Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий вечер витам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступну част Біоґрафіі Петра Мурянкы А Вісла далей плыне При дродзе з Польковиц зараз в при вєзді до Собіна стал Велькій Кшыж Як завше през добром хвиле вьод лем очами Христуса укрижуваного смутного приймуючого в німым терпіню Малювал ґо на бляшы стрыко Миколай на замуєні місцевого жымскокатолицкого пробоща Не мал втеды треф ней херетицкій ренті навет періндзы за роботы не взял Не бенде Боґас передавал повіт Кто до Тебе каменєм А свойом дорогом шкода же наша парафія в Польковицях не претрвала Было нас в тій околици за мало За барзо были сме розжуцені чы по просту были сме за слабі Но цуж не в каждом неділе єст велька ноц До <unk> і <unk> клясы ході лем в Тшмєльскій школе Удало мі ся хоц тиле мім <unk> кроків заміст тамтых <unk> тисянци в першій клясі ци тисянци в другій О чероклясовом школы в Тшмєлю найбарді старали ся варан і Порач бо іх цуркі Тереска і Баська акурат шли до першой клясы То значы старали ся праві вшысци але вшыткым не удавало ся вчесній выстарать Як же то в файні было міц школы на місцу аж тераз ся то одчуло Пжедтем кєди пришла зіма выходіло ся з дому цалком по Сємку А снєґіраз такє зваліли же і дроґе трудно было познат А часом до того авто надєхало єраз і два ся трафіли бо то Скачанова до Любіна был тенде асфальт І треба было утєкати до фосы же тых голова з Сипкєґого снігу выставала Файност шмільскій школы полягала єщы на тым же не было в ній поранных апелі з буціками то центи метра Не было стрижыня влосу на два пальце не было бамбуса І цо найважнійше не было ту того чогось невідзяльного цо там давало ся одчуть Як ся стало так ся стало Але учыл нас Стефан Кісєльовскій Наш Лемко і не таіл ся з тым Вырухали порачей вара Насі ці Залатвіі школы Анасі научытеля Чы он коли і вфаворизувал нашых учнів Напевно не То было бы за крутковзрочне а он проблему з очами не мал Не было зрештом такой потребы єсли навет в шклярах поза дробными выєнтками были сме всрід найсильнійшых Пана научытеля называли сме мом штесьо альбо попросту кхы кхы бо он ся так смішні смял к Попшез тын сміх не дал собі єднаку нічого з авторитецу научытеля был покодны весолы але єдночасні конкретны потрафіл уставіть пожондок в клясі Порівнанє а рачей непорівнивальност з научытельком з убеглой тілько Цо другій клясы насувала ся мімовольне сама Харасючка вывіяла без пшервы лещыновым кійкєм Ліском як слушні зауважыл Ваньо вжещала пшез ца людком лекция Мы теж тутай никт не вжещал і вжещыть готы не міл і є з поводу телепаня ся ноґа вічонт Кісєльовскій як то практикувало ся в четроклясовых школах з барз малом ільостю учнів учыл вшыткых предмьоту Клясы были лончены кєдиця чытала четверта писала і на одврут Предмьоты не завше ся покрывали бо в клясі венцей Не моглам ся абсолютні скупіт кєди тамті міли гісториє На шарбах сілам в іх подренчнику Был такій пякный хотяж є кольорови За моіх часу кольоровый был єдині елементаш Фасцинувалем ся пришлостю без взгляду на точыю Цидиня Німча Ґлоґу в Леґніця Пловце Ґрунвальд хробрый криволустый локєтек Казімє Жывєлькі со застал польскы древняном а зоставіл мурованом Не моглом о тым єщы відеть же Двятий мурований з розсмыслем повстало на ней велькым скравку територию напшыдполю Карпат Як єло І о нім не моглам єщы відеть же был такій пшехшта Вєле з той фасцинациі може з часом єдині трохи бардій селектывний позостало мі до діс Любілем рисовать мальовать Кєдись