Архів
лемківского радия

запрашам слухати реліґійний проґрам слово якій прирыхтувал єромонах Маркян з монастыря отців Василиянів в Пряшові св Дорогы радию слухачы слово Нишнього Єванглия говорит мем о подіі Коли су стрітил <unk> людей хворых на Лепру Была то хворота котра вылучыла од чоловіка з людского общества не могли перебывати В місті ци селі але мусили жыти дес окремы А коли хтос переходил коло них Мусили кричати нечысой нечыстий А колисус стрітил десять Хворых на лепру Они кричат на но на нього Просит о помілюваня істо можну чули О тым якы сус выздравлял Різны хвороты А так і они приходят з тым же може і можу то помочы і кричат учытелів розмілий синотномі Гейсу зреаґує такым чудным способом Не говорит ім будте чісты будте выстравлены Але што він нім говорит Ідте со указати священником Они увірили тому слову А коли ішли По дорози спознали же сут очыщены То яка радо з іх мусила наполнити Кєд они котры жыли уж як не люде наразучысты І сут іх поселитку священикам жебы они Пересмотрили іх І дали доказ того же сучістныма Но не священикы мают тоту владу выздравляти Они могли лем конштовати Тот чоловек є очыщений Як ся то стало якым способом Тото они Не могли Спознати Ани тако вплівнити А так і тых десят людей Спознают же сут очыщены а лем єденый з них вертат ся назад Приходит куйсусови падат перед нього і прославлят Бога за тото велике діло котре одбыло ся в його жывоті А тото Ісус Смотрячы на нього говорит тым котры были коло нього Ци на оці того ся іх дісят диє тых девят Ту не нашол ся лем тот єден чуджінец котрый был сомаряном жебы прийти і дати славу Богу А так говорит тому выздравленому сомарянови І твоя віра тя сохранила Дрогаду слухачы чом і сус так реаґує Чому так залишало на тым жебы вернуло ся і ты вдевять Ці суздал Ту славу од людей жебы його проославляти Ісус несато жебы про людску славу Але жебы і нас научыти той великой добродітели вдячности котра так не доставала выбраному народу Коли посмотріме на історию выбраного народа то можеме характеризувати тым єдным словом Невдячност Коли Бог выподил выбраны народ з Єґіпту Як они часто забывали Тілько добра приймали од Господа Посмутмі на десят еґіпскых гран котры всы односили си Лемку Еґіптянам А там де жывы браний народ Там ничого не было Переход через Червене Море Коли вни сухо в ногу перешли а фараон своім войском был затоплений Коли путували по пустыні Не мали воды Бог ім через мой сея Выводит Воду сускалы Бог ім поселит манну Кормит ігньосом А што чыєме од выбраного народа При найменшым недостатку бунтуют ся нарікают дутрают Нашто єс нас вывіл Кричат на мой сия Там Еґіпті Мали сме вшыткого А ту умераме з голоду Ш лем недавно были свідком великого чудесного діла Коли Бог вводит народ з еґіпского рабства І чого выходила та невдячност І з того же сы повали Но тото добра котра приймали О так одбывало ся цілу історию Куди чловік забыват Но тото добра котре приймат од Бога Туто легко може пошпотити ся легко упасти Тут Василий котры нем зохапил Дві проповіді вдячности Горі нам такы слова Коли рано збудиш ся Дякуй тому котрый дал тові новий ден Коли береж облечіня Дякуй тому котрий тобі його дал куйставашку і куєдлу дякуй Коли одходиш од стола найвдячнос Тя не сухаплят Коли кладеш ся на одпоцінок Дякуй тому котрай по денным намаганю Перерыват нашы діла жебы через куртой одпоцінок в спанку зреґенерувати нашы силы і дашого дня Зновано збудити і даровати ном тот дар дошого дня А теґдими як Важно є памятати но тоты слова котры Ісус говорит о тых девятьох деє тых девят чым не виноміси дати славу Богу Бо і мы Коли памятаме на добра котры нам были довны ситуациі говоря іх так вельо же не мож іх зрахувати А кыбы сме не знали як є добре уж лем то єдной же нас сотворіл же нас покликал до вічности до вічного блаженства котре перевышує Кажду людску думку уж тото єдно Мат стачыти на то жебы сме його любили його проставляли А кєд посмотриме і нашы на нашы вот Тілько добре нам господарвал А кісові забыват Товдо легко Може одхылити ся од Бога І легко упасти до рабства гріха Выситуа сиі так часто нас высыват Памятати на добродія памятати на його добра котре нам дарує Буті всети вдячности Прославляти його А товды гріх Не буде мати так скоро місци в нашым жывоті Тото што одбывало ся з убраным народом Кіт запывал часто падал А такімыкы ци быламе на Бога Тоту легко там мися опаламутити Діяволом тым світом І старым чловіком нос Протупамятайме І все прославляйме Господа Бога Не ниякій ден не перейде без дякуваня За топра котре Бог нам дарувал а котре нам приготовіл О котрых апостол Павель говорит людскє око не виділо а ухо не чуло Што Бог приготовил про тых котры його люблят Слава Ісусу ХІІ Освітит ся ім як То буде думо твойо Якуно не бесі Хліб наш насучны і оставі нам другы ногы Яку жымо ставляє выженику но і не поведино за <unk>o<unk>y