Архів
лемківского радия

кос го Дорогы радию слухачы Тоготычно ся празднували праздник возвишеныя честного крест господнього праздник котрай говорит ом о кресті О кресті не як знаку Проклятя В Ястерым завіті было написане проклятий каждой хто висит на дереві як знаку потупіня зневажыня Бо на крес прибіяли найтяжых злочынців Але говорит нам о знаку попіды говорит нам о тым як мати святого Константина Великого нашла святой крест А патріарха Макариос бєдно з дальшыма єпископами і патріархами Торжествены його піднимают і благославлят вшыткы світовы стороны Креско трайбов з ляком Понишыня котрий был забытий Імператор римскій Адриян Да поставити на місиі до повісу з Рі Крам чес поганской богыні Нечістоты А приношали там скверны нецісты жертвы Ідіялол трюмфувал Адумали собі же уж так буде новсе А перешол тот час коли мати святого Константіна святый Єлена дала розкопати А нашы три кресты А та крест торжественно бывыствігнутой Як знак того же Христо з на нім Переміг смерт Переміг гріх переміг діявола а приніс пасиня цілому світу А мы тото вказуєме символичну на каждий утрені праздниково свішения Коли священик Схолят ся кусемли з усвятым крестом А хор співат Господи помілий все низшым тоном а потім його піднимат а благословит на вшыткы світовы стороны Попраздник восвішения є про нас праздником радостным указує нам же крест котрий был знаком понишыня проклятя є знаком Божого трумфу Ісус коли говорит о своім приході говорит нам І появит ся знак сыно чловіка Што є знак сыно чловіка внес ся той крест А тоты за тоты вшыткы поколіня земли Тепер крес ненавидят більше повджене діявол його ненавидит не може вынести крест одстранюют його заборонюют носити Жебы мати на відом місиі Бо припоминат тоту побіду Христа Анешній євангелий є говорит нам Хто хоче іти за мном Найодрече сіга самого себе най возме свій крест А мене наслідує Хто хоче сохранити свій жывот тот його утратит А хто утратит про мене про євангелиє Тот його сохранит А свято церков на правінешній ден Дават приклад Чоловіка котрай у своім жывоті тото наполнил святого мученика Євстатия котрый вказує нам силу Креста а побіду Креста в його жывоті был вызначной рімскій воєвода на імі Аплакіда котрый дного разу коли гнал си за Оліньом Тот єсус появил ся йому говорит йому інцього світу є хто єст кой ся указал На кресті Як ты Гворят же є з Богом А дал ся розпяти Чом є ся не захранил асю смо говорит Не хоцю жебы пропали твоі добре діла Бо плакіда был милосердным Роздало мі го стині Вордям Божый сын Добровольно єм тото перетерпіл з любби ку кажду мой кутопі так дал ся покреслити апрял ім його статус Але чекало його выпробуваня выпробуваня його віры Коли выбрал ся зо женов і двома сынам і на кораблю До не знаме місце жебы там жыли простоті лем про Госпота Бога Тоты капитан той Лоді Коли выступили Його женом остало том і взял собі як одмину зато же могли ся переплавити з плячом Смотрил Евстатіос на тот корапель котрай на котрым была його жена А нич не міг зробити А так остала зо своіма сынами А приходят ґеликій Воді А він взял на своі плечы єдного сына Перніс його на другу сторону ішо по другого А коли бы в серединю виділ як пришол волк і однєс його сына Обернул ся на другу сторону Приходит Лев і уся його сын А він в середині той рікы остал сам припросил ся слушыти ус того чловіка в близкым салі А він такій славний чловік близкій імператорові Рима Слушыл пятнадцет років як звычайной рап у того чловіка А коли перешол тот час Господ хотіл вынагородити Бо він і то оставерний Господу Боси свідомий Господ є зо мнул він знадял вшыткым А так терпезливо Зношол тот крест Крез одлучыня одмов собі же уж на все од свойой жены і од своіх дітей А коли ріму розила война Тоды імператор здогадал ся на свого вірного воєводу і дав його глядати розпослал своіх слугів А його нашли в тым селі Його власны слугове котрым услужыли спознали го І говорят не єст тотон тот плакіта Тот з нами воєвода він я єм Я єм то і такой оплекли його До славностного облечіня І острашыли ся жытелі того села Што іх тепер буде чыкати коли Такого вызначного чоловіка мали у себе як звычайного рапа Він горіт не пійти з ся А так вернул ся до Ріма А ішол до того боя А коли вертал ся Товды Господь да познатий його сынам зо свойом матірю але не знали о собі Она і спознала Клиблизкым саді зачала розговор двох вояків А порозуміла же то сут сынове І господал довєдны і вшыткых А коли пришли до Ріма Чыкала іх чыкало нове выпробуваня бо імператор был поганом а запросил свого воєводу принести жертву Але він был християном А так были одсучены ціловродином на смерт А так господ коли іх дал то вєдно Хотіл іх вынагородити не то земном славов Але за тото терпецливо зношаня креста по тыркох роках нагородил іх славом учеництва О так наполни ся од Славанишнього Єванглия Хто хоче іти самном най одрече ся з себе Возме свій крест а мене наслідує Сетмучників встати осіла в родину тото робили просме іх жебы і мы сме наслідували єй приклад Каждий ден беручи на себе святый Крест айти за Христом знаючий же є то дорога побіды Дорога Божого трюмфу Крест котрый был знаком понишыня зневажыня Стал ся про нас Християнів знаком побіды знакомичной радости Коли вытримаме на Ты дороси слава го о горы го