Архів
лемківского радия

сут су Дорогы радийослухачы Євангелия нишной неділі нам розповідат жывот двох людей Жывот Тот правдивой а жывот котрий видит ся правдивой І сосворит опрацний приклад о істим чловекови котрий был барз богатой котрий каждий ден пережывал Великій Славіі богатстві в розкошах облікал сія до дорогоцінных шат а готовал жыючі розкошну А тиж указує нам жевод інчого чловіка котрий звал ся Ласер котрий был бідаком котрий Окрем того был покрытой розномараном і струпами а котрий лежгал Близкости дому того богатого А він хотіл носити сія Холем Одробинками котры падали зо стола того богача Але ани тотому нихто не дал А псы приходили ализали йому з трупы А так тот богач жыючій собі без даякой старости Думаючій собі Якій я єм щастливий Што мі хыбує мам вшытко А може даколи і погордливо посмотрил на того богача на того бідного а насправды на богача А тым бідным Был тот богатий Але він собі думал Жыє під аком З погляду того богача Был тот Лазар тым бідным нещасным Коли може переходил коло нього посмотрил на нього зверху І так переходил час А тот Лазар З того ся же умер А Євангелия говорит же ангелы го занесли на лону Аврама А умер і богач Може тот хыр же богач умер розніс я Поприходило много людей Торжественний похорон А насправды Євангелиє Не споминат ани його імя Бо його імя бы забыте О господа Бо він на нього забыл Не потребувал Бога А нараз ситуация ся мінит нараз тот Лазар котрий шол такє бідноті Отворил очы ку правдивому жывоту котрий його чекал кувічной радости і блажености А богач Туж ся му отворили очі гольовічне проклятя Вічний пекалний огень Жытельство в Аді А коли у великых муках кой находил ся в Аді посмотрил і здалека увиділ Лазаря і Аврамы а закричал отся Аврамы розмілий ся посануй нє пошли Лазаря най намачыт хо лем конец свого пальца а освіжыт мій язык Татя так ту терплю в тым огні Аврам його насыват сыну Відме коли бы назвал Аврама отцом Аврам уты чловіколюбности горит йому сыну Єты был моім сыном чом єс то не выхосновал Горі здогадай ся же ты уж на землі уж приял Своє добро А Лазар Своє зло Здогадий ся як є жыл на землі А як же Лазар То великым богатстві Не думал єс на вічнуст Не думал єсного спота Бога не называл єс ня тон Не потребувал єс никого Не виділ єс близнього А так уж і было заплачену уж єс приял Своє топро на земли А тепер терпіш мукы Алазар приял своє зло або тусти говорит Вос сприял ци дашто за ташто же ко із людской слабости согрішыл уж приял зато своє зло А тепер радує ся Тепер на вікі буде блаженой Тот кур той час То єдну секунду тот єден момент того земного жывота порівнаню з вічностяв З яком блаженостю тепер смотрит А здогадуєш ся якій куртенькый был т момент Як скоро минуло тото вшытко терпіня А тепер ся насолоджую тепер ся радую А мойой радости уж не буде кінце Як прославлям сото Господа на вічны вікы О затовше говорит Аврам Тому богатому А тепер уж бідному Нещастному Проклятому на вічны вікы медже нами і вам є велика пропаст А так тоты котры бы хотіли прийти од вас ку нам не можут ани од нас ку Вам О тым указує нам На то вічнос рішыня же ту на землі мы рішаме ся Яка буде наша вічност там уж неє можна зміны Як засніє дефінітивной Суд Вічного Судсу або потверджіня нашого выбору ту на тій земли Коли Вічний суд оберне ся ку тым котры на правій стороні подьте благословенно будте наслідниками на вічны вікы без кінця мойого царства царствуйте вєдно зо мном Гой повізайте м на другій стороні Ідте прокляты до вічного огня котры приготовленой про дявла і його ангелів То означыт тото слово пропаст вічне рішыня котре уж не даст ся змінити А потім ся тын богач просит Пошли зазар є додому Мойого отця ку моім братам На ім повіст Жебы так не шыли Жебы не пришли на тото місце мук не з милосердя Але снова з того еґоізму Выпеклинає милосердя Жебы і сві не помножыти собі мукы тым коли увидит братів котрым стал ся причіном іх погыбали Але Аврамі тум говорит Мают моі сея і пророків на іх слухают Акунам говорит Мате Євангели є сам сон Божий уж не мой сей не пророкы Сам сон Божий пришол ґу вам проговоріл прийміте його слова жыйте подля його слова дорог радию слухачі і про нас є паж схосене тото слово Нижнього Євангелия Посвідомліня того же раз прийде конец нашого земного жывота выхоснуйме Як найліпше не забывайме на вічност не забывайме на нашу безсмертну душу Не забывайме на господа покы є час робме покаянє роме ту метанию зміну думаня Жебы сме там не панували Але буде нескоро Тепер єден Спасиньо Тепер є тот благодатний час тепер єтен дехто з тот приятний час коли госпы нас примат коли нам отворят брану свого милосердя Там коли зас ніє тото рішыня суду Уж не буде ся тати змінити Прото выхоснуйме каждий день бо не знаме Ци про нас неє посліднім слава Ісусу Христу го свого го свого свого цых