The archive of
Lemko radio

Дорогы радийослухачі прижваме радостну пасхальну топу другого тыжня Мы собі припоминали подію Коли ученикы наполны велико врадостю єден і з них Коли не был там притомний як Ісус появил ся через заперты двері перебыват іщы в темноті невірства А Ісус появлю і ся позыват його Дай свій палец доран од ґлинців Бло свою руку Хомо сє мойого ребра ани буд невіруючий але віруючий А Томо тоды закричал Господ мій і Бог мій Аісус потверджує його віру Ты є зуріл бо єс не виділ Но блажены сут тоты котры не виділи а вірили Ани што неділя Зло продолжуєме тот радостний час Прослав Воскресіня Христового называт ся недільов міроносиц А тож вєдно з нима прославляме і дальшы дві особы а то никодима і Йосифа зарімати єй никодим котрай Налишал куфарисиям Приходит в ночі за Ісусом і говорит о небесных ділах і коли не розумит Коли сус йому говорит о народжыню з гора Але хоче што з його потягує кухрістовий А коли Ісуса поімалий він не соглашує ся зіградол над умертніньом Христа А вєдно з Йосифом Залімотейскым котрий был членом той рады Сінодрийону жыдівского а може дякуючы тому Маме інформациі што одбывало ся Коли су сосудили коли його привели перед оцінетрийом перету жыдівску раду А коли был розпігатой што робит товды Йосіп з Аріматиі сміло за пілятом Одшмарює каждий страх а просит собі Ісусове тіло і дав його поховати до свого гробу котрий мал вытесаний в скалі Ото можеме видіти же тот Йосип з Гарі Матеі Як мал перед очами то одважний момент людского жывота Тот фінальний момент момент смерти Подал собі вытесатий гроб І як все припоминало памятай Раз одыйдеш маш поставіня раз тото мусил зохапити А тот Йосип Саріматеі вєдно з Ниходимом Давай послідню послугу Христові Снимают з креста мажуть пахнячы мамастями і вложыли до гробу і ку гробу привалили великой камінь А на тото вшытко Смотрили многы жены котры допомагали Ісусові зо свого маєтку котры його спровачали котры хоц не были прямо В тым найужным кругу Коли сус бесідувал зо своіма влучениками тримали ся подальше Але належали до той ґрупы котра спроваджыла Ісуса А котры оставают Йому вірны І підкреслен Коли ученикы ся порозутікали зо страху жебы не были поіманы Они оставают Вєдно з Ісусовом Матірьом Марьов Докінця підкрестом А коли Йосиф Заріматеі з Николімом поховали тіло Ісуса они і смотрили де його положыли Бо уж мали намиріня накупити пахнячыма сти А прийти і помазати Доконци Тито што Йосіп з никоди мам не встигли На кілько уж ближів си праздник І так нас скоро поховали Христове тіло А по суботі скоро рано іщы за ноці Они ідут ку гробу Но мают єдну старост Хто нам одвалит Камінь О дверей гроба Бо бы барз великый А то іщы не знали же жыде пришли за пілятом А просили поставити єй страж котра іх могла одганяти од гроба Іх на вечіру старостьо было хто нам одвалит камінь Но наперед тому они ідут Бо іх тягне велика любов ґу христовий А коли пришли кугробу увиділи што з незвычайне Камінь нашли одвалений Євангелисто Лука говорит же Бо зышол ангел одвалил камінь а воякы остали як мертвы Акужы нам обернул ся ласкаво Вы ся не бійте глядате розпятого Ісуса Не є ту Воскрес бо смоте на місце де його положыли Чом глядате жывого медже мертвыма Не є ту Ідте звістуйте його ученикам Він волскых зі змертвых Здогадайте с ся на слова котре Вам говоріл І тоты жены зажывают великій страх і радус Тото справа є про них незвычайнов несподіваном А так они утікают од горопа А по дорозі Сам Господ ся ім появил Говорит ім радуйте ся Они приходят зо сплачом Подорозы ішли Може бесідували о тым што і су зробил Як они йому помагали Іх серце были наполнены жальом Горячыма слесами А хотіли зробити ся послідню послугу Люблі а нараз витят його жывого То міро дорогоцінне котры принесли Охабраю там а стрічай си зужывым іром Они пришли помазати мертве тіло Христа А самы сут помазаты жывым Христом Воскресшын котрый ім говорит радуйте с ся уж неє причіно на пляч замінте плач радостів Здогадайте ся на моі слова Я єм ту я єм жывый Ідте звістуйте тоту радостну новину моім братам посыла іх кучеником Інтересне є ісус не появил си ся Апостолям наперед Але по села тоты слабыны котры наперек той слабости набывают цілю Цьото церков ім дава титул міроносиц бо носили тото міро помазати Христа Астают ся Першыма звістовательками Воскресіня Христового приходят ґу Апостолям а говорят Мы сме виділи Господа при гробі ангелів По дорозі появил ся нам Господ чат він єжівый Він восх зі змертвых Господь одмінює То любал тых жен помазуй є іх свойов радостю Іте звістуйте то што повіл Апостолям куртой час а мене не увидите мі не куртой час а мене увидите А тоту радос Вам уж нихто не возме Дороградийослухачы ся то церков низко прославлят тоты жены міроносицы вєдно з Йосіпом і з Никодимом Особы котры Были в тых послідніх моментах зос Христом а котры стрічают Христа і звістуют І мы сме покликаны ґу тому жебы голосити тоту радостну новину Ідте звістуйте То слово котре згоріджено міроносит ся говорит і нам Звістуйте Майте тоту радос з Воскресіня Бо што про мене тото значыт Же гріх є перемошений смерт єст нищына Найвекшы неприяти людства Смерть Была потоптана Побідол Христа Тоту надію тоту радос І мы сме покликаны Звістувати каждому І в часи тых <unk> днів Коли здравка місия тым прекрасным поостравом котрий най не выходит лем з нашых уст але і з нашого серця і полны радости Бєдну з оженом ім роносит самій І мы закличме Христос воскрес бо істіну воскрез