Przejdź do treści
PL

Słowa, tożsamość, emocje

Archiwum
łemkowskiego radia

O kulturze, ludziach i miejscach Łemkowyny.
Podkasty, rozmowy, wspomnienia, muzyka.

Слово #463
Odc. 463

Слово #463

•

Opis odcinka

Слово #463

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja omawia ewangeliczny obraz sądu, w którym według prowadzącego kryterium jest miłość wyrażona w uczynkach miłosierdzia wobec potrzebujących. Na tym tle przedstawia św. Mikołaja jako przykład służby Bogu i bliźnim: czynienia dobra w ukryciu, posługi biskupiej, pomocy więźniom oraz przypisywanych mu cudownych działań za życia i po śmierci. Końcowe przesłanie zachęca słuchaczy do duchowej i materialnej pomocy innym, wypływającej z miłości do Boga.

Automatyczna transkrypcja

за Описы страшного судя наподават Євангелисто Мафтой Чым Кісус говорит Тым котры сут на правій стороні Бодь те благословлены Мойого цей будте наслідником царства котре є про вас приготовлене одложыня міра А додават слова Бо я был голодний Я был затліти я был хвор я был нагій был вязниці а вы сте мі послушыли Но тыж говорит є тым котры сут на лівій стороні Ідте од мене прокляты до вічного огня А потім додават слова Бо вы сте мі не послужыли Якой смотриме тото Євангелиє Можеме видіти же то характеристиков тым головным што лем оно подават є Тым критерийом того суду є любов діла милосердя котры выходят із Люпику Богу і Ближньому А праві тото характеризує і святого котрого сме празднували того тыжня великого святітеля архієпископам леґійского чудотворця сятого Николая Імя котрого є як уроці пишут многоцерковны історикы є відоме на западі і на выході є відоме меджы і медже поганскыма народами Чім собі заслужыл таку почливост праві наполніньом тых слов Слов о котрий сус говорит яко критерию вступу до Божого царства тя посмутме на жывот святого Николая і получме ся імы жебы взяти Хосен і до нашого жывота Як уж чытаме в його жывотописи іщы од маленька коли приймал материньскє молоко то в середу і пятницю лем раз до дня примал Тот корм од матері жебы тому казати уж ту велику почливос Ґустрастям Христовым уж там горіла та іскра Люблику Богу А коли підроснул товды його стрыко Николяй Єпископ в місті Патарі Одґы походил і наш великій святой взяв його жебы його выховати вылучыти і высячує його надіяку найносивщеника А коли одходит до святой землі повірил му єпархію жебы єй справувал як єпископ Хоц повіст лем священником і святый Николай з великом натхненостю Взял ся до того діла і творіл много діл І творил іх так жебы люде не знали але на очах Божых памятаючы на Христовы слова котры вытыкат фарісийом Своє діла роблят лем зато жебы іх люде виділи А коли не видят Тоты не мают потя до тых діл І святый Николай робит добры діла в таємности Але таємност лем перед людми Але неє скро перед боміг си зговорит отец котрый виділ таємности явно тобі одплатит А коли Йострико николи вернул ся з той земли товды він вырішыл наощырити ся тоту землю сам А коли приходит до Палестины В його сеці зродит ся думка вступити до якого з монастыря і в тій хости одокремо того світа пережыти свій жывот у пості молитвах Жыючі лем про Господа Бога Але том чує тот голос Не тує твоє місце але верніс ся на свою отцо А так він вертат ся а вступиє до єдного монастыря котрий основал його стрико Николай Думаті собі же там на Оцолщыні мат жыти монашыцкым жывотом І там повізал ся даякій час Но і там ся ти дух проговорил ку ньому Коли хочеш од мене одміну быти завінченой Ідь Подвізай ся у світі на благо і спасіня люди А так він одходит до міста міры дежыю ці непознатой молячі ся Іжыюці в скрытости Ностало ся же умер єпископ Йоан А єпископы котры посходили ся не могли ся злагодити Кого