Archiwum
łemkowskiego radia

запрашам слухати реліґійний проґрам Слово якій прирыхтувал а тепер нам выголосит єромонах Маркян з монастыря отців Василиянів в Пряшові зоу я Дорогы радийослухачы Нышнємонглию Ісус говорит образний приклад о чоловікові котрий приготовил велику гостину і закликал многых і як было вшытко приготовлене послал своіх грабів Жебы повели заклика ном потьте вшытко є приготовлене Но они зачали одрікати сия Перший Гворіт Якупів поле Мушу іти його на нього посмотрити прошу Тебе перебачний А другій повіл Я купіл пят пару волів Іду іх выпробувати прошу Тебе перебачний а дальший я оженил ся а зато не можу прийти І тот слуго вернул ся і вшытко розповіл свойому господарьови І товды господар дому розвіз ся і повіл слугови Скоро ід на розпутя і на улиці до міста і привет бідных сліпых хромых і калікы Бо господар говорит бо нихто з тых котры были наперед закликаны Не буде істи з мойой вечері Бо много є з закликаных но мало выбраных Другіо слухачы о цім нам говорит нишнє Євангелиє Так як образным прикладі котрийсус говорил о робітниках у Винограді Подобно і ту говорит о своі великы любвіку чоловіку О тым як Бог робит вшытко про то жебы чули был щестливый образ гостины є образ щастя блажености а Бог позыват запрошує кличе чоловіка кувічной блажености Не відиме ту Трьох людей котры закликано вываряют ся Я купил поле Іду його посмотрити Якій нерозум купил ани не знал што купил другый Я купил пар воліл Іду выпробувати долшый я оженив си Тото вшытко назначыє лем єдно привязано скусемному котре затимнює людскій розум жебы не посмотрил горі Сі Василий Говорит совіт сотворений на то жебы смотрити горі звірятко жебы смотрити лем долов на желюдок а пічелюдок то є на то земны розкошы Но чловік є сотвореной жебы смотрити высше жебы си усвідомити не ту на тій землі Єкончына Не чує завершыня Але ту сміх бы на тій дорозі Прямуєме кутивічности Акшывік цілком Засмотріт ся лем на тото земне його ум забуде Нашто є на тым світі же ма це приготовити на вічний жывот ній ден нашым літургічным календарю Мамисия того Якова Перского Хто был тот чоловік был християном Малшыну і дівку і служыл на дворі перского царя Но помаленькы як служыл на тым дворі скрываючы свою віру уцаря котрый был ідолопоклоником та земна розкош богатство Затемнювали в ним Світло віры І так помаленькы схылил ся до ідольопоклонства і вєдно із царьом приношол жертвы б Ідолям то є демоном і насолоджувал си благодатьом царя богатством славом поставліньом Ідумо собі якій він блажений якій він щестливий А коли о тім Святісналий його жена і дівка написали йому писмо в котрым йому говорят же коли він так остане они одрікают се його Не хотят уж його знати Він коли прочытал тото писмо в його внутрі Зашла думка Коли жено І дітино одрікают ся мене на тым світі То што буде зо мнул Коли і сам Господ Ісус Христос Од мене утричыш ся Зновам ним розгорів ся тот огонь віры усвідомил собі Якы курты і поминаючы єй тоту вшытку што він мал Якы правдиве сусове слова што бы мал чловекі з того жебы набыл цілий світ А пошкодил бы свойой душы І так задумал ся над собом А як Петро котрай три раз одрік ся од господа а потім гірко заплакал тат і так і якол Коли про перечытал іщы раз тото писмо заплакал над своім жывотом над тым што был перед тым Іде він тепер А коли єден і зрабів царя увідів його як плаче Повіл царьовий Жыяков істо християн І цар його дал закликати а звідує ся ты єст християн А він му говорит Я єм Християн І цар зачынет єм вытыкати його невдячност Што вшытко він приял од царя він тепер невдячний бо ся голосит ку Христові котрого цар не вірил і котрого пронослідувал нояков остала твердой І тоты цар дал наказ жебы його мучыти А то грозным способом мали мы поступно одрупувати пальци на іх руках ногах і так по частках краяти його тіло аж покы не передадут його страшенной смерти Но яков коли чул тот розсудок Зрадувал си може дати вынагороду за своє поблучыня і за каждий одрізаний палец Дякувал Господу Богу за кажду частинку свого тіла котру одтинали як суху голузку од строма Аж наконец остал без рук і без ног А по декілько годинах тяжкых мук Йому одрупали голову І так пріял мученицкій вінец І так нам указує жывотсвятого мученика Якова Якым небезпечынством є Коли чловік забуде На ціль свого жывота Коли поноріт ся до того земного Коли выгварят ся Тепер я не мам коли на господа Бога я не мам коли на молитву Бо вшытко інче є важнійше в моім жывоті То є образ того што купил волы ци поле ци оженив си Господь кличе і нас І нам говорит поть Як мы ся реаґуєме Бо на закончыня то образного прикладу говорит бо много єст закликаных але мало выбраных то є много было закликаных но мало є тых котры приймут Тото закликаня послухнути од голос І прийдут на ту боржественну гостину А так просме і святого мученика Якова котрий соснол што то значыт понорити ся тотого болота семного Але заснал і то што значыт правдиве покаяня і поприятий і приял тото посланя хоц перед тым його одвернул жебы не бы прошо облагодати жебы сме покымами час одповіли на тото Боже закликаня жебы сме не чули тоты страшенны слова Бо нихто з тых закликаных не буде істи з мойой вечери Слава Ісусу Христу <unk> гошы сорок з