Archiwum
łemkowskiego radia

смерт стільмо Дорогы радию слухачы пято неділя Попаскы называт ся неділю Сумарянкы як неділю розслабленого на першы погляд нам може видіти ся же нема даяк Што з общого і з праздной компасхы Но коли заглюбиме ся нишнім Єванглийом Дісус приходит до Самариі кумісту Сіхар До поблизку находила ся Яковова Студня Яко патріарха сын Ісака койда выкопати тоту студню з котрой ты вин його стада Івшы ґенерациі Як засвідчує і сама тосомариянска жена котра приходила там чырпати воду А ісус траплений по дорози сіл в собі ґутий студній ґутому істочнику ґутому жрідлю воды А коли жена приходит Ісус і говорит дай си ми напити А она зачудувано реаґує Бона сомариян скочена а виділа може побісиді може по облечыню же Христо зналежыт ґу Жыдам О так говорит як ты Жыд Просиш од мене воды сомариянской жены бо жоде не сходия зо сомарияном Они іх мали За такы котры не мают сістий культ правдивого Бога але такой синкретичной помішаной і з поганскыма культами А ісус нато реаґує словами як бы ты познала дарбошый І хто тобі говорит Дай ми пити Тоты бы його просила а він бы ті дал воду жыву А то же нареаґує Памятат не маш ани Ведерко студня є глубока Девел сме жывы буду Цє то може векший як наш отец Яков котрий нам дал тоту студню Од собы церкви пояснял тоты слова Кебы ты познала дар болшый Двоякым вызнамі Єднак з того погляду же вшытко належыт Богу А Бог дават вшытко о вшыткым Не лем про дакотрых Добра земли сут призначены про вшыткых Є то даром Божым А так рідны є твоя студня Ани Самарянів Ано належыт каждому є то боже студня то божый дар Бок чловік може намагати ся могли ай копати тоту студню як бы не было там не было Божого благословіня Бото бы ся там не укасало О так говоріт же тота студня є про каждого не є лем про вас Сомериянів А в другым смыслі тым духовным говорит як бы ты познала дар божый то ті же хто Ку тобі бесідує Як бы ты собі усвідомляла же хто є перед тобом же перед тобом стоіт владыка неба і землі В котрого рука єл вшытко і тота студня при тобы його просила А до або Тобі шывы вгоду А кічене реаґує може з такым посміхом Ци то може векший Як наш Отец Яков Кого ты зо собе робиш То не маш вечерко Де на перестудню Я ту жыю в тым місті а ниґдам не виділа жебы ту была даяка друга студня або даяка інча вода Што ты говориш Але Ісус Реаґує спокійно Каждого хто пє тоту воду знова буде тлоіти Але хто буде пити воду котру му дам я того ниґда не буде тлоіти О тоташыно говорит Господи Дай мі такой воды жебы я уж не была за атліта і не мусила ту ходити черпати каждого дня приходити І тото тяжкє ветерко носити до міста жебы мати воду А по часі знова Підмаш таку воду котра може загасити тоту мою спраготу жебы я не мусила ту ходити Дай мі такой воды Она роздумує Зе мно она думат собі же Же Ісус може справды знать О даякой Даякым жытлю о котрым он не знат А тот Ісус і говорит Ідь заклиц свого мужа А прить ту На перше поляц наподіт же якій сус одобочіл од темы што менс полочне то коли она просила То я бырата такой воды і цоквіт свого мужа Якє є то одношыня Барз глубоке Бо Ісус і говорит о інчій воді Ісус видит доєдуший Он говорит не ма мужа На што і сузреаґує правду єс повіла же не маш мужа бо єс мала пять А тот з котрым же єж неє твоі мужом Тутоєс правду повіла Он нар зацінат бесідувати уж іншак Господивіджю ты пророк Де треба кланяти сияпогу Наж переходит О того земного од тілесного ку духовному Вєрусалими цінут ту на той ті горі поблизку треба кланяти Сіяпогу Айсу ся говорит Приходит часо уж є ту Коли правдивы поклоникы будут кланяти сябого духу і правді ани