Перейди до змісту
ЛЕМ

Слова, достоменніст, емоциі

Архів
лемківского радия

О культурі, людях і місцях Лемковины.
Подкасты, бесіды, спомины, музика.

Слово - markian 65

Слово - markian 65

•

Опис епізоду

Слово - markian 65

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja jest religijnym rozważaniem o niedzieli kobiet niosących wonności, które według opowieści poszły rano do grobu, aby namaścić ciało Chrystusa. Prowadzący podkreśla ich wierność, miłość i dobre intencje mimo przeszkód oraz wyprowadza z tego zachętę dla słuchaczy, by naśladowali tę postawę w służbie Bogu i bliźnim, w perspektywie zmartwychwstania Chrystusa.

Автоматычна транскрипция

сы москы сы Свіді ся світі ся <unk>m Другы радию слухачы Ништо неділя называт ся недільов міроносиц Ставляті перед нас приклаці отых жен котры Ідут скоро рано жебы помазати мертве тіло господа Хто были тоты жены Жы ім церков Дале таку чест присвячуют сів нишню неділю і цілий на слідуючый тыждень Господ Наш Ісус Христос коли зачал свою проповід од Ґалили і коли покликал першых учеників коли повстават суборваности Апостолів потім дальшых <unk> учеників Но тоте жени не належат ани ку єдным ани ку другым Они творили як бы окремішню ґрупу в тым обществі Ісусовым Они не были посыланы на проповід Они не были тым найузшым кругу коли сут пояснювал своім ученикам то што не розуміли кєд говорил народу Але они Послухували зо свого маєтку были диспозициі жебы послужыти Христові його потребах і потребах учеників І так спровачали Ісусеі його учеників з Ґалилеі до Юдеі з Юдей до Ґалилеі І не охабили його ани підкрислом А они Коли інчы ся порозутікали они оставают і смотрят Коли Йосиф з Аріматеі і никоди Зняли із креста і сусеветіло положыли до гробу і они смотрили із далека І на тілько надходила субота День покоя Коли не могли іти ку гробу жебы выконати то што не было не дало ся про курто з часу надходячой суботы І так вырішыли неділю рано Першый ден тыжня дотворити Што было не зроблено І так выберают ся Але виділи і то же был камінь привалений ку гробу же рімска страж была поставлена жебы дозерати над гробом Жебы коли фарисиі приходят купілятовій говорят тот Зводитель іщы покы жыл Гворю по трох нях воскресну Дай дозерати гроб жебы не пришли його ученикы не взяли його тіло І не повели народу Востры зі змертвых А пілот ім говорит Мате страж ідте дозерайте як знате Они Наперек тому Же знают о тым же як они своіма слабыма руками можут одвалити тот камінь Коли был запечатаний Ай іка бы ім то подарилосия Но як Коли там была рімска страж котры бы іх істо одогнали но і не смотрят ціноту Але руками наполненыма міром і зо слезами очах ідут ґу свойому любому учітельові Не охабряют його ани сой жывота ани в тых тяжкых вілях його терпіня Осе під Крестом Ани зохрабряют його ани по смерти Як они си думали Ідут це слисоми помазати його мертве тіло Догадуют ся хто нам одвалит камінь Но наперек тому ідут іх любов кухристовий євекшы як тоты тяжкости котры стояли перед нима А Господь одмінил тото іх любов тото іх наміріня Бо коли пришли ку гробу увиділи камень одваленой І так бы говорил собі што то з Талуси Камень одваленой І утікают Посмотрит і до гроба і витят порожній А коли так не розуміючи што то власні стало ся увіділи ангела котрой сиділ у гробі в білым облечыню ім говорит глядате Ісуса Рузпятого Не єду Чом глядате жывого медже мертвыма Він воскрез Ідте повіджте його ученикам Спередіт вас до Ґалилеі так як вам обіцял Іщы коли был і з вами Як радостны слова Чуюто тижыны Воскрезі смертлых Они ідут ку гробу зо слисом і роздумуют ся о тым вшыткым што пережыли О його словах о його чудесных ділах Но і о його понижыню вічованю розпятю уложыню до гроба Она разют Він воскрез Він є жывый Онгыл Ім звістує тоту радостну новину А коли втіка видят гроба сам гус пут появлят ся ім О говорит єм радуйте си не бійте си ідте Повідсте моім братом і Петрові Жебы іщы до Ґалилеі та мене увидят Юн нарадовано утікают звістувати Апостолям Ну ним не повірили Думают собіше они си товы думали А тоты жены сут пересвідчены Туту віру між нихто не возме Хісосправды воскрес наперед ангел А потім сам Господ Нашы тексты говорят Богу зо Любілосия іх наміріня Што было то Што іх так гноло кугробу Была то щыро любов щыре наміріня Они од початку Мали тото щыре наміріня служыти Господу од Ґалилеі приходячы до Єрусалім Унис уж щыростял з добрым наміріньом єму служыли О так і то ниділь не рано З тым добрым наміріньом полным люблі змішены зо слезами утікают ґу гробу напертым тяжкостям котрий могли очыкавати Господ іх одмінює на перед ангелом А потім сам появлят ся ім Тыннішнє Євангелиє учіт і нас Абы сме мали добре наміріня Щыру любовку Господу Котрий воскрес котрий доказал своє Божество На третій день Воскресну Анго звістує Неє ту Воскрес так як повіл І сам Господь появлят ся Радуйте ся не бійте ся я єм шивый Я єм воскрес Іму стерай місия наслідувати тоте жены міроносици Приношати Господу тото щыра міро нашого доброго наміріня Служыти йому нашых блишных Не творити пролюдскє око Але все маючы перед очами нашого господа котрий повіал з вами по вшыткы дні аж до кінци світа Крістос Воскрес з бо з годи