може трохы з дісенце і хенці потхлебяня ся научытельові а може трохы з радости же был наш намальова лем на підставі вспомняной татовой мапы панорамы ґуры З высокости ґрибовского мосту а так властівє споднього Мост был на переднім пляні а помідз єґо філярами тыми австрийскыми єщы ци го талияны будували підняла панорама з долином Біялей на ґлувней осі з гелмем по левей з мадзеляновом гором і зелярком по правій і фльорийском кычером в центру По левым збочу кычеры докладній єй од ноґі кычеркі розлегала ся над том же білом брунаря родінне ґняздо Штеся кхы кхы Жебы было вшытко баржей чытельным бодай малюткым літерками але підписалем Концльова Фльоринка Брунария Білцареве присланялы ґуры Властіве ґди попатрыт спод ани знат грибовского мосту то в однесеню до цалости руніж так віле не видат сталам там пізній ні раз і вім Але така была моя візия Не кориґувал єй р таток котрый пригльондал ся моєму мальованю Он то вшытко носил в собі він му ся самопоузуполняло Ште ся видочні ж носил Кєди му показалам мойом панорамы добром хвильы патрил патрил Обсервувалем го видалем як закліпка у брвями аж вышло выскочыло з него кыло то єднак якєсь зупелні інне вцале не смішне кхы кхы Не зналам іщы такого в його реакциях Ґєд бым втеди моґул доложыть до моіх лят З сєдем скояжыл бы м ґо напевно З лесіным крізь сльозы сміятись Смят ся през узы з віршаро Но ладні Пьотрусь оцхнул ся розлюзніл Але певні помагали ці трохи тато і мама Так трохе Малам у нього плюс Наступны по тым з лекциі істориі за вспомаганє чвартакув Придал мі ся кєди сме з Владкєм Морчачыным ходіли до Гелькі Андрийовий У Андрия Тиґоц Кшыпєц зставал ся пан научытель так здецидували тсмєлянє Бо Андрийова Улиянна была барз добром кухарком а пан научытель повінен барз добре єс Вніле зберала ся там часом кавалерка з паннами Ажежте ся Был старым кавалерем до того научытелем он ім тераз як бы перевозіл Тей пеховий але не так барзо як нам ся з початку выдавало ніделі мусєлі сме з владкєм Пузд до Гелькі Мусєлі сме бо наскладали сме на три піва треба было тен моцне а тут выкорыста Не взялиме єднак під увагы же од так вчестний пожы зараз пополудню трельска ферайна з научытелям на челе збєже ся у Андрия Запукавшы влезли сме з сєні до велького покою котрый служыл за кухнє але же был велькій он акуратні сполнял найлепшу ролю досходін Сєділи Зеште ся Выбульоне през бутелькі співам кєшені старали сме ся вправді прикрыть рынкома тымаючы є на лямпасах як на шклярскым апелю Але поште сьовым кхы кхы тым найповшеннійшым зорієнтували сме ся же зостали сме здемасковані Наша констернация трвала кілька секунд а інстинкт одповідял нам же одвороту нема же треба валить до пшоду І покрочыли сме розкраченым через понатянґане півем порыцен та ходем до малого покою гелькі Тутай зорієнтувавшы ся по малій хвилі же ніц нам не ґрозі одтхняли сме з ульком Улиянна хелькіна мама ходіла од єдных гості до другых носіла нам канапкы і цястка і каве з млекєм Та остатньо не барз нам шла мілі сме пиво Никт нам ниґди поза дробными жартами не повідал піснячого слова Дісяй вім же они розуміли же без такых як мы не бетах як они як без такых як оні Не бедиміра Ореста ци Теофіля Же то піво Но цуж Смістіло ся і оно в выховавчій нормі Відочні о тым теж візилі же то дробны припадок дробна чонстка всерід нашых повшетніх добрых пшеднів А мы Бы сме понад свой вік Мусіли сме хотяж трохе тацибить І бодай подсвядомє візелі сме о тым І нахнеска то уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылавска