Архів
лемківского радия

Не пороци Дрогы радийослухачі в тых дньох празднуєме памят великого святыльника церкви отсевыходного монаршыства общежытия тогосполочного жывота архієпископа Кысарі Капедокійской святого Василия Великого Хто был тот світний церкви Присут маєме ся декількома словами над його жывотом чого може маєме набыти великій Хосен родил ся Кысарі Кападоківской област Нижнього Турецка По своім народжыню родина Престягувала ся То не о кысариі до области понту близкости могли повіти Чорного Моря де пережывала бабка святого Василия Макрина старша Од котрой молодий хлопчык Чыє о великых подвігах в часі пронаслідуваня християнства Де она і своім мушом Сім років скрывают ся блукают ся по горах по лісах зохабраючый вшыток свій маєтук даваючі першенство той цінности вірности Христові сохраніню свойой віры Ісуса Христа Околи закончыло Сія пронесідуваня вертают Сія І так він слухат о тых великых подвігах свідчынях святых мучеників і в його серці родит ся то велика Любов купогу з другій стороны його отец котрый был Штатным урядником адвокатом професором реторикы Одкрыват йому двері познаня то світского знаня І тако силі запалює ся по тым желаню набывати тото знаня філософіі реторикы інчых дисциплин науковых протовыт до кысаріі А коли там здобуде істы знаня Переходит до Царіграду Де по куртым часі одходу такого центра тодишнього світа до Атен І там вєдно зо святым Григорйом Назіянскым його познают на дві дорогы Єдну до церкви другу ку професорам Як называт меньше ціннійшу А коли здобыл Вшытко то што понукало то великє місто Вертат ся до кысаріі но в його серці родит ся тото желаня світской славы Йому давают катедру реторикы одкрывают дорогу карєры котру мал його отец і молодий Василий Цалком видит ся о тым Зацінот погоджувати інчыма Дават цілком захопити ся то світску славу А товды Острий духовний погляд його сестры Макрины Відячій ту зміну у Василийови напоминат його Ты єст призначений На што з высше Як заглубіти ся в тым світі в його славі його карєрі Василий приймать Ласкы ме напомянутя любячой сестры Як то самописує в єдным своім писмі коли хоц бы сободи ся з глубокого сну І веце як половку свойой молодости прогайнувал за зганяньом ся за знаньом котры бог называт Лупотову І так одходит спознавати жывот пустывників і по монастырях Палестины Еґіпта Сириі і вертаючіс ся зацінит саме сти аскетичний жывот на другій стороні річкы Іріс де перебывала його сестро Макріна змар матірю Емелийов і дал Шыма котры провадили уж долшый час тотору аскетичного жывота І Василий так хоче дожыти спокійно свій жывот Но Бог знимал інчий плян А він приймат Тото Боже позваня зохабляючий тихо той самоты понту і приходит до Кысариі наперед за єпископедияния як його помочник як Штец потім за єпископа Євсевія котре высяти нас священника а по його смерти прималь уряд мітрополиту Бо в тым часі В церкви загрожувало великє небезпеченство удяриц ариянизму котрай не узнава Божество Ісуса Христа і Василий вшытко своі усиля давать До того жебы хранити сяту віру потверджену на першым лікейскым соборі А коли за імператора Валента котрый был фанатичным прихыльником ариянізму і старал си я схилити Василия на свою сторону і посылать своє префекта модиста котры йому выгрожує мука мі згабаню маєтку смертю Сятий Василий сміло одповідат Конфіскация маєтку Не може засягнути автонічныма Окрем того подерто обличіня на собі Іде кілько книжок Я веценічны мам Ани мук ся не бою Моє тіло є так слабоодподствуі аскетичного жывота же перший удар його повалит О смерт то є про мене лем сиском Бо мене привете ку Богу про котрого я жыю котрому я одслужу на котрого я смотріл Око котрому як найскорше я хочу дістати си І моде зачудуваной так в одповід о Василия У рі так сомновіше нихто не говорил А вас іму одповідати Бо кєд іде в інчых ділях мы сме ласкавы і підайны Але кєд є до обожы діля смотріме лем на єдно Смотріме лем на Бога і на його чест імператор все великы люде Але сте смертельны як інчы як ім і вшыткы І я не можу оддати чест чловіку жебы тым одвернутий чест Богу І так імператор сам приходит до Кысарі А коли входит на празднік был явлений я до церкви Сєт Василий Не обертат на нього позорнос Але як бы прикований до престола і купову піднимаючы своі очі Ани си не вшымнул же імператор силим своім проводом вошол до церкви А коли надошол час предложыня даріл Імператор так острашыл ся заколисал си ся А як бы хто з його не притримал упал бы на землю І тоды Василий сам приходит і приймат од нього дары А інчым разом сам його позыват і дово з ним бесідує А коли одходит зохабил многодарів на Мілонстыню котре Василій выхосновал на бідных і на своі харитативны діло І так якій хосен можеме мырпати з праздника святого Василия Коли видиме взял особного освідчыня Коли говорі половку свойой молодости я прогайнувал на марноту Тому указує нам же каждий є позваний ку тому абы поступити в здоконалюваню Нихто неє не одвергнутий Ніс не може повісти Я ся не можу змінити Каждий може змінити сіро Приклас того Василия нам то указує І дальше він говорит Памятай в каждым ділі і в каждым слові Навсевідят ся Боже око значыт жый Божой притомности Старай ся робити вшытко так Як бы Богу перед то был Што і є на ділі Але бы онам собі то усвідомляти А вшытко робіти на його славу непролюдскє око не жбы мене прославляли люде Але робіти вшытко на Божу славу а не робити компроміс з духом того світа Коли іде о вопросы віры то суцінности котры можеме черпати од святого Василия Великого його вірност Його велику любов куполу Свиріскы в єдным своім видіню виділ огняний столп котрий ся гол од земли ку небу А чы є голос такый єстятий Василий Горіл огньом Божелюбний А виділи сме його жыво перед тым чловіка желаючого собі світской славы карєры Але коли спознават Марноту того вшыткого зобудив ссія якыс глубокого сна Сілол своє усіло вшыткыма усилями тепер дават сія до служіня Богу Хоц жыти уж лем про нього тота і не старайме си робити А то хочу поздравіти вшыткых духовных сынів і духовны дівкы по монаршыстстві Нашол свято уса Василия і вшыткым зажелати Жебы сме мали перед очами тот великій взор Смотрячий на нього як на дзеркалю і брати собі од нього тот приклад великой любви жертвености і некомпромісного постоя вірности Господу Богу Юсіті церкви соті віри Христос вражаєт ся заслід крия с мас