Archiwum
łemkowskiego radia

орґатурами Кристена хоца землі вызыса Дорогы радийослухачы Коли цар Соломон ізраільской приял царство по Тавітові обернул ся купо змолитвал І просит собі не злато не стрібра не земной славы Але просит собі мудрост жебы міг добрі справувати так великой народ А Бог йому говорит Зато же єс собі просил Не злато не стрібро не смертвоіх неприятелів але мудрос дам тобі мудрос не буде тобі рівного на цілій землі А зправды цар Соломон был наділений великомудростю Самісус говорит царица із Югу пришла слухати мудро Соломона котрай роздумувал о стромах о квіках о земных діла Нижній Євангели є Дават на мудрос не тоту землю неодземного чловіка якым был Соломон але мудрос Од премудрости од самого істочник мудрости од Господа Нашойсуса Христа котры нам представлят образний приклад о двох людях єден котрий был бідаком і звал ся Ласар котрий бы покротий струпами ціле його тіло была сама Йосова і лежал о приворотах другого чловіка котрий был богатым котрий ужывал собі каждий день радости веселости богатства вшытко што Дух того світа нукат чоловікови І в чім обідцять же буде чловік щестливый А так переходили дні Тот бідний Лазар Хотіл ся носити тихо лем маленькыма одробінками котры падали зо стола Погачы Але ани тох нихто йому не дал А так пережывал Лазар у тій бідноті Шыпсы приходили али зали йому з трупы А пришол момент коли треба одійти з того світа Коли умер Лазар Ангели Пришли по його душу і занесли на лону Аврамы То на місце радости потіхы но умер і погач і поховали го Ту є та перша мудрост котру нам даватнешнє слово Лазар котрий был бідаком коло котрого переходило много людей Може лем одвернули голову коли виділи бідний став того чловіка Нихто ни не знал як звати Апреций А коли умер може догадували ся хто нас себе забере тоту завязану ступові нос поховати того бідока Не был познатым земным людям Але його мено было записане до книгы Шывота А так чы ємісу зназыват го по мені Лазар умер а ангелы го су несли на лону Аврама Но умер і богач і поховали го Тот котрого каждий познал на котрого похорон може посходило ся великє множество люде выраховували вшытко тото што він зробил А того мену не познамет сяркнути з книгы жывота Як ситуация ся змінила Богат собі думал же Все так буде ниче му не ходило ужывал собі каждый ден Але пришол момент смерти А тот котрий был бідаком над котрым нихто Не хотіл ся сміло сердити подати хоц лем Одробинку хліба тотепер находит ся у великій славі потіх і радости котра не буде мати кінця А Богач Євангелия говорит нашол ся мука вічной погыбелі А коли піднял своі очі товды увиділ в далкі Аврама А Лазар я коло нього а закричал отця враме будь мі милосердний розмілюй ся пошли Лазаря най намачет воді лем палец Освіжыт мій язык бо барстер плю мукы в тым огню А Аврам єм говорит сыну спомян собі же ты уж на тій землі восприял Своє добро то значыт коли є сой зробил даякій прояв добра тота земна слава похваля од людей Была тобі одплатом Своє зло Кой прогрішыл ся як чоловік Він уж істоту одплату своім терпіньом А так тепер він радуєс ся А ты Терпіш мукы А за дальше Меджы нами є пропаст А так тоты што хотят перейти Односку вам не можут Ани од вас куном А товды Тен Богач говорит Аврамові Тоты так пошли Лазар є тотому мого отце Мам ся пятьо братів на ім засвідчыт жебы і они не пришли на тото місци мук Алгав рам одповідат Мают мой сея і пророків най слухают А богадз опонує ні Коли хто зі змертвых бы прийшол увірят покают ся Але врам одповідат Коли не будут слухати Моісеяй пророків Ани кєбота хто воскыт зі смертвых Не увірят і не покают ся І ту находиме дальше мудрости то зеленька мудрости котра нам наш господі сускрісто здават нишнім слові Богач піднял своі очі Перше раз піднимат своі очі перед тым смотри лем долов Як тото безсловесне звірятко На жалюдок апит жалюдок Жыл лем протілесны розкошы Не думал на вічност не думал на свою безсмертну душу Аж тепер коли находит ся в тым трапліню вічной погыбели піднимат своі очі Він котрий заливал свій язык він дальшым опойнума на пойомі Тепер просит лем капку воды о того котрым погорджувал мож над котрым высмівал ся говорил собі якій бідний його жывот А як я собі ужывам А він тепер раду єс ся А Богач находит ся мука І дальшый момент котрий нам даве нишнє Євангелия указує нам же Господь давал у своім милосердю того лазаря і богатша коло себе як дзеркадло Так як Тот Лазар Был дзеркадлом на душу богача Так богач был дзеркадлом на душу Лазаря Бо в якым богатстві находил ся тот богач ділом тото мав тот Лазар А в якым біді находил ся Тот Лазар тілом такий был тот богач Але він не хотіл посмотрити Він смотрил гымно тото самне А посмотрил аж товды коли не было хосну а потым коли просит жебы Лазер пришол додому його отцы Ней зато Жебы там в Аді было милосердя Але зато же до погоршыня своім жывотом другым Жебы не мал іщы векшы мукы А так просит я прама жебы послал Ласаря жебы засвидчыл А то радиослухачі Тунешньобразный приклад Далем на много сернято в мудрости І мы выхоснуйме ту не Соломон Але сам Господь котрий засвічує тує вецей як Соломон нас учы той мудрости учына же є вічний жывот же є і мука жыє радус є і терпіня же тото земне на котре так чоловіку пінация Скоро переходит Як тінь То коли посмотрим нишній Евангелиє о земным жывоті є гурто повічено А о другым вічным жывоті розповідат і суз довше Жебы тому казати Што є важнійше Криходит до дому Марти і Мариі Хвалит Марию Она попралла добру частку бо лем то єдно є потрібне Дбати о свою безсмертну душу Не забавати на тоше Ту на тій землі не сме вічно Жебы раз не просити тоту капку воды котру муж нихту не подас Але жебы прияти тоту Божу мудрост до нашого жывота жебы вєдно веселити ся із Абрамом і Лазарьом і вшыткыма святома у небесным царстві Слава Ісусу Христу со со призна з