Архів
лемківского радия

госпо Дорогы радию слухачый Послідньом недільом котра нас приготовлят нам вступ до святні то великого посту єдишно неділя котра зове ся неділя Сиропусны і сузньом Євангелию нам дават дуже цінны порады як добрі пережытий тот благодатний і святий час святого посту наперед говорит о потребі одпущыня Коли говорит як вы одпустите людям єй согрішыня одпустит Іван ваш небесний отец Вашы гріхы Но як вы не одпустіте людям іх согрішыня Ани отец ваш небесний не одпустит Вам Вашы гріхы Подобно говорит і молитвы отчы наш І остави нам долгы наша яко же і мы оставляєм должником нашым То значыт так нам одпуст нашы долгы нашы гріхы як і мы ставіме ся одпущыню ку нашым ближным Писити Василий Великє говорит як то зможе приступити на молитву коли в його серці є злоба неодпущыня злопамятност І дальше іси зговорит Євангелию А як пустите ся не будьте як лицеміры як фальшывци як тоты котры постят ся про людскє око котры хотят захмурены котры не умивают сєбы каждий виділ же они постят так лем то указує Фарисей котрий хвалит ся перед Богом я пощус ся Два раз до тыжня Зо вшыткого давам десяткы в тій своій смілости выступує І говоріт перед Богом як він постіт ся А такі суз упозорні говорит не будьте як тоты котры так єднают але говорі дальше Но коли ты постіш ся то помаж свою голову і умій свою твар Жебы не люде виділи же пустиш Але твій отец котрий видит скрытости А твій отец котре видит скрытости тобі явно выздаст значыть оддаст тобі одплатит Не земным але тым вічным небесным Бо хто постит про людскє око жебы люде виділи то люде одают йому ту чест Повідят смотте як він постит якій посник якій побожний І тым чоловік загороджує собі одміну од Бога Бо як горит ся тым ото устой Бог уж не мат што нам дати Бо чловік уж приял тоту одміну котра нам належала од Бога котру Бог нам хотіл дати на цілу вічнуст І чоловік За тот куртой час того земного взял собі уж тоту одміну но не од Бога але од людей І прото говорит помаж свою голову і умий свою твар Але тоты слова мают і глубший вызнан Не лем тот в амкашній Але говорят нам і о чымс інчым помазати голову значыт помазаня сятым духом жебы ся той дух наполнявал наше внутро нашу душу жебы не оддавало си Злым помыслам думкам пожаданям і різным внутрішнім гріхам А умыти свою твар значыт наше тіло абы хранити Своі очі од пожарливого погляду сузит на інчы місци Хто посмотрит на жену жебы єй пожадати уж чутьоложыл у своім серці то значыт тот Пожадливый погляд котрий взбудит в людскым серці пожаданя той жены кунечыстому ділу Ісус уж пояснює як выконаня того діла подобно як Аврам котрому Бог приказує Возьмі свого сына свого возлюбленого єдиного котрого єс полюбил А ід на гору де я тобі укажу І там мі його пожертвуй як все сужениє як голокауст то значыт цілопальну жертву А Авраам тото зробил Іде на гору і звяже свого сына гладе на жертвеник І уж ножом хоче нанести послідній удар абы заколоти А товды чує голос Авраами Одповіда то я Не простерай свою руку на свого сына бо тепер знам же Ты боіш ся Бога і ты не посонувал свого єдиного сына з люби кумі То значыт у своім внутрі Аврам уж принют жертву І коли ломкайшым ділом того не зробил Бо Бог не хотіл абы принс Абраам жертвы жертвы кровли Але внутрішньой жертвы А так подобно є і з пожаданьом аби хранити нашы очі Подобно і нашы уха перед ріжныма слухами котры не сут нам на хосен Пет ріжныма постырныма піснями котры розбуджуют пожадливос Подобно і Хранити наш чух перед тым Абы не дати одурачыти нашу душу різныма ароматами того світа котре скоро мінят ся з той пахоты на см рід Подобно нашы рукы не простягати куслу але на творіня добра Подобно нашы ногы абы не іти по кривых дорогах але по тых рівных стежках Заповідай Господні А так ним якы глубокы вызнам мают поясніню оці в церкви тото Ісусовы слова помаш свою голову а умай свою твар І так коли вступуєме до той святой добы святніці котрый насыват сятніцов бо тырват <unk> днів заціняючий понеділька по сіропутной неділі од завтра і тырват до пятниці перед лазаровом суботом То чысло <unk> мат глубокій высном і в старым Савіті Мойсий постіл ся <unk> днів і приймат саку на Горі сіной Ілия постіт ся <unk> днів Мій сам Господь постит ся <unk> днів Абы му указати тоту моцну зброю Протів Божого неприятеля І він сам указуємо на своім прикладі перемагаючы три великы покушыня Чрепо угодиє нескротно с нашого жалюдка сребро любіє тото прягнутя по материяльных А славо любіє то значыт тото прягнутя то пожаданя людской славы І так Старай Мисия выхосновати тот благодатний час Куты Василий называт часом лічіня нашой безсмертной душы Лік котрий Бог нам дават Приймиме тот лік і выхоснуйме Не постійме зато абы нас виділи люде але постійме про Бога про нашу безсмертну душу про іх спасіня Но говорят встачі лем то внутрішній піст Хранити сія зла товорити добро Но сяти Василий говорит хто з собі думат Же може робити правдиве покаяня Але не буде тримати на узді свого жалюдка То значыт не буде стримувати ся не буде панувати над своім жалюдком Тот даремно буде намагати ся Бо коли чловік не знат повісти собі ні При єдлі Не знат повісти Собі ні при тій початливости Як буде знати Повісти ні при інчых внутрішніх гріхах ци пыхі завісти гніву Душевной лінивости уновости марной славі коли не докаже постримати свого шалютка А так є про нас важным тот піст Тілесной та вонкашнє стріманос Вєдно поєднаний зо спостом внутрішнім Товды мат Великый вызнам товды є моцно взбройол проті нападом злого духа Як нам то Господ указал на прикладі свойого жывота коли постіл ся <unk> нів і <unk>нучей на пустыні перед початком свого свого діяня перед выступом на оголошуваня Євангелия І так пустерай місия жебы тот час принюс хосен нашой бессмертной душы слава Ісусу Христу зас со суды господа скуло звык голосы сут со два зы