Archiwum
łemkowskiego radia

Добрый вечер вытам барз сердечні на слуховиску вынятково в віторок в місце што нас ці по голові ходит і наступна част перед нами Петра Мурянкы А Вісла далей плыне запрашам барз сердечні За жендем пінкых палідрабовых дембув осядлы был варан Як уж віме з варанко Дайте пінспів она проваділа склеп Од того склепового конця будинку теж русил при дродзе замыкаюч невелькє пшесклепове подвурко показни домб Пот дембем єєден здемпял піво то было мале пиво ходіло передешыткым патикєм писане І я ґож лопа лем за подебраны яя до спулкі чы то зладкєм морчакєм чы зланцєм золота рыбка чы там жадій з кым іщы Очывістя є одразу під темпем до того защытного місця треба было трохи подроснуть принаймні на тыле жебы варанка спшедала для нас віно безпосередніка По тій самій заходньой строні дорогі ідут з полудня на полуноц як од Карпат куможу мешкал о <unk> метрів в Сокольницкій Повтужыла м то ідуч з полудня на пулноц як од Карпат куможу раз єще але то уж остатній раз Бо ото єстесме при асфальті бітей дродзе котра бігла зо сходу на заход З заходу на сход теж она бігла але дає перше тому Першому но бо на сході зо шклярами єдным другіми і за обором был помятови Любін На заході зас тылько за стянковых одцянув альбо качаныф як ме сме го зывали Зрештом поправній бо передтем был то кадсенал Поза тым од в сходу навет в сході сонця вспоминаюч уж о інных пріоритетовых справах З Сокольницкім поза тым моім вузкєм ґнаным през його татка не мілі сме віле вспільного Поля мал невіле він не был партнерем ні до Жнів ні до Муцкій ні до Викопек Был дружникєм при асфальті і з тел Не зле жыл З робот в Немчах привюзул собі жона котра уродила му єщы пруч татка Цурка Не памятам і меня была дужо млодша Кєд змарла мужона уж в семдесятых лятах поіхал за бук по другом жоначыт першом котра вірні на него чекала влічаньс і воєнный час през десяті з ґуром лят Приєхала пребачыла Мув є за бук з за буґа о тых ктры нібы стамтонт приєхали а праві вшысци оні влічаюч і Шкляракув походіли з Дублян а Дубляны зо свойом свынном неґдис рольничом школом Не лежом за буґєм Навед Львов єщы не лежы за буґєм но дісяй то уж лежы але то тым як мовіл нонашко Орест Порач котрый мешкал од Сокольницкого за дорогом але єщы теж з той полудньовой строны асфальту приєхал з Кєлетчызны Але хыба без сцизорика Бо поміяюч ты моменты кєд бывал ружны был вталені злы З його баськом колеґували сме якій з варановом тереском пасон з кровы щеґульні за колгозу Повіз вам ю тым колхозі Нє єще не єщы не єстем ідеолоґічні приготуваны То тым наразє Порач опруч баській мал єщы четери цурків три старше і єдну молодшу Не вім чы пше сте безнадійнол на настемпце але господажыл слаба во конянта нібы завше мял паре але такє то худе было же іноінолязло Огдіте припомяло мі ся єщы трудно ту навет му відпомяло то лазі смо іми мыслями през цале жытя і уж го хыба од себе не одґоне Шлі сме там ді шли сме ходілі сме бо то ся тягнала як смола през кілька дні спотыкан сколо порачового плоту коцінта Тенди відла дрога до школы іначей не можна было ходіти хыба пше слонкі Кочента на початку пльонтали ся попод штахетами якотако хоц мял чалы приймуючо З каждым єднак днєм зачали ся сланять цораз барді мяучыть цораз тішей Відочні умаме коткі выслы персі Бо претіж іначей не дала бы своім дітьом умірат з глоду Было нам іх барз жаль Аж курсі з нас ходіли сме ветруйкы чвуркы самі хлопци певного дня віценц господажа одважыл ся повіді Та потопте коцента альбо ім млека дайте А коцента сланяли ся раз барді уж тылько повлучыли ноґами Юж навет сні мялчалы Не квілілы навет леч втіж іщы жыл потворне менчыли ся з жытєм Постановіли сме одебрать ім є скрутіть іх менчарнє Але як одежыт циґувком раз і конец Оказало ся же кота мале мізерне котє не так латво усмерціть Не по раз не по два разы удержали сме кавалками цеґєв а они втіж ся рушали Юж выґодали як окровавяны кубкы змішаны з пяхем і втіж ся єщы рушали Є вытримала зачалам бєт перед себе щестливе в кєрунку школы Коло шклярскє мозка доґоніли мі колеци Кєди врацали сме зо школы крвістых купек уж не было Хтось є позбєрал І хыба закопал Може слойко котрий рано патрил на нашу роботы і дораділ А кота треба натягнут жебы і хрупнело іначей го прдко не забіє Може сам господар є поґжебал Хотя штыля Свой комішкал напрецівко Порача зараз за асфальтом походжіл з Ґроджынь щызны Міл такє пшедівне імє калікст Того концового т никт єднам не вымал а воґле муно о нім уж вет преважне назвиска свойко так свойско і уж Были родаками з Зінцюкєм але зупелным себе прецівеньствем як з уроды так і збытя Зінцюк міл ґенсте трохе кучераве чарне як круґ влоси Чарны огромне брві і вонсы Свойко на вішу ґловы был такій цалкім білорускій валасы Цваремзнавцом бенде аж дужо пізній інтересуют ся білоруском літературом учон ся зрештом білоруского през певен час реґулярні свой кожыл з неодлончном гармошком і зо своім несходым ниґди злісти пшебоєм А Лавон Лавоніху любіл Лаваніся чаравічкі купю В часах Тшмільскій просперіти тей пюсенкы пробувала м ю одчытать і почонтак за причыном білоруского сходньославяньского рухомого акценту неодмінні мі выходіл Аля вон Свойко был теж дост ґадатливый хотяж з лоґіком в своім хутатерні мял видочны клопоты Лоґікы Зінцюка не подобна было окрисліть бо он мувіл рачей тілько евентуальні одповідал єдным двома словами Мішкал як на краяна пристало близко замыкал осадзоны на скрижуваню чворобок сокольніцкій Порач Слойко Жоды родакув Гонора та і Моніка были сєстрами выналезьоными аяк же на роботах в Нємчах а походіли спод Жышова зо Свільчы Вєм так докладні бо Марися Своікова теж виділа же муй руд в воді ся збіл царевей Вєділи сме о собі вшытко альбо праве вшытко Співали сме в терци на два голосы так же Андрий Гербут то был уж діс під конец поставувкы кєд нас розшыфрувал повіцял Куртка Мысляла м же то радийо Ага Гербут Боґушан ожыньоный з Білце робянком подсіліл наш стан посіданя в Тшмєлю впроваджают ся власне на місце зінцюків ктры выєхали до родінний Свільчы Монікі Колонізували сме значы ся уж ідольну чест в сі Але о тым по тым Но як по тым то наднеск закінчыме і што было дале дознати ся в наступным одтинку А тепер барз сердечні дякую Вам за увагу і на наступный одтинок запрашам в пятницю о годині <unk> вечером чытала Моніка Тылявска