Архів
лемківского радия

ску ібіосвято іси московисы заводит моє ся якной сы Мослопи кєской Дорогы радию слухачы Ісус Христос перед своім вознесиньом на небо говорит своім учеником остантым місті Єрусалимі Покы не будете облечыны до сіл іст на Бони вернули ся з Олівной Горы з великоврадостю перебываючий вєдну на молитвах і очыкуючий сполниня той обіцянкы Они не знали коли то настане ци перейде ден два три І перешло десят днів На <unk> ден бо на <unk> од Воскресіня Христового коли были ученикы вєдну з пресвяту богородицив в Верхнім обыстю і молили ся настал великій гук як бы зорвала ся велика буря на што народ збігнул ся што то діє ся І то десятий дух зышол подобій огняных языків і розділил ся над вшыткыма ученийками І в них зачали товды говорити розмаітыма бесідами Бісідами тых народів котры находили ся або жыте котры жыли в тых народах і находили ся в Єрусалимі І они тоты сміло голос сіят Петро котрай острашыл ся звычайной служниций Коли она йому говорит і то был з Ісусом на Саряном А він говорит не знам што говориш Тепер сміла выступує перед великым Можеством народа і голосит єм о Христовий О покаяню о одпущыню гріхів О тім жебы увірили і пригалидар ся того духа Чом ся той дух сходит такым способом подобы огняных языків Єднак зато коли посмотриме на ту символику в Старым Завіті по потопи світа Коли был єден народ і єден язык коли люде не мали проблем ся догварити Не мусили учыти сия І як тепер на школах уж маленькы діти учат ся дждже языкы жебы порозуміти сусідови з інчой краіны Но товды бесідували єдным языком і они собі тоды повіли поставме вежу котра буде аж до неба і выбудуйме собі імя Выхоснували тот єден язык на то жебы не Богу будувати імя Не шырити його славу Не говорили выхоснуйме то же сме єдным народом єдным языком шырме славу нашого Бога Най поколіня по нас знают же ту жыв народ котрий был вдячний Богу Но они сі повіли Выбудуйме вежу котра буде до неба а собі збудуйме імяй был того наслідок Дошло ку помішыню языків ку розділіню Перестали розуміти єдны другых і так і перестали будувати тоту вешыл І порозходили ся по цілі землі А тепер на <unk> ден сходит Святый Дух як огняний язык Єден котрый розділил ся над вшыткыма І они вшыткы зачынают говорити тым єдным языком Святого Духа А вшыткы єй розумлят кыбы Апостолы котры достали наказаня од Господа Ід до цілого світа а робте мі учеників зо вшыткых народів Ґыбы они тепер мали жребом собі поділити де підут голосити а зачали учыти ся Языкы тых народів Як долго бы ім то забрало часу І не зробили бы вельо Прошыріня Євангелия І тексятий дух то зробил за них Они в єдным моменті тоты котры были неуками котры не знали інчы языкы як свій власний Нараз могли говорити языками інчых народів і вшыткы ім розуміли І чудували ся Што діє з як є тото можливе А не лем то Але Святий Дух наполнил іх і великомудростю Знова верніме ся до Старого Завіта по царьовий Давидовий наступил на царскій трон цар Соломон і Бог йому говорит на початку його царствуваня жадай собі Што хочеш Ци славу богатство злато стрібро А соломо тото говорит господи Я не хочу ани злато ани стрібро ани богатство ани славу Але прошу лем оєдно Дай мі мудрост Мудро жебы м добрі знал Справувати тот великой Народ котрий смі зварил котрий смі дал до справуваня А тот боків говорит Зато же Ты собы не просил Ани богатство ани злату ани стрібро ани славу Але мудрост будеш мати мудрост якой не было на тій землі Але окрем того будеш мати і богатство і славу І ушыткы респектували ізраільского царя Соломона В тым часі не было Неприятельства з Ізраільом не было воєн Коли будовал єрусалимскій храм зо вшыткых народів посылали або майстрів котры помагали при будуваню або материялы Вшыткы респектували ту велику мудрост царя Соломона І сходит святый Дух на Апостоліл наполню є іх мудростів жебы говорили Не своі слова То ньони были звычаны рыбарі Яку они мали мудрост Не мали кєд оддумаме собі найскіршого апостуля Павла котрий выросл при нога ґамалиіла котрий познал і світску і теолоґічну мудроствіта Інчы апостолы были науками Были рыбарями Не мали теолоґічной школы не чудували в Єрусалими Але святий дух іх наполнил А они можут рівнотія Великым теолоґам Старозавітным Фарісиям Учытелям закона котры занимали ся тым студийом одмала в ріжных біблічных теолоґічных школах Бо не говорили зо себе але говоріл через них Святий Дух А окрем того были жывыма свідками Сміло Без страху Стоят перед множеством народа і голосят О великых болшых ділах Дорог радийослухачы Нижній праздник неє лем Припомянут єм того што одбыло ся в Єрусалимі Але є то і нашым праздником Святий Дух І на нас зышол При святым Крещын міропомазаню При словах ся єщы ни капечат дараз я того духа уж не тым видимым способом як на апостолів але невідимым І нас наполнил жебы сме были жывыма свідками Воскресшого Господа І нас наполнил свою мудростю Але такє Апостолы не лем раз были наполнены а як сідеме діяня постольскых о декілько сторінок дальше знова коли молили ся но были наполнены і сміло голосили Боже слово Так і мы потребуєме Ден о де ні просити о тото наполняваня Святым Духом жебы нас наполнял взаємну вєдноту медже собом Жебы сме говорили тым языком Святого Духа языком любви єдно ку другым жебы нас наполнял свойом мудростю жебы сме знали што і як говорити Коли видиме Як тот світ наставленой є проти Христови проти християнству якного раз старат ся о то жебы перекручувати а то і саме Боже слово Якой мудрости нам треба Жебы остати на стороні правды Аж бы нас напомнял І тым даром свідчыня жебы сме так як Апостолы без страху могли свідчыти о нашым жывоті зо схристом же справды він є Бог же єст паситель світа же не прийде інчий одкупитель інчий спаситель інчый мисиі же лем Христові є спасіня Желем віном отворіл брану до неба А так і мы просме ото на заполніня ту прекрасну молитву котру в тым часі моли мисия Царю небесной утішытель людушой істины І же везді сой і всяй сполня єй Сокровіще благых і жызні подателів Прийди в селі сєвну І очыстину о сякі од скверно і спас і пляше быше наша Слава Ісусу Христу святит ся імя твоє То буде дуля твоя Якуно небесі Хліб наж насучны і оставі нам долгы но Яку же мы оставляєм до ложеником і не выведи на заіз баві