выбрати І так єден з найстаршых доставиліня Єпископом Буде тот котрий перший войде до церкви його імя є Николай А святий Николай мал звычай скоро рано ходити на молитву І так перший вошол до церкви І товды тот єпископ його заставил і звідує ся на його імя а він одповідат Моє імя є Николай У великій покорі Відяці його покору порозуміл же то є то богом посланой наступник на престолі міликійской церкви І ся то николи наперед Не хотіл прияти тот великый крест але видячи в тім Божу волю згоджує ся І товды говорит собі Тепер уж єст тым світлом єст тым містом поставленым на верху уж не в таємности Але жебы люде виділи твоі добры діла І прославлял ін весного оци А так з великом натхненностю взял ся од того діла подаючы мілостиню духовну выкорнюючы гріх направляючы недостаткы священників і вірных но подаючы тоту материяльну мілостиню Господ надірил його І даром творіня чудесных діл А коли пришло про наслідуваня дошло аж до місто міры І він як натхненой проповідник был запертий до Вязниці за імператоры Діоклицийоны Но і там подават мілостыню І тамтым котры были увязнены Бо были там і Христі они котры терпіли за Хріста но і різны злочынці розбійникы котры терпіли за своі провины І каждому подаве тоту мілостиню духовну Засіва тото зеренку собі усвідомлят тепер є тото моя єпархія І так выхоснує Відячий в тым Божу волю там де Господ його посылат там може служыти там може проявляти свою любовку Богу і ближньому А коли настал наступує час свободы за імператора святого Константина Великого Він з великославы вертат ся Окрашленой вінцом і сповідництва за імя Христа Як терпітель І снова вертат ся до свойой епархіі де снова подават Як тоту духовну выкорнюючы гріх выкорнючы поганство засіваючы Зеренько жывой віры у Христа Таребуючы котры потребували його помочы А коли зачал ся никейскій собор Він єд єдным з тых <unk> єпископів котры берут участ на соборі І так был натхненой за Божество Христа коли чул богозневажду бесіду Арія же вдарів його поліциі Отцовы з собору намерзоно тым його ділом позбавлюют його єпископства і заперет до Вязници І товды многы єпископы мали видіня як то видиме на нашых іконах Де з єдной стороны пресвято богородит ся з другой сам Господ подаючий йому омофор і євангелия і зрозумілий Жени су страсти гніву А з великой натхненности за Божу славу він вдариля за його позневажливу бесіду і з великочливостю привели його на собор А по соба різнова вертат ся до свойой єпархіі як архієпископ міста міры Ліківскій области І там дожываючы до глубокой старобы по куртой хвороті переходит вічности І госпо не лем за його жывота але і по його смерти Творю много чудесных діл Появлят ся на сушы і на морі Є близкой тым котры його потребуют І так в своім жывоті наполню є тото критериюм ктомі сус говорит Што бы зробили єдному з найменьшых місце то зробили І то вшытко выходит з його великой любі господу Богу І Господ прославил його імя по цілым світі А тото давать Тым посольством його свято і про нас Мати тоту щыру любовку Богу І сньой выходячі та любов ку ближньому Подаючы Я тоту духовну мілостиню тоту мілостиню слова напомянутя потішыня повз буджіня так і тоту материяльну мілостиню Я был голодний Япил зат літ я был хворя был в Язници А бы сте мі послужыли Знаюч вшытко з того што зробиме з Любику Богу Нашым бліжным Господь приписує собі і зато говорит слова Подьте благословенну і будьте наслідниками мого царства Ото просме несвятого того великого святітеля Най нам выпрошыт жебы сме тото порозуміли а подля того жыли слава Ісусу Христу або прот буде га зло твойом голосом одоли твойомы новосожде высыт мойосом лобослой Лобосло слотат село моє уфришы бло солемо хоц заднежыло по твойому село творе Мойс