Archiwum
łemkowskiego radia

Добрый вечер витам барз сердечні на слуховиску і перед нам наступна част Петра Мурянкы а Вісла далей плыне Не то рамє Хиба в другій клясє пошыл лем до першой сповіді Од якогось часу єзділи сме фурманком до церкви до Польковиц Аж і тато полюбіл одтеды Церкєв Певні зато же в повротній дроде муг ся затримать в Собініє вступис до Гната Воленьщака Мні теж ся то подабало бо моглам попатрить на леґендарне на тове скшыпце повішоне на шырокій стяні гостінного покою Заграйте гнате мовил як бы без переконаня ойтец Не было сенсу просіть хыба може тыко датого жебы ся раз єщы переконат же гнат не заґра Же ниґде не бетлумачыл чему не заґра По цо Претіж он добре видял же мы добре вієм же його скрипце су на тей обцей зємі по то жебы мільчать Они заґрают іщы кєдись Каждий хто віжыл сівы дзядюсь покаслюючы пшыкафлю і я малый хлопєц Претіж никто о нічым інным не мувіл не мыслял В руці мы І втеди дргнул струник натовых скрипєц І втеди хмуры завішены помінзы зелярком і чершльом розвоєчом ся затанчом стємні ся на хвили блисні огнєм перун задудні ґжмот за шумі сохів заколыше бжеґамі і враз Збіл царком поплыє до Біалий і выйде дуга тенча помаранчово зелено сіна Учепі ся двуста крайнцу в нашій земі і выпіє вшытко мокре Розжеді ся іний облокув і за світі сонце і бе світіло світі До брата Миколая і до состры Анны двоюродных любіл ойтец Собінє Зайжыць Йому заставало ся при ксіжце Як міл тато так было од школьной лавы од дітіньства Замож вышла за ксонжкы тераз чытала тым бардій то помагало Обоє зрештом были в школе увєльбяні през научытелі оні як бы уроділи ся тылько пото бы ся учыть Єднак ґди єй та смішна бабска склонност чытаніє позостала на цале жытя он пізній зачал барді чытать природы і одтважат ю мальовать І так муж позостало З том склонностю ся оженіл З татом был разом з трыко Миколай в Нємчах на роботах ту мальованє рисуванє і на одміне од состры вічне жартуваня немаль не скончыло ся траґічні Нарисувал Гітлера візьонного на тачках Цале щестє же тато мой носіл подобне пристрижоне вонсы За мойого дітіньства названо ґо Бєрутем І тато як муґу вытлумачыл Балерові же то єко Миколай нарисовал Трудно повідеть тато чы Баулер так направды в то увіжыл але же был добры заризыкувал мільчыня Міколай за том щестливом татовом обороны мал оказиі одвдзянчыть му ся внет Тато уроджоный коняш ничым інным не мог займувать і на роботах в Нємчах Еґзаміє зостал абсолютні заакцептуваный през Балера на Фурмана І здажыло ся Єхал жынівным возем на поле єхал шыбко але не на тыле бы подросткы Нємчента ні здонжыли почеплят ся возу І тато без намыслу а може і з намыслом зділил іх батем Поляк таком неінно кенкартеносів осміліл ся удержыть ганібні батем німецкє дзєці Теґо поблажливостьом балера уж укрыть не можна было Діці повідяли родіцом зявило ся Ґестапо Іду уявніл ся непресєнтне тым разом красому вчытален стрыка Миколая Тен вродзоны огульны помоґл мы передтем в недлугім часі немаль перфекцийні опановать язык німецкій Кєди зявило ся дестапо не омішкал з єдного і з другого скорыстати А чы кожыстній бы было тлумачыл ґде бы такым пиякным здоровым хлопцом впльонтали ся ренце ногі в шпрыхы поґрухотали бы ся молоды кості причыніли предчестну смерть альбоцтво на цале жытя Чы зле зробил камрат Теодор же запобігл нещестю ним хлопці вдрапали ся ґламбій на драбінястый вуз коло зловроґых кул А так заґол ся молоды тылкі і выроснул з них в спанялі Німецци жолнєжы Полас скотал Помогло Тато заховал не тых загрожене жытя але навет улюбльоны фах фурмана Мало того єщы по поетицкій аполоґіі стрыка Миколая мовили о нім Айклюґекоф Так направды не ухыбюч ойцу мондром ґлове то міял стрыко Миколай а тато барз бистром центом ры але не буде по лятах змінял переконаня переконаных Миколай ся єднак доіграл зо свом душом артисты збугал чылі скутечні покохал молодом заурочену нім Нємкы Треба было тяжко одпокутувать Але пережыл щестливі знов пережыл Тераз был ту в собі не Як же можна было поврац з церкви ні встопіть до него є повспоминать А наш Тевдор тот наш бавор то добрий хлоп был Та знам знам Памяташ як нам на нашу велию далвина Гей такого схуснілого што ся го краяло ножом по кавальчыку і розпущало го воді Остерігал нас жебы сме по малым кавальчыку давали бо то міц жебы сме сой на свята лишыли А ми не вірили вшытко розпустили і спили ся так же ани предвічной нагоды сме были співати Вспоминали Розшансали біжонцы дінь же як то без том церкв єсі нам без пшарвы быну каменя мі шыбы выбіят Збєралем то камінє Як діс памятам і я В тві лежало іх пелно посеред свонтині кєди до ней вешли сме Застанавлялем ся втеди чему нам так братця блізні в Христу ся пану Тжынял Теди бы м шекона же для того же церквєв давна еванґелицка кірся была выса од безпосередньо сонсідуючого з ньом костьола Діз вім же не о высокост альбо о высокост котра од звыклом чловечом завіст ходіло Але тым то ба лем ся трохи одповіді Хоц мі мама добре приготували хоц знаме дісянь приказань круткє і длуґахне модлітвы хоц тлумачыли мама же то ніц страшного В очах міям тылько образык з сонсідства Як ванда з ірком придшом комуніом ходіли доокола стодоле і записували на картце іле разы повідали курва мать Іле разы О єйку Зти ся ту повідят хоц теж не былам святы Хоц в рацні бы лем спулужытковникєм того слувка Єслі мі іґомост каже велічыть Іле то разы Іле разы тамто Не казал Тато з оказіі першой сповіді зараз помшыку пілімі в Ґосподі дісянь дехацукєрку Казалі такых добрых дать Былем щестливы І на тым гнеска закінчыме На наступный одтинок запрашам уж в пятницю Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска