The archive of
Lemko radio

Добрий вечер витам барз сердечні на слуховиску і запрашам очывидно на наступну част а вісла далей плыне Петра Мурянкы Пєньс піф і плецкова кобыла Ктось бы помыслял по той описаной гісториі з порачем і варанем же в тым нашым пякным тшмєлю тзв сусідскє стосункы были під псем Ніц бленднійшого под сонцем може ґзді там під скуром цось там і сіяло часом вылазіло Але так на то дінь не можна было нажекать На жніва на выкопнкій єдні з другій мі сєспшенґалі бо хоц понектужы мілі пареконі они тых тгнели косяркы копаркы За машынами треба было людскых ронк принаймні шестьорга люді до вязаня снопу і принаймні другє тире до збераня зємняків Не было якіс сталых укладув бо здажало ся же настемпували помідны сонсядами з причын власні найжадій походжыньовых Ціхы дні Часом цалы тіхы рок жаді і лята треба было шукат новых укладув Не было в них реґулы же партнер мусі быти свой Мы до што десятых лят мішкали сме поза єдным выєнткєм акуратне всюднє своіх А повідаю м перетіж добры сонсят лепшы ніж далекій брат Часом бракло ґвоздя раз треба было тре хлопат а в дому было тыко дві Трудно понєлетіс на конец всі Но власне Нівеців дітенконец лежал найвыжей тілько тиле же на концу Не оповіда м єще як тент шмєль та пінкна ціха наша вісечка выгльдала Треба то зробить бо іначей наш контакт бегранічоны Жечывісти пякны то был законтек зємі З тшех а навет з трех і пол строны оточены Лясом єдні од всходу од строны Шкляр одслоняты полстроном до свята Віска Маленька заледве около десту дому тягнула ся з полудня на пулноц альбо з пулноцы на полуднє як доволі То єст евентуальні о тыле істотне люб неістотне же в єдным концу приважалі Поляци а в другім Лемкові Котры конец єст першы а котры другій Теж неістотне Зачне єднак од полудня бо кояже мі ся оно з цеплем На тым концю од полудня был майонток складал ся з палацу в котрым неґдис мешкал запевне ґрупший Балер Коло палацу был малюткій Парк зем По конец палацу вінк лем од него од полудня по правій строні Пєнкней єґдис брамы Вяздовей присядул нізкій двородінный будинок запевне для Челяді На тій самій осі о якій десят метрів встал пєнтры четверомешканьовий дом теж запевне для Черні Цалост маєнтку узуполнєна стайнями і інныма забудуванями господарскыми творила вельобок з велькым подвужем посродку До індивідуальной господаркы така комуна не надавала ся для того могли ту мешкат тылько Лемкові І маєнтек чекал на ніх значы ся на нас Властівені привезяно нас ту леч до одлеглого о седен кілометрів в Собіна Але там не было жадных варунків до жытя А понадто в тых першых днях Лемкові барз прагнели полудньового чепла Хтелі быть як найближей себе в можливо найвякшій ґрупі Выпатшыли тшмєльскій маєнток і почмыхали ту яккольвік не было то латве хотяж бы з того взгляду же не дозволене Вс огрому нещестя была то правдиві щестлива оаза были самі зо собом Не тыльоко же Лемкові але навет Білцаревяне направды своі в каждым цалю седем родін а лічонц мішканце в спільні млоде малженства дзєвеньс Дозвольона норма была цірця <unk> В палацю замешкал нона Шко Орест з оженьоным єщы в ґурах Мытрем і Олька котра перед самым пожаднаньом приєла в дому Семана Зазєнця Называм нашых імьонами часом тылько чым там прикрашеным бо в однесіню до них ужывало ся вылочні імьон з придумками Назвиска зарезервуваны были для ні нашых Шпан Нє так яко ся складало А він в Низкым Чылядніку замешкал з лічном родіном Луйко Владимір В пєнтровым чернцю зас Теофіль Андрий і Митро братця музыканці кажды зо свойом родіном і Митро з білцарок з громадком діті котра длуго бещы повянкшала О якій <unk> метрів памятати ідеме на пулноц так як од Карпат куможу Мішкал бурак з Забуґа Барзо слабо го памятам бо не пожыл Зостала бурачка з дорослыми дорастаючыми дітьми Видзя єм діс як іде з показным воркєм зярна на плецах бурачко Дзє ідете А До Грозовского посютовать А чему си тетачкій Не везє Е там І сам ворак з Зярнем юж тяжкій А было до Грозовского зо <unk> метрів стод зачынала ся як бы властіва вєсь Хоц направды властіва без як бы зачынала ся по наступных ступін дісянцю Але о тым по тым Грозовскій был з дому здає ся теж з забуга млна жем О своім млыні хоц розмовны ніяк не был мувіл ніраз З моєго млына лецяла така о біла монка І потянц носом одврацал длонє чарне од ковадла Ковальствен теж ся трохи трудніл но бо застал ту кузнє Не тілько міл і кєрад рждол людям з слове на сєчкы Міл