ту ани в Єрусалимі Але на каждым місци О хто того на Говоріт нам же прийде мисия котру злот Христос а він нам повіст вшытко А товди суз говорити я єм то котрий з тобо бесідує А она зохабіла і ветерко забыла уж на што пришла Утіка до міста звістує потьте посмотрити чоловіка котрый повіл вшытко што я зробила ци то не є Христос ци то не є спаситель Оно не пересвічує Оно лем Свідчыт Повім мі вшытко што я зробила Він позна тайны мойой душы Є серцевіт сум ци то не є Христос А вшытко місто выходит оперед Ісуса Коли так задумаме ся о тым словом Нижнього Євангелия можеме видіти же циісус не міг Зробити так жебы вытріскла вода зо земли жебы загасити тот смед А він робіл чуда про себе Але все про хосен і спасиня людского роду Кажди наділо котре зробил мало вызнам про тых котры слухали або про нас котры чуєме тоты слова по многых роках Чом тота Ісусреаґує так же горі той жені дай ся мі напити Бо глядат прилежытос ку тому жебы зачати діалоґ так як в раю Бо нашы тексты літурґічно говорят же та жена пришла о <unk> <unk> годині то є о <unk> <unk> годині Так як в раю приступує діявол А глядат способ навязаня діалоґу Ці то правда Але на то жебы вести долов Коли Ева зачала довіряти зачал і вести ниже і ниже аж довів до пропасти гріха А Грист то зробит опак Тыж глядат прилежі тос навязати тоты діалоґ але на то жебы чловіка двігати горі О того земного стерпіл і тото высміяня од той жены Ці ти може векшой як наш отец Яков І сузвитів той душы же она была палена тым інчым То в інчо паляву в інчу спраготов высушувана нестриманостьов мала єст пятьох мужів А тот з котрым жыєш неє твоім мужом Она терпіла на тоту нестриману знату тілесну розкош Тотой Павлий Ловеци як не остаток той земной воды а тото і су звіділ А коли она попросила Дай мі такой воды жебы я уж не бола за тліта і суз єй подава тоту воду Тота вода того одпущіня Онас ся не образила Коли Сисіпові мала із пятьох мушів коли одкрыва таємности і серця але в покорі признават О тым была одкрыта на тото жебы прияла тоту спасительну воду воду одпущыня воду покоя воду благодати котру лем Христу зможе дати Бо він є то студнял З котрой коли будеме черпати коли будеме пити Не будеме затлиты Але коли чловек приходит ку інчой студні коли буде черпати Зос з той студні розкошы той плеонексиі той жадобности того материяльного славы пінязий розкошы тото вшытко Чоловіка Лемпеци выслушує лем коли приходим як у Христові Коли сы напєме з той воды котру він дават Так як выполнил желаня той жены дай мі такой воды А Христос єй подал Она може не розуміла О чымі сус говорит Але поступно порозуміла А на конец Стала ся і Мученицу за імя Христове Поча традиций церкви называла ся Фотина Світланы наполнена світлом котрай полошыла шывот А та тоты слова котрий сусповіл Хто буде пити воду котру му дам я того ниґда не буде твоіти Але стане ся ним жырідлом Воды котра тече до вічного жывота Аже наговоріте мі той воды так і суспозыват і нас Він є то в студньол котра хоче наполнити наше серце выслушуване гріхом страстями розкошами Послухайме імы А так як тотена была наполнена А не остало в ній Але вода якливат ся в ній а выдава тото свідчыня Пойдте посмотрите на чоловіка котрий мі повіл вшытко што я поробіла Ціто най Христос А то на тото і свідчіня Хоц была чутьоложний цо грішний цол Послухали тот голос боі уста стали ся солодкыма бо было наполнено тов солодко водол Хрістовол Так йому черпайме з той жывой студні з толжывого істочника Хріста жебы і мы сме были наполнено І был загасаний тот смерт тота палява на нашій душы Христос воскрес ІІ <unk> правису бе кы