Archiwum
łemkowskiego radia

выдрат Дорогы радийослухачі свята поснадоба <unk> Тот богом даруваний час благодатий Перехылил ся на муж до свойой другой половины не што неділя уж і четвертов поснул недільом І ся то церков нам неперестайно нашых літурґічных текстах чітанях Назведе ку тому як добрі пережытий тот святый час В тым четвертым тыжню окрем того же был выставлений святый Крест котрому давали сме чы з словами Кресту твойому покланяєм ся Владыко і святой Воскресені є твоє Славім Сме мали і памят св севастийскых мучеників Чыно ся то церков ставит перед очый прикла тых Мучеників Хто они были Належали До Полку севастийского походили з кєсарі Кападокійской одкы єй св Василий Великый І они вызначали ся великым геройством в служыню тому земному царьови Але о многовеце вызначали ся вірностю служыню небесному царьови Были тайнома христийономіі і много і з тых котры служыли в тым полку Познали добрі сіяти писмо І так могли повз пучувати інчых но іх віра мала быти выставлена уж скорому выпробуваню Коли приходит імператорскій наказ жебы вшыткы котры находят ся в воємскым служыню принесли жертву Поганскым ідолям то є демоном Они сут позваны на допрошыня але як бы єдным голосом Они сповідают Свою віру Христа І заперты до Вясні ций молят ся о вытрывалос аж до кінци і вночі появлюєт ся ім Господь в Великій Славіі А говорит єм добрий початок Рішыня волі Але хто вытримат докінця тот буде спасеной і тым появліня закончыє ся І они наполнены неземноврадостьов не спле до рана і прославляют Бога псалмами і гімном А коли сут вывечены перед Мучытеля оніснова з великом смілостю Выявляют свою вірност неписному царьови і на конец сут одсуджены на страшну смерть На замерзнутей осеро де мали прияти мученицкій вінец і они з радостьол Утікают На тото замерзноте язеро Як бы до Якуска выгрітой містности Імолеция співалі псолны Просят жебы так як зачали тот подвіґ його завершыли Но так як было і з апостолями Ісус выбере дванадцьо апостолів А єден із них Юда Наконец одпал І не лем же то і зрадил самого Господа Та встало ся і в полку теж <unk> мучеників Коли они так прославляют Бога З другой стороны на сухій землі розпалювали котал згоряче водо І пара выходила і приваплювала святых мучеників прийти зогріти ся Коли сам лівали одсімы Коли мороз тискал ся аж до кости А того єден із них не вытримал Розбігнул ся А коли Тут іщы находили ся При тым котли виділи Як єден сохабил Тот подвіг З радостив його прияли і увели до того купеля Но його тіло не вытримало Розтопіло ся як воск і утратил симний шывот а вєдностимі вічний І тоты стало ся Коли воякы заспали котры досерали на святых мучеників І они видячый ту страту То розорваня то єдно ты зо сусом і оча молят ся І просят Господа жебы дав єм вытримати підкрипил іх І гос бы не опустил своіх вірных Бо товды появіло ся небесне світло і зогріло як бы воду А єден І з тых котры досерали з берега увиділ небесне світло і <unk> вінців як спущают ся нация тым учеників І подумал собі Як же <unk> Было іщы дес і Боже благодат дотил лас ся його душы А він зрозуміл же тот єден котрий одышол был выключений і з тых почести котры сут признат ся не про тых што выстали вірны І так зашмарил зо себе облечыня а утіка на то языро кыця і я єм Христіян і был зарахованой до чысло <unk> мучеників і рано колищы жывы были притягнуты до міста і там Мучытель наказав ламати ім кости і спалити іх тіло І так прияли за свою вірну небесну нагороду Доргорадийослухаці што нас учыт приклад тых святых мучеників То же не стачыт добрі сочати зревностю запаленостю Але є потрібно вытримати Уж про як Езекіоль говорит коли справедливо охабит свою дорогу справедливости Не буде му зарахуваний час справедливости а загынул у своій неправедности Но і коли грішник зохапит дорогу гріха не буде му зарахуваний тот час гріха не буде жыти в своій праведности Асити Василий Говорит о тым Же много раз і тых котры Долгы рокы были вірны Господу Трудили си постили жыли строго маскетичным жывотом Єден наязд страсти злой думкы як бы тото вшытко розвалял І господ коли постил ся <unk> ноці на пустоні Коли згоднів зголотнів приходит явол і покушат його зроб з тых каменів хліба Наід ся Єст сын болжый Верніс ся долов Ангелы тя понесут Смутне царства світа поклонь самі А тоту вшытку то підам Но Ісус одвергує вшыткы тоте покушыня і учы нас же то столусия Аж на закончыня посту А такі мы памятайме ноту Не то прі зачаток але то прий конец єт величы той Добрі є Мати добрі зацяток Але памятати і на Христовы слова котре адресувал і святым учеником Добріє зацяток Але хто вытримал до кінце тот буде спасиний А такє мыпросмы о то і через молитвы тых святых мучеників котрых нам ся то церков ставит тым часі перед очі Жебы сме Не лем добрі зачали але і добрі совершыли не лем тот святый піст Выхосновал ся добрі тоту святу добу але і наш земний жывот жебы сме вірно з нима Могли прияти вінци небесной славы Слава Ісусу Христу гы