The archive of
Lemko radio

сом сос Дорогы радийослухачці Дальшом недільом святого пасхального часу нишня неділя Самарянкы зома яко передно недільо розслабленого на перший погляд што нам якы одношыня матку празной купасхы Коли нам говорит о подіі коли сус переходил через Сомарію Близкости міста Сихар находила ся студня і сузішол зо своіма учениками ісунуваной по дорози сіл собі при студні а ученикы выбрали ся до міста накупити гідла І сузнейшол з нима Не зато жебы приділ ся Самарянил Як дальша подія ном описує Але мал На то ціль чом опрі студні Ученикы одышли виділос ся і сузостал лем так Але і суз ніч робіл лем так Єси госили великій говорит Коли чуєш О його слові або ділі не слухай поверхово Але ідь на глупину Бо кажде його слово і діло значыт то благочестя побожност святост веде чоловіка до благочестя то знач і до той чести котра котру дават лем Бог Бо тота людска скоро переходит Але тота правдива чест котра є од Бога тота перебыват А так і су собі сил А приходит Єдна жена з самаріді І она приходит начерпати воды Бога просто женол не мала рапів бо сама приходит І коли сонце найвеце палило В <unk> часу дня наша <unk> година Аісус І говоріт слова Дай си мі напити Она зачудовано реаґує Як ты Жыд просиш од мене сомариянской жены воды Чом тота жена так реаґує Бо Жыде Смотрили зверху на сомарянів Смотрили як на поло поганів не сходили з ся мали неприятельство ґу ним Ай су здават єй тот допрос Не зато жебы потребувал але зато жебы навязал діалоґ і говорит Йона Як той жыт Просиш од мене Самариянской жены воды Ай сус говоріт Як бы то сногодар болший А хто є тот Хто тобі говорит Дай ся мі напити то ты бы його просила а він бы ті давоту жыву Она коли чує тоты слова зачудувано І може з такым По сміхом у своім нутрі говорит Як ты маш воду жыву де Не маш ветерка студня є глубока набереш Але потім додават слова Ци мож ти векший Ягнаш отец Яков Котрий давном тоту студню з котро пивим А котру хоснуєме дотепер А єсо зло хоснує тоту подію то і одповідь а говарті слова каждого Хто пє тоту воду буде слова тлоіти зло буде ту приходити а черпати Але коли хто буде пити воду котру му дам я того ниґда не буде тлоіти А правий аспект тота вода стане ся жрідлом котре тече до вічного жывота Як бы ты поснова дар бывшый тожена ся роздумує приземно А говорит господи додай мі такой воды Кєти маш таку воду Котра Коли раз бы єм ся напілга з той воды а уж ниґде не была затліта не мусіла ту приходити то дай мі такой воды Я хочу таку воду А Ісусі зачінат говорити одкрыват єщо сважнійше Выходит єй од того земного розумліня ку тому небесному Указує єй она роздумує О тій земній воді Айсу сі говорит дашто інче Говорит і о тым Же еґзистує Інче з атлітос Што чоловіка тлоіт А то є гріх То сут розкошы То є та привязано з кутому земному А тото коли чоловік Бє каждого дня нихто не буде заспокоєний Але хто ся напє Той жывой воды котру подават Христос того не буде тлоіти Не буде його высушувати рабство гріх рабство діявола Але станес ся жрідлом котре течыт вічного жывота І она помаленькы дозріват в тому познаню І зацінят говорити О духовных ділах О тым де треба кланяти сіяпогу Віджу же ты пророк коли І суз його воріт заклиц свого мужа А оно одповідат не ма мужа Як бы хотіла скрыти свій жывот Як бы так неутрально одповіла Не ма мужа Затайти то што стало ся вій жывоті с помаленькы і вети ку тому прізнаню ґу тому сповітуваню гріха говорит єй правду єст повіла Єст мала пять А з котрым тепер же неє твоі мужом то по правді єст повіла і сус одкрыват єй таінство і совісти указуй єй видиш Прягнеш по воді Роздумувала єс о тій земній воді Но я ті вказую же ты прягнеш по тіжывій воді Видиш якыс мала пятьох мужів А тепер Жыє з тым котрий не є твоім мужом жежниці з тотій чучолостві тото тебе высушує і не заспокоює То прягну тя гріха є в тобі але не дават тобі спокоя А я то підавам ту прилежітос жебы загасити Тото высушуваня твойой душы А коли она тото спознават утіка до міста Охабилай Ветерко а говорит Пойдте посмотрит і чоловіка котрий мі повіл вшытко што я поропіла ци то не є Мисия ци то не є Христос Оно ніч великого не робит Не робіт такє чудесне діло не ма дар слова Вен указує на того котры мі повіл вшытко што я поробіла ци то неє Христос А Самарияны і увірили А выходят ку Христові А просят го перебуд з нами І был там два дні айщы веце увіріло про слова жены але і про слова самого Христа котрий заходил В ґатариньскым краю Коли выстравил Біснуватых людей Коте бы воскресил іх ку новому жывоту Туж выйшол народ А просили його Іц нашого края Самаряне Коли чуют о тым выздравліню о тым воскресиню той жены ґу новому жывоту котра была як бы мертва тым выслушыла ньом гріха Просят Ісуса Перепут з нами О той жені по тым повіли Уж в імину лем про твоі слова Але мы самы ся пересвічыли же тото єст правды Христос спаситель світа догратує слухачі Та затліта жена то наша душа Христос приходит і прагне воскресити ку новому жывоту Указує тот част є том при тым расслабленым і суз мат час Про кажду єдну душу приходит на тот світ А позыват подават нам тоту жыву воду котра воскрешат до нового жывота Але є на нас Посыват нас быти толжену Самарянков котра прягла котра ся не образила на тоты слова на тото одкрытя котре находит ся в тій таємности душы што не хочеме выявити Але перед Христом ніч не єстого А коли примать Коли признават ся товды могла напити ся А товды стала ся то ученицого Христа котра іде а голосит а через ню Увірили многы Та Христос посыват нас Нас хоче воскрисити через покаяня через поданя свого одпущіня через напитя святой жывой воды а ворі стане з ся в ним жырідлом боты котра тече до вічного жывота то стало ся зо Самарянков і то може стати сія існує Христос Воскрес