The archive of
Lemko radio

Добрий вечер Вытам вас сердечні на слуговиску І наступна част перед нами А Вісла далей плыне Петра Мурянкы запрашам вас сердечні Образок меншенника Максима поцелувал лем теж перед тым кєди по раз першы мама одпровизала ме до школы Ісус Христос і Матка Божа были прибіты выжей на стіні і не было іх як здиймувать затем ани як поцялувать Зрештом Менченник Максим так направда был близко ніг і напевно приказувал нашы просьбы Єму было порянчній о вшыткых малых жех памятать бо бук мусі мыслять о цалым приоґромным світі а менченник Максим ма тілько нас Руснакув Памятам тамтом першо дроґы до школы як же муг бы мі памятать Кєди сме уж были перед шклярскій мостом тато помагал нам з Лонкі там паслу кровы Так собі то помаханє в памяті тримам і завше мысль пшемыслям Цо тато втеди мыслял Бо мыслять то смусял бо кохал мє барзо І напевно віжыл же бенде ся добре учыл і же з того ученя тось бенде в жытю міял Вінцей як он То дівне же памятам тамто помаханє А не памятам першого дня в школе ніц а ніц Ношы доді Пьосенка Цвірка йом рубелькі од самого рана Дзвір цвір док іде шмари ся кохана Цвір цвір док іде шмари ся кохана А Мари ся надто сміє ся весоло Школь рок ся зачал він іде до школы Школьны рок ся зачал він іде до школы Але пьосанка была пізній учыли сме ся єй на колейных лекциях Ґєсь так внет Може по місянцу може по двох пані Лакомска зоставіла нас Мє і татка філка по лекциях Певні цось перескробали сме Сталі сме перед таблицом а пані проваділа лекциі зо старшом клясом Захтіло мі ся сюсять але ба лем ся попросіт о выйстя до выходка Трималем бєдны аж мілзы до очу надходіли але іле можна вытримать І стало ся посю лем ся перед таблицом Кляса очывісти зареаґувала сміхом тіхым сміхем Бок туж одважыл бы ся смять в голос при пані Лакомскій Не была вправді так остра як пан лакомскій але сама єй постура тенґа як бы дві інны пані докупы зложыл буділа респект Кєди одсунула мі од таблици бо хтлай записати на ній кєди стомпнела цалом свойом вагом в мойом высюсяном кауже Мілько Грозовскій не вытримал бухнул такым сміхом аж зарычал Панілакомска вычула ґрунт подногами Одстопіла крок бо іначей при свій одкронґлости ніц бы под собом видіть не могла а зобачывшы повідала О ты паскудніку вынос ся натыхмяст А я мам теж ість выбонкал Тадик Фюк Преч мі с очу Выполнили сме з найвякшым захвитом тен розказ Ґдіс в дородик цалком поважні повітял Твіж Пєтрек Добже зробили же ся посвюсялась постали бысме перед том таблицом може і цалом наступну лекцию Ольґа Лакомска не была памятліва Першы літеры став лем вправді Ведук єй оцены так стріляй брат во всі стороны Але чыталам пиякні він любіла мі зато Чытать научыл мні тато Го го сам не вім кєди Любілам то заянця Воґуле любілам ходіти до школы Былем потішоны кєди родіце на Рождество казали мі зостать в дому Очывістє сам то розумілем же істі до школы в такє велькє свято ґжех Тадек і Юзек Баня не вступіли того дня по мні видочні навет для них было то очывісте Вступіли натомяст кєди врацали зо школы Юзек пожебал в торбі вытіл нівельку ксіжкы і повідал Маш то пані Лакомска дала ці на свята Оо Віктор Гуґо козета Прочытала м як было написан Юж не патрим на ніх Юж з ним не розмавлялем Мама напевно дала ім якєс частко бо кєбы не почестувала в такє свято і пошли А я єм ся чытаня Цішы лем ся так же ани не потрафія того выповідеть Поза елементажем котры давно знал лем на память і поза іными котры не дали ся чытать то была направды перша правдіва моя ксіжка Моє так было написане пикном каліґрафіом пані Лакомскій назвиско і імя І єщы за то Пьотрусьові Так пинкне по паньску Ніякємусь Пєтрекови чы Пєтркови Ніякємусь русиньскому щенєнцю як мі в своім часі порач пові а Пьотрусьові Не была памятлива пані лакомска Ольґа то єй ім є завше мі ся подобало То же зоставіла ланця демчака на другій рок в першій клясі то