Архів
лемківского радия

ты свари посварий бос Дорогы радийослухачы того тыжня в нашым літурґічным календарю маме памят свотой Софіі і дівочыґ бірі Наді і Любыбі Цьо то Софія жыла в Римі была вдовідцьов Жыла в часы імператора Адрияна того котрый дал розвалят Єрусалим котрый назлал його Еліна Капітолина жебы стати і з памяти і нас в Єрусалім жебы старти памят на Христа і был великым пронослідувательом Христа і тых котры старали ся жыти подля його слова А коли зачало великы пронесідуваня християнів дошло і до тому святой Софіі і была привечена перед імператора вєдну з своіма дівочками котрым было <unk> і девят років Імператор старал ся о то жебы схылити іх до принесіня жертвы обіцяючы ім богатство славу поставиня чести Але сйота Софія позбуджывала своі дівочы кутому жебы не сонували своє тіло жебы не смотрили на молоденьку красоту але жебы смотрили на Христа котрий іх вынагородит Жебы смотрили не на красу тоту землю котра скоро переходит Скоро Але жебы смотрили на красу дольшы На ту небесну красоту котры як апосло Павел говорит людскє око не виділо а ухо не чуло што Бог приготовил про тых котры його люблят жебы не бояли сіх тох тілесных ран котры сут ничым по рівнаню з тыма пекевныма раном і муками котры очыкуют тых котры одречут ся од Христа котры завершат свій жывот без покаяня жебы не смотрили ани на свій молодивік Гони сміло выступуют перед імператора і признавают ся сповідуют свою віру Христа А товды імператор дав іх мучыти на очах свойой матері на передвіру потім надію і так любов а по різных шелиякых тортурах і муках одовставают своі душы коли умерают мученицком смертю одмеча і так прияли небесну нагороду А мати кого коколи мусила смотрити на тяжкы мукы своіх дівочок підкріпляла іх Не падала на духу але смотріла смотрила допереду Смотрила на вічнус І так стали ся тезо іменитыма то значыт наполнили значіня свого імена Софія віра Надія і любов Брала ту правдиву мудрост Божой мудрости І то мудростю выховала своіх дівочок І назвала іх тома іменами віров жебы все довіряли го з Буды Богу жебы вірити лем йому вірити його слову Надію жебы не покладали надію на тото зо мне але жебы свою надію склядали на Бога О нього операли ся і любувал Жебы вшытко робили із любий ку ньому і свій шывот дали із любий ку ньому А они тото наполнили А так она взяла ученицкы тіла своіх дівочок побожно іх поховала а на третій день перебывают ся на іх робі І она одустала Свою душу до рук Господа Дорогадіо слухачы што з собі можеме зобрати з тых сятых учениц і з прикладу св Софіі Указує нам но тоты правдивы цінности Тот слід нам нукать Нука нам фальшывы цінности Нука нам блаженство нука нам славу нука нам чест нука нам богатство Але тото вшытко єст скоро мінуюче Тоту не є тым правдивым ци о тым злотусти говорит Не сообразуйте сє тому віку на ці не буде подобны тому віку Бо тото вшытко є лем образ не є то реалитов ци посмотриме на тоту земну красоту котра скоро перемінат ци посмотриме на тото богатство котре чловік не може взяти зо собом ци посмотриме на поставліня На славу у людей котра так скоро Переміны єден ден кричат О соны другій ден роспний На ціт єден ден прославляют другій ден Уж не знаю того чловіка Уж проклинают одвергуют погорчуют ним А так тото вшытко зым лем тым образом того небесного А як діяво старат ся о тото жебы чловік увірил тому кламству Той фальшывости Тым фальшывым цінностям жебы на тото напряміти Сія А много раз і Сацину того жебы одречі Сія Одреці ся од Христа Так диявол покушал І самого Ісуса на Пустыні Коли йому говорит поклонся ми А тото вшытко то піддам указому Богатства світу Говори тото я єм лістол А кому хоцю тото товдам Кєд ся мі поклониш тото вшытко буде твоє Алисус йому говорит Господу Твойому Богу ся будеш кланяти йому єдиному буде служыти А так тото покушыня Пробує і на нос поклонь ся мі Адам то вшытко А сам ніч не мать Бо вшытко належыт Богу Він єст сотворітельом Він є владарьом вшыткого земного і небесного А дявол тій фальшывости хоче заслипити нашы очі жебы чловік не виділ А та нам ся то церков ставит приклады тых котры не смотрили на тото земне Але свій погляд напрямили ку небесному ку тым правдивым цінностям Ай коли были В тым рішыню жертвувати своім жывотом або підволити ся або согласити ся на то жебы одреціс ся жебы не остати вірны нашынешномученици Віра Надія і Любов і з оціну жывота Оставают вірного споду А так просме іх Жебы і нам бы прошували твердост увірі надіі і люб Жебы сме ся не далі спаламутити тым приваблюваньом того світа Але жебы сме смотрили так як они допереду Жебы сме смотрили на тоты правдивы цінности на то што не перемінят ся На то што перебыват Они тото доказали Бо мали правдиву віру правдиву надію і правдиву любов О то іх просме Одних ся учме жебы мати мудрост котру мала іх мати свято Софія котра учіла ся о той правдивой мудрости Од мудрости полшой А тоту мудрос давало своім дівочкам А они черпали з той мудрости Жебы і мы сме черпали з той правдивой мудрости З мудрости повшой Они мали правдиву віру Мали надію а мали любов Так наполнили вызнам з своіх мен най нам выпрошуют і утверджуют нас в тых допродителях віри надіі і люблі слава Ісусу Христу смос от масы пак зыры цирко кот сво курсыла си