Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слово - markian 67

Слово - markian 67

•

Episode description

Слово - markian 67

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja omawia ewangeliczną rozmowę Jezusa z Samarytanką przy studni Jakubowej i wyjaśnia jej duchowy sens: według prowadzącego Jezus prowadzi kobietę od myślenia o zwykłej wodzie ku wodzie żywej rozumianej jako Jego nauka, łaska i przebaczenie. Prowadzący mówi, że po ujawnieniu prawdy o jej życiu kobieta uznaje Jezusa za proroka, zawiadamia mieszkańców miasta, a oni po spotkaniu z Nim sami rozpoznają w Nim Chrystusa i zbawiciela świata. Zakończenie ma charakter zachęty, by czerpać z tej duchowej wody, trwać przy słowie Chrystusa i przekazywać innym wiarę w zmartwychwstałego Chrystusa.

Automatic transcript

сы москы сы Свіді ся світі ся <unk>m Дорогы радийо слухачы ништо неділя называт ся недільов Сомарянкы і уж недільов по воскресіню Господа Нашы Ісуса Христа тот назов тота неділю досталот нишньой Бісиды Ісуса і женул Самарянґо коли одходят ся з Юдеі де Жыде старали сия його убитий Коли єм говорил правду Коли іх позывал купоканів І коли ім показувал на закон Моісия ци Моісий вам не дал закон А нихто з вас не дотримує закона Чом ня хочете убити Но і реакция была маш собі демона хто Тя хоче убити Но Ісус як бы х добрі знал якы сут задумы іх серце А жебы іщы веце не розпалювати Єй гнів Опустят Юдеу і вертат ся до Ґалилеі переходячы через сомарію Но страплений по дорози заставил ся при Яковой студні І там собі сіл І был час коло <unk> годины І в тым часі пришла і з недалекого міста Сіхар і старшына Самарянка начырпати буду Айсус Ослав сакуні а говорит єй дай си мі напити воды Но зачудована З того опросу ци з того путой пожадалкы Іісусовой говорит йому як же ты Жыд Можеш просити Воды од мене сомариянской жены Бо євангелисты додават Бо Жыде не сходили ся зо сомарянами Сомариянів брали як якых неполноцінных або неполночістых котры як бы лем часточно приналежали ку выбраному народу Большіст часів сенахіба коли зял самарію народ был самянскій помішаний і з поганскыма народами І так частино они Мали што з наукы Жыдів але частіно і з поганскых вплывів і поганского і долопоклонства А также на них смотрили з погорджыньом і сусе часто погордливо называли єс Самарияном А так є тота жена Відяці перед собом Жыда говорит йому як Жыты Жыд котрий єс высший од нас Як на нас мотрите а просиш од мене самариянской жены воды Ноісус кладе тот опрос зато жебы зачати то діалоґ жебы дати своє добродійство свою благодать не лем той же ні але жебы дати науку іным А так говорит той жені кєд бы ты знала дар Болжый А хто є тот котрий ку тобі говорит дай ся мі напити То бы с го просила А він бы ті дал Воду жыву Но тота жена была простеньков І она Задумала с я і говорит йому Якой же воды ты мі можеш ждати Коли лем тота єдна студня то є на шырокій околици Дате на перешывы воду Нема жени ведерка яку ты мож выду цити векшый як наш отец Яков котрий нам дал тоту студню і сам яй хосновал і його поколіня Ноісус стараючы ся вести тоту жену В тій духовній школі О того земного розуміня ку духовному говоріді Каждого Хто пє із той воды з той студні ку котрий то єс пришла набрати буде сноват лоіти Але хто буде піти зо стоі Воды котру му дам Я того не буде тлоіти навікы Але та вода Станеш ся му тым жрідлом і сточником котрый течыт до вічного жывота А тото тота жена говорит господи Дай мі такой воды жебы я уж не мусила приходити ту і черпати наберати каждого дня Приходити по тіспеку ті дня ту наберати воды Ж лем колим санапів уж лем ниґде не было зотліта Знова она розуміть тоты слова лем тым земным людскым розумом Ісусі говорил о інчій воді оті духовні А так і говоріт ідь заклиць свого мужа А оно одповідат не мам мужа А тоді суз і говоріт правды сповіла Же не маш мужа Бо єс мала пят мужіва тот з котрым тепер же єж неєт твой муж То єс правду повіло Колисус одкрывал з лобу Жыдів Старали ся го камінювати Стали ся