не была хыба єй вина Бо гарасючка в другій клясі тижко зоставіла Не была єй віна же такым способом допенділа ланця уж в другій клясі хоц он зачал два лята вчесній Мує о тій ві а рачей о невінности жебы хто зле не помыслял жебы ні шукал там де не треба причыны чему і я в другій клясі зачал лем учыт ся під псем А зачало ся тако а рачий Ланьо помовили сме собі по дорослому он мі Петро Аяєму ланьо пришедл по мні в дню розпочынця мойой другій клясы Пришыд скоро світ Но Петре треба іти до школы Повіцял мудре як выпадало на старшого Піше по нашому так як повідял он завше мовил до мі по нашому Хоц зачынал юж черты рок школьны хоц по школьному кожыстал сте ґо тілько втеды кєди мусял Мує теж о тым бо не вшытци мовили по школьному Тылько втеди кєди му сілі Бывало нераз же кєди забесідувалем одзвалем ся до єдного ци другого з нашых акурат втед єдлі канапкы Іначей мілі велне в ґембі А ланьо ішли бы го посондіть о то велны то тыко длятого же воґуле мел слова подносем і до того єщы машынґвер шыбко серіямі і важне зо Звізкєм чы без Звізку Петре будеме сідити враз Та будеме Петре А тота гарасючка така сміш така маць а така гаукат Як ваш бурко Егы Петре А она літат поперед таблицю як быч за огоньом Е Петре А біда сідити в першій лавці бо бы тигара сючка ліском очы подзюравила гы Петре будеме сідити в остатній лавці Ланю Ты ліпше знаш ты уж там сідил І сідем в остатній лавце през цалый школьы рок свойой другій клясы Ниґы предтем і ниґы по тем не зазналем на свядецтві школы повшехний труєк не донеслі Было то хыба в ніделе Бо і Ярося в дому был і тато А сконд бы могли быть в дому Як бы то не была ніделя Мама пришли з вядрами од доєня і тылько со вешли до кухні як на двожы ци ґрухнело Так страшні ґрухнело же навет не потрафіте ґо до нічого прирувнать Хыба же до мосту на Біялай в Ґрибові цо мі го таторы совали а мама о нім же го Талияне будували і як ґрухнул в Іло слыхать аж в Біл Царевій Ой оповідал бы м вам о тым як мі мама оповідали як телияны тен мост будували Але то така длуга істория же як бым єм зачал Вам оповідать то уж бым хыба о тис ся не оповідал Бо то стяна так ґрухнела І она ту важнійша тераз хоц стеж іле то уж лят купелят як ґрухнела Кєди сме вылетіли на двор вшысци і мама і тато і Яросьо і я зобачыли сме єм цалютком од боіска постайнє Од земі аж по сам дах Цалютком на земі Не так як бы упадла а так як бы єй положыл так ровнютко лежала А тым концем од даху то доставала аж по сам пруґ дому І мама втеди якось так повідала Йой Як бы мі была красуля млека не пустіла то бы м може тераз по том сітяном лежала Але ці пустіла повідял тато Тато често так ся з мамом перезбывал Тато был реалістом як бы м то дісяй по ученому назвал Прикладал пасєнє крув в неділе надход заркві але при тым не переставал мажыть же дамі вылучыт на ксєндза Кєдис спелні ся по честі то його велькє маженє Кєдис вюзу мє белекій Варшавы Але кєдись Дівный то был ден реалізм Тати Можна навет повідеть же часом был а часом ґо не было в татє Єдного разу барз ся захмужыло Така цмота пришла як бы то ноцюж міла быть А потем пьоруны зачали біть так страшні же зну ся В тей цимоці пшедивна ясност робіла посеред тей бужы тато шеду з Закутины названий так уж през нас на честі всі З косол на раміню А кольскій втеди шедл з Лясу бо он завше шедл з Лясу альбосу часом Тыле дроґі Наджуців же вступіл до склепу до варанкы на шклянечкы дві чытам пєнць патикєм писаного Але того дня не наджуціл а кєдил ся з татом повітял як завше по любельску повідал Трохановскій До холеры Цо вы робіта пьоруни пьором а ви з косом на плецях по отвартым полю і єта Не мучте до голеры кєди пируны стреляют Ей Трохановскій Трохановскій А цо Як мі ма шляк трафить то мі трафі в выходку І на тым гнеска закінчыме на наступну част запрашам уж в пятницю Дякую барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска