Архів
лемківского радия

ос с зо з справст рос Другого неділю приготовляют ся в нас на святницю є неділя блудного сына Євангель єдничной Неділі належыт Ку єдным з найкрайшых частин Божого слова Оцін нам говорит тота неділя Слова то маме як минушу неділю дві особы або аж три Маме ту отця котрай Має двох сынів О котрых старат ся котрым ніч не хыбити Як то можеме чути на кінци нижнього слова Але молодший сын Якос было му за тяжко Якос чул ся омеджений Хоті мати веце слободы прягну быти волнійший чул як бы перебываня в домі отца його было йому затісно А так говорит от совій Дай мі частку котра мі належыт І отец Розділил єм Іґрецкій текст говорит Війон Розділил єм жывот То значыт Дав єм свободу жебы собі зарядили як думают і молодший сын по декількох днях забрал вшытко і одышол з дому отця жебы хосновал сия то вслопотол по якій так прягнул А зправды першы дні Як бы оправдували його рішыня Нараз Крутило ся коло нього много приятелів забав радованок Але пришол момент коли вшытко прогайнувал І нараз ты його приятелі Як появи Ліс ся так і вытратис ся А він зач обідувати Не мава ништо істи а іщы на векшу біду в тым краю далекым од отца настал голод І тот Бідний чоловік Што він робит Іде за царьом того края і просит його Дай мі будяку роботу Не мам з чого жыти вшытко моє богатство пропало А він як бы з посміхом і понишыньом посылат його пасти свині А він пасы свині Але ани тоты стручкы котры шмаряли свиням йому нихто не дал Голем тым ся хотіл насудити А товды стало ся штос што ан і сам не чекал нараз засвітило йому світло маленька іскерка здогадал Сія на перебываня в домі отця Подумал собі Як і робітникы Рабы котры перебывают Як мают вшыткого достаток Як не бідуют як не достаток хліба Мают стріху на голову мают облечыня а собі говоріт А я ту Терплю таку біду і нараз з ним повстават слово стану Стану і вернус ся Але такой думка долша Як бы його сперат а говорит як ты підеш посмуть вшытко єс прогайнувал І товды снова та світла думка говорит йому Але повім хоц сові Я уж недостойной Я знам же уж не мам права перебывати в домі отци Але холем дес там під стріжком медже його рабами Жебы дали мі облечіня і гідло І з тым заспокоіл ся Як ту смотрити на свині котрым шмаряют стручкы ани томі нихту не даст І так стал ішол А тот отец вызерал каждого дня його любовку Дітині была векша Як та справедливост котра йому говорила так йому треба Забрал вшытко прогайнувал та любо перевысула І жены його зо свого дому вызерати ци то його дітина не вернес ся а єдного дня Видит столика Як його дітина вертат ся поторганых шатах Як бідак як жобрак а Тодото отец розбігне ся ку ньому Шмарит ся му на шыю а тот його сын говорит Я уж недостойны называти ся твоім сыном А тот отец як бы не чул Говорит принесте перше облечыня То є облечыня котре значыт же належыт До того тому належыт до родины дайте му перстінь дайте му сандалы прирете выкормене теля будеме ся тішыт і радувати Бо бы мертвий і гошів стратил і нашол ся дорогратийо слухачы чом нам ся то церков даває тонешнє слово Што нам оно говорит барз важны моменты нашого жывота указує нам З єдной стороны якій радостний І блажений жывот є Кєд чоловік жыє Під тым покровом Божым тым домі отци жыє подля Божой заоповіди Жыє в тым зєдиніню з небезным отцом Товды пережыват радос Але приходит діявол котрый нашептават Але преций ту мусиш дотримувати якы законы тото тя обмеджує поті до світа ужывай собі І так приходит думка котра як бы говорит ту не є свободной Жой прягне за як бы за то фальшівал свободов быти модерном поймом ліберализмом і хоче одыйти Нараз уж Цітаня Божого слова молитва богослужыня приступуваня кусятом тайнам уж єст штос што не притягує І помаленькы зачынат здялювати з ся І нараз чує уж не мусіш ся молити не мусіш ся сповідати не мусит ся причащати Не мусіш смотрити на даякы заповіді Тепер маш вольност же як хочеш А до чого доведе до голоду До той того выпорожніня де чловік зачынат чути голод же гріх його не наполнит страст його не наполнят А ту приходит думка Як было добрі Вошол до себе Посмотрил А дават рішыня стану а вернус ся Як бы тен Божий голос говорит поть Пооть верніс ся іщыє час Незалежно од того што єс прогайно авяґє жыл поть верніс ся назад А тот людний сын вертатся указує прикля того же є то дорога Хоц як чоловік зайде далеко од Бога є то дорога вернути ся назад а указує нам Як Бог такого приймат Вызерать і наказує дайте перше облечіня Тото є Божа дітина належыт до царской родины уж не є жобраком Не є бідаком тотісус говорит Векше радос небі над єдным грішником котрый каєст ся як над тиси діятьома котры не потребуют покаяня Так нешто неділя позыват нас Говорит ґу тым котры находят ся в домі отцы Не прягний за фальшывом свободом за тым ліберализмом котрый тобі говорит там найде щестя Є то баламучыня діявола Говорит ґу тым котры послухали тот голос котры взяли ліс ся Не оставай верніс ся посмуть Як отец приймат І так указує нам тотонешнє слово На то любов Бога котрий приймат каждого грішника І указує м як не треба падати до одчаяния до страты надіі і хтос коли вздяли А тыж говорит і нам жебы не пасти до пихы не смотрити зверху на того котрий вертат ся на образі старшого сына котрий не хотіл войти додому отца коли чул же його молодший брат вернул ся І так миякым радосным є про нас тото нишнє слово жебы сме прияли його до свойого жывота І не лем жебы сме його чули жебы сме перебывали в домі отца А коли сме вздяли ся до того рабства гріха не оставайме там Покы є час верніме ся отец примать отворену нарочом Слава Ісусу Христу со A Гри