його поімати убити Не могли вынести Тото одкрытя єй гріха Коли ім говоріт коли Увірите Коли моі слова вас перебудут Будете справды моіма учеником Познате правду а правда вас освободит І они образів і ся на нього говорят яку же свободу нам ты говоріж ми ниґде не были в рабстві смысуновой Абрамы Ну тота жена Коли одкрыта а коли выявлена є правда о єй жывоті не образи ся Але говорі господи видж же ти пророк то не є звычаным Жыдом Ти єст од Бога посланой Тото нам повід Як то ласти воє Де мам ме кляняти ся Богу Вєрусалимі цінту нашы на нашій горі де кляняли ся нашы предковы А так видиме Жей сус помаленькы веде тоту жену ку тым духовым высотам А говоріді приходит час А уж єту Коли правдивы поклоникы Будут кланяти Ся От сові в духу і в правді Ани на тій Горі ани в Ірусалімі Але в духу і правді А тоты жена говорит Знам же прийде Нисия Христол спаситель котре нам повіст вшытко А товды Ісус Видячі Же тота жена уже приготовлена говорит єй то єм я котрий і з тобо бесідую А оно такой зохабіла Судину з котрой пришла попро тоту воду набрати той материяльной земной воды з той студні утіка до міста а звістує Пойдьте Посмотрити чоловіка котрий мій Повіл вшытко што я поробіла Ци то не Христус а народ выходит А коли його стрічают просят го жебы перебыл Іс той час у них І остал там два дні а іщы веце увіріло Про слова жены але і про самотно Христовы слова поговорят жені Уж не віріме лем про твоі слова Але мы самы чули і спознали же тото єст правды Христос спаситель світа котрый мал прийти І так Ісус наповіл тоту жену то жыво водов бо она приходит Затліта о той земной воды Хотят ся набрати як звычайной з той студні Ай сузінука ді говорит Я ті дам таку воду з котрой од котрой тя уж не буде твоіти Лебо она пережывала і што з інче Она была товы прягнутом земльом сухо без воды але у своій душы Перебывают ся в рабстві гріха Мала єс бігать мужів а з котрым же єж неє твоі мужом Ісус видячы тоту сухоту в єй душы освіжу єй душу своім словом своім одпущыньом А она Кід напила святой воды Той благодатий Хрістовой одпущыня того познаня його Божества Сама стават сия тым істочником тота котра перед тым іщы была то выпрягнуто в землю нараз стават ся тым істочником котрай выдават зо себе тоту жыву воду Уж запывать і судину Там приступні аутіка до міста а звісту є потьде посмотрити чоловіка котрий мі повіл што єм поробіла Она не говорит поте посмотрити мисию Хріста єм нашло спасителя Бо люде добрі знали як она жыла або як іщы жыє З іх розумліня І не увірили бы єй Але тым же она іх приготовлят Готь поте посмотрит і чловіка котрий мі повіл што єм поробіло А так они ідут А самы сє Пересвічыль власныма очами і власным слухом Тото єст пасітель світа Ісус не лем той же ні Но і нам дава тоту жыву воду свойой наукы свойого слова свойой благодатиі свого одпущыня Указує помаленькы той шені же він єст правды Христо спаситель світа Мы пережываме праздні паскы Хоц неділя мінула попаскы но тота Радос З Воскресіня Христового най нас перебыват Черпайме імы з той Воды з той жывой воды котра уж не робит чловіка з атлітом не в тым фізичным поніманю Бо мы як люде потребуєме і корм потребуєме і воды жебы загасити ту справоту але ісисту говоріт о інчій спраготі О спраготі душы котру спричынює гріх одступіня од Бога Тота жена то порозуміла набрала з той воды і сама стала ся істочником А подля традициі церкви стала ся не скорше і мученицов за імя Христове А так чырпайме з той жывой воды котру нам ден о дені дават Христос Бо і нам говорит хто пє і з той земной воды буде госновату іти Але хто приходит ґу мі Хто дотримує моі слова Тот буде справды моім учеником Того не буде тлоіти Тот познат правду найде ослободжыня найде покій душы Найде радус найде щестя А подобно той жені уж не затримле то в собі але буде голосити світу Подьте увидіти того котрий мал прийти Спасітеля світа Христа котрый восклис і змертвых котрый дарувал нам одпущыня гріхів котрый дарувал нам вічний шывот вічне спасіня Христо Воскраз ни за