Архів
лемківского радия

Треба соривы Дорогы радийослухачы нашнє слово Євангелия нам розповідат о двох людях Євангелисто Люканом записал Был єден богатий чловік котрий ся обликал до пурпуры і гадвабу Выселил ся каждий день Но был то зрин убогый котрий Сьозлав Лазар і заструпавленой лежал перед його дверями і хотіл ся носити тіхолым одробинками котры падали зо стола богатого і приходили псы а лісали йому з трупы І стало ся же тот богатий умер І поховали го І умер Лазар і ангели його занесли на лоно Абрама А коли тот богач Мука вічной погыбели піднял своі очы далеко увиділ Аврама і Лазаря в його лоні і скричал очы Аврамы Розмілий ся пошли Лазаря ней намачыт конец свого пальца в воді і освіжыт мій язык Бо в тім огні терплю мукы Но Авраам повіл сыну здогадай ся же ты зо свого жывота принял своє добро ну Лазар своє зло Тепер він ся ту радує а ты терпиш мукы Окрем того медже нами і вам і велика пропаст А так тоты што хотят перейти одты кувам не можут А тыж ани од вас не можут перейти кунам А товды богач говорит отше прошут я Пошли го до дому мойого отця бо мам пят братів на ім свідчыт жебы і они не пришли на тото місци мук на што Аврам йому одповіл Мают поісия і пророків на іх слухают А Богаче повіл ні от ся в рами бо кєд бы колим пришол дахто з помершых покают ся А в рам йому повіл Кєд не слухают мой сея і пророків тогды не увірят хоц бы дахто і воскрес і змертвых До радийослухачы посмотми на дві частины і на жывоты тых двох людей Першы частины говорит о богацьови котрай мал ся добрі котрому нич не хыбувало Обликал ся до пурпуру гадвабу Выселів ся Пережыва в розкошах богатстві Є такым образом Може такым ідеалом чоловіка по котрым тужыт прягне Чловік напрямений ку тому земному котре видит лем тото земне материяльне Не видит ся раз тото закончыт ся же раз прийде момент коли чловек мусит вшытко зохабити І нич із того не возьме ани своє облечыня ани своі піньозы ани своє богатство Ніч не може всіяти на другу сторону Так было і з тым богатчом Выселил ся каждий день Ісус не говорит як долго Перешол тот час Але выхоснова в його лем на то жебы богатнути жебы веселити сибы жыти в розкошах А єден ден Коли рано мож ставал і говорит собі за здальший ден котрий пережыю як звычайно в годованях в розкошах веселости І може не дошыл до вечера Євангелия говорит і умерт богач і поховали го Як никым непознатой Ани його мено не познаме Хто был тот чловік А гріме другого чловіка Ти нашы першы частині при задумы котрий звал ся Лазар котрого жывот был опаком того богача был бідний Хворий покрытий струпами і лежал прибраню того богатого Може при його дверях Може тот богач мал його все на очах а говорит собі Як ми є добрі А тот бідний там Лазар Може ани очі на нього не хотіл шмарити Але бідак не знал єдно же то Лазар мал у своім внутрі богатство того богатого А тот богатой мал у своімнутри діду того Ласаря То значыт душа того Лазаря было наполнено тым правдивым богатством Він не нарікал не дудрал не проклинал ден свого народжіня Не обрашал Не вытыкал Богу чом мене такє постигло чом я мушу жыти в такій біді а тот богач так веселити ся Може і радуєс ся А я ту пережывам такє трапліня Іщы і тоты псы Мают веце милосердя надо мном Приходят лишут моі з трупы І так додавают потіху Але він терпезливо тото вшытко знушол Тыж не знаме як долго жыл тот Лазар Але єдного дня його час наполнил сія А Євангелия пише Ангели його занесли на лону Аврамы Занесли його на місце радости А товід іме велику зміну Тот богач котрий перед тым Жы в такым богатстві Євангелия пише у муках вічной погыбелі у вічным проклятю Далеко од славы праведных Забытый вшыткыма Тот богач Коли піднимат своі очы о тій безнадіі у тым великым болю і трапліню нараз видит того котрый