вшыткє знане во вчас нажендя і машыны рольниче О свютовніку міні млині уж вили сме теж застал Мял фахуф а фахуф Але дужо латве ємєць кєди ся сось застане є так як мы то не застали сме ани кырмака жебы за псем жуціть Обок Хрозовского по другій всходній строні дорогі мешкал Кукула Недолго мішкал Кєди выєхал нона Шкові Орестові удало ся впровадіти там митра котрый по предчестным овдыню і кількулетнім баламуценю молодых менжаток устаткувал ся як котако і заложыл новом родіны Стрика метра того власно дромбанків праве добре знате пуйдеме далей до властівой Всі За долками велькім по левей строні і малым по правей власні по правей ідут так як од Карпат до можа Мешкал в Філк не мал господарства От якій там тыко хектар працувал на порті в шклярах Ґурных Працувал так солідні же жадко додому врацал своім невєцкій Балтыкєм а пізній карміново блищым Сімсонікєм Брат приязнюл ся з його фредком а я як віце статкєм сталем і сюсялем у лакомскій перед таблицом Оні выєхали діс на Ґурны Сльонск кєди были сме може в тій клясі Не вім навет для целю статистичных сконт походіли але сонзон по іменю Фредкі і по тым ді выєхали можна сонді же власне в Руцілі На іх місце всмыкнул ся Василь спідділу котрый свіжо оженюл ся у Морачачкі з Марином Здобывали сме терен Але то ні єст хронолоґічне Василь был дужо дале в колейности але мови о тым тераз ідот з полудня на пулуноц так як в Карпат Куможу Напрецівко Фюка бо он іщы ту мєшка єщы земту мєшкал стал будинок школы велькій мож наповідеть шкулкі Ктось го нереґулярні од припадку до припадку замішківал уж мі памят не хвитак то Ґенеральні чекал на своє призначыня Пой самой строні війскій дорогі придільоны дружком Вьйонцом до одлеглого в тым місцу за ледве о якє <unk> метрів в лясу стал костюл Пєнкны хоц теж невеликій косцюлек з прускым мурем На десце алтажовий в сходній строны відняла дата <unk> Од заходньой выйстьовой строны по обу стронах джьового порталю як при бочных полнотных джвях прикували видок выґзымсуване камєнне таблице з пшеді в нимі недо зрозумліня написами Написы з подобным шрыфтем відняли і на лічных нагробках вокул але ґлувні по полудньовій строні костьола Діс з них уж міцне позыстало рувнютко там пустютко зеленютко Того костьола барз жалобали сме значы ся в якым сенсі Но міли сме можливост альбо нам ся выдавало же мілі сме ужондіть в ним церквев якій час стал пусти трефны Еванґеліцкій Але шкляракам з того конця в сі дужо бліже было до Тшмєля ніж до Шкляр ґурных ді был костюл він враз з нелічныма Тшмєлянами здецидували ся на спшеніє вєжыня доґматом І так нам спелзло на нічым Зрештом Чы сподівали сме ся же уда нам ся так пякє розвинуть в чмєлю волоском колонізацию Но власне напретівко Костьола мешкал О єй ку Кто там мешкал Пєрлик то Не памятам пізній зралы оні якось іначей ся называли Навет якось так шляхетні навсци Але шляхетні никт дословні никт іх не называл Были зраламі бо жарли подобно навет псы Не мовц уж о сонседскых круліках курах качках і ґенсях Тых остатніх хыба наймній Бо та холера страшні ся дже як єм лапєш ні то качка ани наветы ні квакне і но хых хы На місци зрауф пришедл Петро Чепер Туж выміням назвиско бы ґо часом ужывалі бо чепер был полянянем а з білцеробянком ся тых оженіл Для было очывістє як уж зрештом нонашкєм Мешкал на почотку В пархоци не як і мы його рузє єщы тамтон памяталем Додсмєля спроваділ ся найбардій хыба должыньом жоны Білцаровянкы здає ся ци два лята понас Мішкал на початку в ніжнім маєнтку аж пізній як розпадло ся спулуднє продукцийне осяду на зєралах Жебы ци о тій спілзільній продукциі ней колхозє як теж часом называно повідеть Но в очывісти повім як не повідеть але не тераз Тераз єщы троха одоповім о нонашку бо мі на мыслі пришло Міл коня такого фраса як нонашка мовіла Роззлостіл ся раз значыт лем конь фрас і заатакувал ґазде свойого ґазда Нонашко здолжыл ускочыть за пєнь поблизкого древа але необачні не привидял сховаць велького пальца значы ся кцюка котрым обюл незбыт ґрубы пієні Конь скорыстал і з той дробности і одгрызу мукцюка при самій длоні І не вспомнял бы м може о тым выдаженю ґди бы не тоже пцюк донашка Чера А властів його брак стал ся славный не тылько в Тшмєлю пересіляют тверджынє же два плю <unk> єст пятс на кожыст же плюс зеро єст пять А было то так Але як было Тото уж почуєте в наступным одтинку Агнеска барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тилявско