укача в ізбі іно купа мянса А нкны хлоп был му ділі Я сам хоц кєди го видялем сідко міркувал лем як го муґл конь хоц бы то был наш куба унесть Такі шыреко плеци як чершля І он втеди кєди сме там вступіли дякуюч за вступєнє патр на Макове Зяренко якось так жеку гардого маш хлопця Сандро дай вам Боже здоровя Дай Боже сусід Івам То же назвал мегардым хлопцем А гарди полемковску вцеле не покрыва ся з польскым значыньом того слова позначыти лицо ладны руніж выросняты в устах меншызны як ґура могло здавати ся на іроніє Блам ся тіж на свій вік дробнюткій малюткій попод вшельком мя Але слова лкача іроніом не были Он добре знал маміне жытє і віцял же уж само то же ся мамє уроділем было для ней гардым дарем долі Он добре видял як чекала руж на єщы на і тішыл ся радостьом єй радости І хтіл то выразіть учыніть мілом єщы єдно хвиле спотканя єдно єще хвиль одналезіня ся для самых себі на тій новой безкресний як тенскнута зємі Ах як фуркали теж стеф кіней на стіне басанункы Андрий ґрал я вам не повім з кым То тілько вім же ладык бубнувал як мы пришли то нам марша заґралі і вшыткым ци приходіли такы ґралі і зато пєнкне Повідає вшытци ім як і тато до бубна в Жуцалі Відялем бо ніяк мі ся не хтіло іст за татом і мамом хоц столы такыми пякными пляцками были накладжоны Волялем слухать з близка як Андрий на хушлях Ладек на бубнє і єщы там ктось на другіх хушлях ґралі удворовых джві І нагнеска то уж вшытко барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тылавска