може каждий ден погорчувал великы радости Не осмілит ся озвати ся ку ньому Але обертеци ку Аврамови котрай был знаным своім милосердям уж за жывота А так горі отчы Аврамы Розмілуй ся надомну поошли лазаря не намачат Хо лем палец у воді Освижыт мій язык Тот котрый жыл в такым богатстві котры наливал Сявином інчы мою о пойным анапоям і каждий ден Тепер просит о капку воды ани тотому не є хто податий Як змінила ся ситуация Аврам йому говорит Здогадай ся осыну Відіме ту проту Аврама Не называт його ти проклятой нещастной Ани называт його сыну Бо справедливы не мают в собі ненависти але вышарюют любов Таґєсу называт і Юду приятелів на што єс пришол Коли тот пришол його заправти Тыво сприял своє добро Лазар своє зло Значыт за тото добро котре то може даколи зробил то уж принял тоту поземну одміну Аласар принял своє терпіня Тепер ся радує А ты терпіш мукы А так богацього просит жебы ішол додому одкы походил уж мадіш і братів жебы єм звіствал же є вічний жывот же є вічна радост і вічны мукы Шебы і они не пришли до тото місце мук але Аврагам йому одповідат То уж неє твоє діло ани діло гасаря Я міг його лем прияти але не послати то неє моциі медже нами є пропаст Тад они мают Закон Моісея і пророків наіх слухают Ну на што богач арґументує Ні Але кєбы дахто воскриц із мертвых покают ся на што Аврам говорит Кєд не будут слухати Мойсея і пророків Хоц бодахто і воскрес і змертвых не покают ся Буде то про ней сенсация на істой час а потім знова вернут ся ку своім гріхом дорога радийо слухачы видіме тот великій розділ Як ситуация змінила ся Як тот богач уж ани не спомяне но тото великє богатство тоты розкошы про тото великы мукы котры зыжыват Подобна ситуация была в Старым Савіті Коли Йосиф был проданий до Еґипту А коли вытолкувал фараонові сну тот його поставил жебы дозерал над зромаджываньом засоб на пляны рокы Бо настало сем уроджайных років котрых зромаджували і докладно записували но лем першых роках А потім уж было так великє множество того вшыткого і зер на інчых плодів же уж не стачыли записувати уж то зохабили так так вшытко множыло ся І наполнену радости думали собі же тото не скончыт ся же будут жыти в такым богатстві коли земля так щыро зародила Із рока на рік Но тривало сім років а потім зачали з сім років біды І помаленькы помаленькы за собы міняли Сія Аж на конец уж нихто ани не здогадал Ся на тото велике множество тых плодів котры зромаджувало ся за сем років Як скоро минуло си ошытко То є такій красний образ того Же якє тото земне є подобне тым сім на сім уроджайных років Еґіпту А тото по смерти На тых сім бідных років Ну не лем на сім але на цілу вічност А количові напряміт ся На здобываня лем того земного може допасти як тот богач котрий уж не здогадал Сія на тото богатство котре зохабил котре не міг взяти зо собов А так получме сия І сус говорит Слованишного Єванглия нам на получыня нам напомянутя і закончує уж тыма словами Мают моісия і пророків на іх слухают А коли то не будут робити ани кобы дахто воскі з мертвых не покают ся А мы о минул лем слова Муйсыя старого завіто ци пророків але самого Божого сына котрий пришол од вічности котре прияв людскє тіло котре нам звістувал же є вічний жывот Жыє вічна радос же якій хосен бо мал чоловік коли бы набыл цілий світ а пошкодил бы свойой душы утратил бы свою душу за што умінит чоловік свою душу А так получме ся імы лишнього Євангелия Жебы нияке трапліня котрас може постигнути Не одлучыло нас од Бога знаючы же скоро тото переходит Так само І коли нам Господь поблагословил веце того земного жебы не привязувати ся знаючи же тото вшытко то мусиме слухати Жебы нас тото земне не одлучыло од Бога навікы слава Ісусу Христу соймс соцкого масы пакы сыр людскы сло ци си