Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слово - Petro markian 495

Слово - Petro markian 495

•

Episode description

Слово - Petro markian 495

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja jest rozważaniem ewangelicznej sceny, w której Jezus po wiadomości o zabiciu Jana Chrzciciela odchodzi z uczniami, lecz okazuje miłosierdzie licznie zgromadzonym ludziom. Prowadzący omawia nakarmienie tłumu pięcioma chlebami i dwiema rybami oraz wyciąga z tego wniosek, że według tej nauki nawet małe dobro powierzone Bogu może zostać pomnożone dla pożytku ludzi.

Automatic transcript

духу єдині при своє огере <unk>o<unk> о сушы ништо є ва Англиє Зоцінит словами як Ісус зо своіма учениками выступил і з лодкы на берег і увідял множество народа Коли то одбыло ся чом іс наступує до Лодкы Было тогды Як і рот дал убити Йоана Крестітеля і пришли за Ісусом і дали йому знати што стало ся Товды Ісус наступил до Лодькы і зо своіма учениками выбрал с ся на пусте місце а народу виділ де они мают на прямене А по сухій землі Спередили Ісуса і його учеників А як єси з Вышові злодкы увиділ множество людей І Божеславо говорит з милосерділ ся Не повіл гім тепер не мам на вас час то примам інчы Тепер хочу быти зо своіма учениками Мілосердів ся над нима выздравлял іх хворых цілий день Старат ся о них кормит іх своім словом І народ перебыват коло Ісуса І перешол ден А ученикы приступили куйсусови І говорят йому День уж закончыл ся Діло завершене Розпус народ Най собі ідут Бо коли тых містах і селах накупити гідла і найти місце на переночуваня Проучеників уж то было закончене ден завершыл з ся пришли выповісти Сусовій Уж дос розпут народ А тодий суз ім говорит слова котрий зочытували І суз ім говорит не мусят іти Вы єм дайте істи Ученикы зочыдувано одповідают Татьмы Не маме лем пят хлібів і дви робы Коли ішли ученикы з Ісусом зобрали лем то найпотрібнійше жебы мали што перекусити А той си з єм говорит Вы єм дайте істи А Євангелияном говорит было там Коло <unk> тисяч мужів окрем жен і дітей То яке великє множество Там было народа <unk> тисич І ученикы могли правом повісти Господи Што є то про тількох Дать ани мы ся не найме Ани єм ся не достане З того людского погляду могли арґументувати Подобно Як то было в часі пророка Ілиі Коли приходит ґу вдовідци до серепы Сідонской І там стрітил єдну вдовицу котра зберала дерево А говорит єбы принесли йому Што з поісти І она говорит Мам маленько мукы і трохы олія Назберам трохы дерева спечеме Поіме зо сыном і умреме А пророк єй говорит Не так наперед Приготул про мене а так зробиш про себе і свого сына Бо зо мукы не оменьшыт ся ани з оліів Аж то дня коли снова Господ пошли доч на землю і та вдовідся увіріла І не было з болем учыны Так стало ся як повіл Божый пророк А ту хто з высший Ту сам лодико не паі земли А коли говорят коли говорит ученикам коли они говорят мамы лем пят хлібів і дві рыбы А він ім повіл Принесте мі гіхту З того людского погляду могли арґументувати проті Іх Людскє розумуваня говорило Тато не мать вызнам што нам зостане Але они так не роздумуют Але коли Господ повіл Принесте мі іх ту Они такой Давают і тото маленько што мают давают Диспозициі Ісусовий І не были спогмучены І коли не знают што буде наслідувати А коли принесли Тых пят хлібів І не были то такы хлибы як може маме представу Был то маленькы а говоріт народу жебы посідали собі до траві І товды взял тоты хлібы Ісус посмотрил на небо благословіл розламал а давал ученикам А ученикы ходили помеджі народ І роздавали І што з стало ся Все коли роздали приходили кысусови а брали а брали абрали Не уменьшало ся ани з хліба ани з рыб Каждий міг взяти тілько кілько потребувал Бо Боже слово говорит вшыткы єли і понаідали ся то значыт не лем фалаточок якус одробінку достали Але мали достаток хліба і достаток рып про вшыткых тых людей Айсо з ім говорит А тепер позберайте то што зостало А насперали дванадцет полных кошів одропинок а то Ісус аж розпустил народ як бы най понайдали ся а учеників Попогнал жебы на селі до Лодькы і спередили його на другій берег Дроградию слухачы Што нам тото слово говорит Нижнього Єванглия указує нам же Ісус Євладыка неба і землі Робіт то в єдным моменті Што робит про цілий світ Дават корм каждому вшыткому жывому Давать Выростити і земли зерну Водам рыб А то в єдным моменті розмножує Про так великє множество народа А за дальше лучыт нас же і то мало Што мы Даме Господу Коли принесте ми іх ту Господь вертат нам безконечно векшій мірі А тож гучыт то люди куплишньому Поділити ся і з тымалом Так як Апостолы не думали на себе не говорили што нам буде Але дали диспозициі то што малий А Господ єм вернул много раз веце Принесли пят хлібів А однесли <unk> полных кошів Через то же послухали слово Господак і нам говорит Коли мы послухаме слова Господа Не будеме спогмучены Коли даме і то маленькы Што маме Господь то помножыть На наш хосен і на хосен нашых ближных слава Ісусу Христо выс